باگوآ

درخواست حذف این مطلب

باگوآ (به زبان چینی:鎌؛ به پین یین:bāguà؛ به وید جای :pakua) یا پاکوآ، با معنی لغوی «هشت نماد»، عبارت است از هشت سه خطی که در کیهان شناسی تائو برای بیان حقایق با هشت مفهوم مرتبط با هم بکار گرفته می شود. هر کدام از این هشت نماد شامل سه خط است که هر کدام می تواند خط کامل به عنوان یانگ یا خط ش ته به عنوان یین باشد. به خاط ساختارشان در انگلیسی آنها را با نام سه خطی (trigram) می شناسند.

سه خطی ها مربوط به فلسفه تای جی، تای چی چوان و وو ژینگ یا «پنج عنصر» هستند.[۱] رابطه میان این سه خطی ها را به دو گونه نشان می دهند: روش بسیار کهن (先天八卦) که با نام های «بهشت پیشین»[۲] یا باگوآی فوژی (伏羲八卦) هم شناخته می شود و دیگری روش آشکارشده (後天八卦) که با نام های «بهشت پسین»[۲] یا باگوآی شاه ون هم شناخته می شود. سه خطی ها در نجوم، طالع بینی، جغرافی، کالبدشناسی و موارد دیگر هم کاربرد دارد.[۳][۴]

در کتاب باستانی کلاسیک چین، ای چینگ، شامل ۶۴ زوج سه خطی (با نام هگزاگرام شناخته می شوند) و تفسیر آنهاست.

八卦 باگوآ - هشت سه خطی
乾 qián
兌 duì
離 lí
震 zhèn
巽 xùn
坎 kǎn
艮 gèn
坤 kūn
بهشت/آسمان دریاچه/مرداب آتش تندر باد آب کوه زمین
天 tiān 澤(泽) zé 火 huǒ 雷 léi 風(风) fēng 水 shuǐ 山 shān 地 dì

ارتباط با اصول دیگر

نمادهای دیگر برگرفته از باگوآ

دو سرچشمه احتمالی برای باگوآ وجود دارد: اول اینکه از فلسفه یین و یانگ سنتی گرفته شده باشد. ارتباط با آن در فو هسی چنین آمده است:

無極生有極、有極是太極、
太極生兩儀、即陰陽;
兩儀生四象: 即少陰、太陰、少陽、太陽、
四象演八卦、八八六十四卦
نامحدود (wuji)، حائل را به وجود می آورد و این مطلق (تایجی) است
تایجی دو شکل یین و یانگ را پدید می آورد
این دو شکل، چهار پدیده را بوجود می آورند، با نام های یین کوچک، یین بزرگ (تای یین به معنی :ماه هم هست)، یانگ کوچک، یانگ بزرگ (تای یانگ به معنی خورشید هم هست).
چهار پدیده بر هشت سه خطی عمل می کنند و هشت در هشت می شود شصت و چهار شش خطی.

توضیح دیگر برای سرچشمه آن مربوط به دودمان پادشاهی شاه ون از ژو است: "هنگام آغاز جهان، آسمان و زمین وجود داشت. آسمان با زمین همبستر شد و همه چیز را در جهان بدنیا آورد. آسما کیان گوآ و زمین گوآ است. شش گوآی دیگر دختران و پسران آن ها هستند."

سه خطی ها به پنج عنصر وو ژینگ که در فنگ شویی و پزشکی سنتی چینی بکار می رود مربوط است. این پنج عنصر عبارتند از: چوب، آتش، زمین، ف و آب. سه خطی های آب (کان) و آتش (لی) مستقیماً مربوط به عناصر آب و آتش هستند. عنصر زمین متناظر سه خطی های زمین ( ) و کوه (گن) است. عنصر چوب متناظر سه خطی های باد (خون) و تندر (ژن) است. عنصر ف متناظر سه خطی های آسمان (کیان) و دریاچه (دویی) است.

آسمان پیشین منسوب به فوشی

چیدمان سه خطی های آسمان پیشین منسوب به فوشی
卦名
نام
自然
طبیعت
季节
فصل
性情
شخصیت
家族
خانواده
方位
جهت
意義
معنی
qián 天 آسمان/بهشت تابستان نوآور 父 پدر 南 جنوب انرژی گسترش پذیر، آسمان.
xùn 風 باد تابستان آرام 長女 بزرگترین دختر 西南 جنوب غربی نفوذ آرام، قابلیت انعطاف.
kǎn 水 آب پاییز گرداب 中男 پسر میانی 西 جنوب غربی خطرناک، رودخانه های تند، ژرف، ماه.
gèn 山 کوه پاییز بی 少男 کوچکترین پسر 西北 شمال غربی س ، نداشتن جابجایی.
kūn 地 زمین زمستان پذیرنده 母 مادر 北 شمال انرژی پذیرا که بازدهی دارد.
zhèn 雷 تندر زمستان برانگیختن 長男 بزرگترین پسر 東北 شمال شرقی برانگیختگی، دگرگونی، بخش.
火 آتش بهار پیوسته 中女 دختر میانی 東 شرق جابجایی تند، درخشندگی، خورشید.
duì 澤 دریاچه بهار لذت بخش 少女 کوچکترین دختر 東南 جنوب شرقی گوارایی، سندی، ایستایی.

آسمان پسین» منسوب وِن وانگ

چیدمان سه خطی های آسمان پسین منسوب به ون وانگ
卦名
name
自然
nature
季节
season
性情
personality
家族
family
方位
direction
意義
meaning
li 火آتش تابستان پیوسته 中女 دختر میانی 南 جنوب جابجایی تند، درخشندگی، خورشید.
kun 地 زمین تابستان پذیرا 母 مادر 西南 جنوب غربی انرژی پذیرا که بازدهی دارد.
dui 澤 دریاچه پاییز joyous 少女 کوچکترین دختر 西 غرب گوارایی، سندی، ایستایی.
qian 天 بهشت پاییز نوآور 父 پدر 西北 شمال غربی انرژی گسترش پذیر، آسمان.
kan 水 آب زمستان ژرف 中男 پسر میانی 北 north خطرناک، رودخانه های تند، ژرف، ماه.
gen 山 کوه زمستان still 少男 کوچکترین پسر 東北 شمال شرقی س ، نداشتن جابجایی.
zhen 雷 تندر بهار برانگیختن 長男 بزرگترین پسر 東 شرق برانگیختگی، دگرگونی، بخش.
xun 風 باد بهار آرام 長女 بزرگترین دختر 東南 جنوب شرقی نفوذ آرام، قابلیت انعطاف.

باگوآ در فنگ شویی

یک لوح رمزی تبتی متعلق به ۱۸۹۵ میلادی که هشت سه خطی باگوآ و نیز ۱۲ حیوان زودیاک چینی را بر پشت یک لاک پشت بزرگ کشیده است. (اشاره به اینکه فو هسی، سه خطی ها را از طرح های روی لاک پشت الهام گرفته است.) بر پشت لاک پشت کوچکی در مرکز مربع لوشو را می بینیم.

باگوآ از ابزارهای اساسی در بیشتر روش های فنگ شویی است. باگوآیی که در فنگ شویی بکار می رود به دو شکل است: باگوآی آسمان پیشین که در مکان خا پاری بکار می رفته و باگوآی آسمان پسین که در مکان زندگی بکار می برده اند.

شیانتیان باگوآ

در آن که با نام فو شی باگوآ یا باگوآی آسمان پیشین نیز شناخته می شود بالاترین جایگاه از آن آسمان و پایین تری جایگاه از آن زمین است. آتش و آب، تندر و باد دو زوج دیگرند که در روبروی یکدیگر قرار می گیرند؛ کوهستان و دریاچه هم در برابر یکدیگرند. جایگاه قرارگیری سه خطی ها در آن به گونه ای است که زوج های متضاد در برابر هم قرار می گیرند که نشان دهنده نیروهای متضاد یین و یانگ و نیز وضعیت آرمانی است که در آن همه چیز در تعادل قرار دارد.

هوتیان باگوآ

در آن که با نام باگوآی شاه ون یا باگوآی آسمان پسین نیز شناخته می شود دنباله سه خطی ها نشان دهنده تغییرات محیطی است. برخلاف باگوآی آسمان پیشین، این یک باگوآی پویاست که انرژی ها و مظاهر هر سه خطی در جریانی به دنبال یکدیگر قرار دارند. این دنباله در قطب نمای لو پن بکار گرفته می شود که با آن جابجایی های چی را در بدن انسان بررسی می کنند.

باگوآی هشت آرزو

در غرب، بیشتر فنگ شویی را با باگوآی هشت بهشت می شناسند. در آن هر سه خطی به یکی از جنبه های زندگی مربوط است. با باگوآی هشت آرزو می توان فنگ شویی را به قدری ساده کرده که بدست هر ی بکار گرفته شود. ان فنگ شویی قدیمی آنرا نیو فنگ شویی می خوانند چون هم ساده است و هم اینکه از فرم های دورنما، تاثیرات زودگذر و دورهای سالیانه در آن صرف نظر شده است. باگوآی هشت آرزو، خود به دو شاخه تقسیم می شود که یکی از قطب نما و جهت های اصلی استفاده کرده و دیگری در اصلی را بکار می بندد.

نقشه باگوآ

نقشه باگوآ ابزاری است که در فنگ شویی های جدید برای تهیه نقشه از اتاق یا مکان بکار می رود که ببینند که بخش های مختلف آن با کدام جنبه از زندگی ارتباط دارد. بخش های مکان را با آن می توان به جنبه های مختلف زندگی یعنی شهرت، رابطه/ازدواج، فرزندان/باروری، سفر، شغل، دانش درونی، خانواده/سلامت/پیشینیان، و ثروت/برکت تقسیم کرد. در این روش، نقشه را بر کف زمین، خانه، اتاق یا میز کار شخص می گذارند تا بتوانند بخش های بدون نیروی چی را پیدا کرده و بخش هایی را که نیاز به بهبود دارند پیدا کنند. به عنوان مثال، شبکه باگوآ را بر نقشه خانه پهن می کنند و با آن می توانند مکان دستشویی، و آشپزخانه را مشخص کنند.

کیک بو ینگ

درخواست حذف این مطلب

kick boxing techniki walki.jpg

کیک بو ینگ ترکیبی از رشته های رزمی موای تای، کاراته و بو است. کیک بو ینگ ورزشی رزمی می باشد که تنها سی سال از تولد آن می گذرد. در کیک بو ینگ ضربات دست، پا، زانو، آرنج و گرفتن همدیگر آزاد می باشد. ولی زدن حریفی که بر روی زمین افتاده ممنوع است. به طورکلی هدف از تمرینات کیک بو ینگ دفاع از خود، به دست آوردن آمادگی جسمانی و هم چنین به عنوان ورزش رزمی می باشد.

تاریخچه

ریشهٔ اصلی کیک بو ینگ به ۲۰۰۰ سال پیش در آسیا بر می گردد. کیک بو ینگ ژاپنی در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی ایجاد و رقابتهای آن از همان دهه شروع شد. بنیان گذاران آن اوسامو ناگوچی و تاتسو یامادا می باشند. کیک بو ینگ یی در دهه ۱۹۷۰ میلادی به وجود آمد. بنیان گذار کیک بو ینگ در غرب جو لوئیس می باشد که پدر کیک بو ینگ نامیده می شود. کیک بو ینگ را می توان ورزش رزمی تلفیقی دانست که درآن از روش های رشته های مختلف رزمی استفاده شده است.

لوکیک (ضربه پایین)

نام گذاری

اصطلاح کیک بو ینگ به وسیله اوسامو ناگوچی ژاپنی برای نام گذاری رشته ای رزمی که از موای تای و کاراته الهام گرفته شده بود استفاده شد. او این رشته را در سال ۱۹۵۸ معرفی کرد. کیک بو ینگ در واقع از دو قسمت (کیک = ضربه پا) و (بو ینگ = مشت زدن) تشکیل شده که تکنیک های اصلی آن هم در مشت و ضربه پا می باشند.

روش مبارزه

مسابقات در یک زمین مربع شکل ۱۶ تا ۲۰ فوتی که با طناب محصور شده برگزار می گردد. زمان مسابقه معمولاً سه راند سه دقیق ای می باشد. که ورزشکاران بین هر راند یک دقیقه استراحت می کنند. هر مسابقه توسط یک داور و یک پزشک کنترل می شود. و در هر راند سه قاضی به مبارزان امتیاز می دهند.

کیک بو ینگ مانند تمام رشته های رزمی دارای کمربند و دان می باشد. این ورزش داخل رینگ برگزار می شود و گرفتن حریف در مسابقه خطا است و اگر در طول مسابقه بیش از سه خطا داشته باشی بازنده اعلام می شوی. در مسابقه یک داور وسط وجود دارد و سه داور کنار و یک قاضی وجود دارد. در بعضی از مسابقات که سطح آن پایین است زمان مسابقه ۲راند ۲ دقیقه ای است. به افرادی که در مبارزات کیک بو ینگ شرکت می کنند فایتر می گویند.[۱]

ضربات مشت به سر حریف دارای ۱ امتیاز و ضربات پا به سر دارای ۲ امتیاز میباشد. همچنین ضربات پایی که به صورت چرخشی اجرا شوند و به سر حریف اصابت کنند ۳ امتیاز دارند. اجرای ضربات چرخشی معمولاً توانایی زیادی می خواهد و در واقع یک نوع حرکت ریسکی است، به همین دلیل این گونه ضربه ها کمتر اجرا می شود.

هاپکیدو

درخواست حذف این مطلب
hapkido-hangul.svg
هاپکیدو
hapkido5.jpg
hapkido tournament in korea.
نام هاپکیدو
شناخته شده به نام hap ki do, hapki-do
تاکید گلچین شده و چندتبار
کشور مبدا  کره جنوبی
پدیدآور چوئی یونگ سول
افراد شناخته شده چینیل چانگ,
جی هان جا,
چونگ کی تا,
میونگ کوانگ سیک,
هان بونگ سو,
میونگ جا نام,
جیون هوان پارک,
اوه سلیم,
کیم یون سانگ
جکی جان
وسلی اسنیپس
والد هنرهای رزمی کره
هنرهای پیشین بیشتر دایتو ریو آیکی جوجوتسو, تکواندو.
هنرهای پسین سین مو هاپکیدو,
هانکیدو,
هوا رانگ دو,
هوی جیون مو سول,
هان پول هاپکیدو,
کوک سول ون,
موسول هاپکیدو,
هاپکیدوی رزمی
المپیک (شاید در 2016 یا 2022)
هاپکیدو
هانگول 합기도
هانجا 合氣道
کره ای لاتین اصلاح شده هاپکیدو
مک کیون–ریشاور هاپکیدو

هاپکیدو نوعی هنر رزمی کره ای و از انواع دفاع شخصی است و کمتر بر حمله تکیه دارد.[۱] این رشته یکی از تلفیقی ترین سبک های رزمی محسوب می شود. بنیانگذار هاپکیدو رزمی کار کره ای چوئی یونگ سول است. وی یکی از سبک های جوجیتسو به نام دایتو ریو آیکی جوجوتسو را در ژاپن آموخته بود. وی پس از جنگ جهانی دوم به کره جنوبی بازگشته و آموزش هنر رزمی خود را با تلفیق تکنیک های رشته های کره ای تکواندو، ژاپنی جودو (که خود از سبک های منشعب شده از جوجیتسو محسوب می شود)، سبک های چینی شائولین گ فو، و بو غربی آغاز کرد.[۲]

در هاپکیدو از اطلاعات نقاط حساس عصبی، تکنیک های قفل مفصل، انواع فنون گلاویزی و پرت ، ضربات مشت و لگد و سلاح های سنتی از جمله خنجر، شمشیر، طناب، نانچاکو، عصا، و انواع چوب برای غلبه بر حریف استفاده می شود. نام این رشته مشابه آیکیدو است در حالی که شباهت کمی دارند.[۳]بازیگران معروفی مانند جکی چان، آنجلا مائو، کارتر وانگ و دیگران از شاگردان جین پال کیم در هاپکیدو بوده اند. مربی جکی چان در هاپکیدو - جین پال کیم

تعریف

کلمهٔ هاپکیدو به معنی روش (دو) هماهنگی (هاپ) نیروی درونی (کی) است. بر این اساس با استفاده از این فنون می توان از نیروی حریف علیه خودش استفاده کرد. این رشته علاوه بر دفاع شخصی بر انضباط روحی و جسمی برای خودسازی تاکید دارد.[۴]

فلسفه

هاپکیدو بر سه اصل استوار است: اصل آب، اصل دایره و اصل هماهنگی. در اصل آب، شما حرکات خود را به روانی آب انجام می دهید و انرژی را فقط در جهت درست و بهینه استفاده می کنید مانند وش و حرکت آب در رودخانه، اصل دایره به معنی تغییر جهت انرژی به صورت دایره وار است، به طوری که فعالیت شما در طول دفاع یا حمله در یک توپ انرژی نگه داشته می شود و اصل همانگی به معنی تناسب فکر و بدن است.[۵][۶]

اصطلاحات هاپکیدو

گ بانگ جاسه - استقرار

  • یون جاسه - ایستاده با حواس جمع (خبردار)
  • کیما جاسه - ح سوار بر اسب رو به جلو (استقرار پنجاه در پنجاه)
  • جون گول جاسه - ح میز رو به جلو (یک پا جلو و دیگری عقب)
  • هوگول جاسه - (استقرار روی پای عقب)
  • بیانگ اون جاسه - استقرار مبارزه
  • جون شین سوبی جاسه - استقرار روی یک پا* پانگول جاسه - پا به عرض شانه باز (استقرار دفاعی)

جوک سول (پال چاگی) - ضربات پا

یک ضربهء پای دوطرفه.
  • آپ چاگی - ضربه رو به جلو
  • یوپ چاگی - ضربه با لبهٔ کناری پا
  • تیگو چاگی - پرتاب قوسی ضربه
  • دیکوم چی مت چاگی - ضربهٔ پرت پایی از داخل به خارج با پاشتهٔ پا
  • آپ دا مت چاگی - ضربهٔ مستقیم پایین با داخل پا
  • هاچ چاگی - ضربهٔ مورب رو به پایی با پاشنهٔ پا از بیرون به داخل
  • دیکومچی سونمون چاگی - ضربه به پایین پا
  • دیکومچی چا ناریگی - حرکت دوار ضربهٔ پاشنه از بالا به پایین (از بیرون به داخل)
  • دیکومچی چا تولیگی - ضربهٔ پاشنه از بیرون به داخل (پای خم)
  • دیکومچی کانچول چو یگی - ضربهٔ پاشنه از داخل به خارج (پای خم)
  • دیکومچی چا میرو نوتکی - ضربه برامدگی پاشنه به سمت جلو
  • آن تاری چاگی - ضربهٔ گردان پای مستقیم از بیرون به داخل
  • باکات داری چاگی - ضربهٔ گردان پای مستقیم از داخل به خارج
  • موروپ چاگی - ضربه به زانو
  • هادان سونمون چاگی - "برش" ضربه به ساق پا
  • چکتو دا یگی - شلیک گردان پا از خارج به داخل
  • چکتو کانچول چا یگی - زدن با لبهٔ پا از داخل به خارج (پای خم)
  • دیکومچی و چاگی - ضربهٔ چرخان مع با پاشنهٔ پا
  • تیت چاگی - ضربهٔ عقب با چرخش
  • و چاگی - ضربهٔ مع قوسی چرخشی
  • هادان دورا چاگی - ضربهٔ قوسی مع پایین
  • دی چاگی - ضربهٔ قوسی به عقب

بنگ کوان سول - فن دفاع

  • سادان مگی - دفاع با ساعد رو به بالا (دفاع با ساعد دست به طرف بالای سر)
  • هادان مگی - دفاع با ساعد رو به پایین
  • جون دان (آن پال) مگی - دفاع با ساعد از خارج به داخل
  • نا جون (پاکات پال) مگی - دفاع با ساعد از داخل به خارج

هون شین سول - فنون پرت

  • کوان چیل گی بوب - اهرم دست به بیرون
  • نوی گی بوب - پرتاب حرکت از نوک انگشتان از داخل به بیرون
  • ونی گی بوب - پرتاب حرکت از دست از خارج به داخل
  • چون پال تو بوب - پرتاب گشتاور به پشت شانه
  • مو کاما بوب - پرتاب فشار روی شانه
  • چیپچا گی بوب - پرتاب دست پیچیده به پشت (قیچی)

سلاح

نانچیکو (سانگ جیول گون; 쌍절곤), یکی از سلاح های هاپکیدو.
  • تانبون - چوبدستی کوچک
  • یان بون - عصا
  • ساندزولبون - زنجیر دوتایی (نانچیکو)
  • چیپ هین یی - نی

سطح حمله

  • سادان - بالا
  • چونگ دان - میانه [۷]
  • هادان - پایین[۸]

تانگ سودو

درخواست حذف این مطلب

تانگ سودو(tang soodo)(당수도 کاراته کره ای) یک هنر رزمی پیشرفته مبارزه ودفاع شخصی کره ای است که امروزه دربین هنرهای رزمی به دلیل اینکه شامل بخشهای مبارزه ، دفاع شخصی ، فرم و فرم های مخصوص سلاح است بعنوان یک ورزش رزمی کامل مورد استفاده قرار می گیرد. این هنر رزمی یک سبک قدیمی و متعلق به بیش از دو هزار سال پیش است که در ابتدا در کشور کره پایه ریزی شد و امروزه در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد مبارزاتش همانند سبکهای آزاد کاراته است و سیستمهای دفاع شخصی و سلاح آن منحصربه فرد است چون برگرفته از سبکهای سنتی کشور کره است.[نیازمند منبع]

تاریخچه سبک تانگ سودو

این هنر رزمی که مراحل بسیار سختی را تا مرحله تکمیل سپری نموده است توسط کوان جانگ نیم هوانگ کی از کشور کره در سال 1945 ابداع گردید، بزرگ هوانگ کی زمانی که 7 ساله بود به فراگیری هنرهای رزمی کره ای از جمله تکیون و هنر دفاع شخصی و دیگر هنرهای رزمی سلاح سنتی کره مشغول بود او بعد از اتمام تحصیلات متوسطه و دبیرستان در راه آهن منچوری مشغول به کار شد ، که در آن زمان فقط 22 سال سن داشت به یک چینی بنام یانگ کوک جین که در هنرهای رزمی مهارت ویژه ای داشت معرفی گردید تا هنرهای رزمی را نزد ایشان فرا بگیرند کوان جانگ نیم هوانگ کی که تلفیقی از هنرهای رزمی کره ای و چینی را آموخته بود بعد از یک سال ممارست نزد یانگ به کره شده توسط ژاپن بازگشت ولی اجازه تدریس هنرهای رزمی را در کشور خود نداشت او همچنان با مطالعه کتب رزمی و همچنین بررسی سبکهای ژاپنی بخصوص کاراته ژاپنی در زمان جنگ جهانی دوم توانست در نوامبر 1945 زمانی که جنگ پایان یافته بود،مودوک کوان (مدرسه تقوا و پرهیزکاری و فضیلت در هنرهای رزمی ) را تاسیس کند مودوک کوان که جزء 5سبک اصلی هنرهای رزمی کره ای محسوب میشد فرصت خوبی بود تا هنر خود را معرفی نماید. در ابتدای کار هنر خود را هوا سودو نامید و هنر او به هواسودو مودوک کوان شهرت یافت اما با توجه به عدم استقبال از هوا سودو که مطالعه عمیقی در هنرهای رزمی چینی و ژاپنی داشت نام هوا سودو را به تانگ سودو به معنی هنر تیغه دست یا راه وروش دست چین با ادغام کاراته ژاپنی در مو دوک کوان معرفی کرد. تانگ سودوخیلی سریع در کره جنوبی معرفی و گسترش یافت وچون تلفیقی از کاراته اوکیناوا و سبکهای چینی و کره ای بود به کاراته کره ای شهرت جهانی پیدا کرد و امروزه در سراسر جهان علاقه مندان زیادی در این هنر رزمی زیباو دفاع شخصی کره ای مشغول فعالیت هستند و فدراسیون جهانی مودوکوان کره جنوبی بعنوان فدراسیون اصلی سبک و یک سازمان جهانی بین قاره ای ،فدراسیون بین المللی و آکادمی های فراوانی بنام تانگ سودو یا کاراته کره ای جهت گسترش این هنر رزمی در دنیا تاسیس شده است . بزرگ هوانگ کی در سال 2002 دار فانی را وداع گفت و هنر ابداعی خود را برای همیشه برای جهانیان به یادگارگذاشت.

فلسفه سبک تانگ سودو

انسان در دنیای هنرهای رزمی سیستمهای متفاوتی را می یابد که هریک دارای روش خاص است ان هنرهای رزمی استیل های قدیمی و ناشناخته را بطور مداوم و مستمر آشکار و معرفی میکنند بعضی تاکید بروی کاتا دارند و بعضی ها بروی قدرت و بعضی فرم را همراه با فلسفه وجودی آن به صحنه می آورند ولی تانگ سودو یک هنر رزمی مرموز سلحشوران کره ای است که علاوه بر در نظر گرفتن فرم و قدرت از یک پایه فلسفی و فیولوژیکی غنی نیز برخوردار است در هر دوره تاریخ امپراطوری متدهای گوناگونی برای جنگیدن بکار برده میشد برای مثال در دوران قدیم سادوموسول پرتاب شن و سنگ را که مهارت زیادی در آن داشتند بعنوان روش رزمی بکار یگرفتند و دیگران شیوه های شمشیر زنی را در جنگ مورد استفاده قرار میدادند با تکامل سیستمهای قدیمی تمرینات پیچیده تری مطرح شدند ،استفاده از نیزه و عصا و پرتاب چاقو و ستاره های پره دار از تکنیکهای مهم به شما میرفتند ،سپس مفهوم بکار گیری نیروی دشمن در جهت ضربه زدن علیه خود او کشف شد ، در زمانهای دیگر اسلحه های سرد دیگر مانند چوبهای بلند و کوتاه ، خنجر ، چاقوهای لبه دار ، بادبزن ، شمشیرهای یک سر و دو سر و طناب و کمربند نیز ترویج زیادی پیدا د. تمام این متدها و تکنیکها از فرم تا تکنیکهای مبارزه و سلاح در هنر رزمی تانگ سودو دیده میشود. امروز فلسفه اصلی تانگ سودو که مفهومی جهانی دارد همان اتحاد بین ملتهاست که همه با هم برای زندگی پایدار تلاش میکنند و تانگ سودو را واسطه این عمل در رقابتهای سالم و دوستانه میدانند.

سازمان بین قاره ای سبک تانگ سودو

قویترین سازمان تانگ سودوسازمان بین قاره ای intercontinental tangsoodo organization -ito) که در مستقر میباشد و توسط گرند مستر دومینیک جیکوبه در حال فعالیت میباشد این سازمان در کشورهای ، بلژیک ، ایرلند ، یونان ، هلند، ایتالیا،انگلیس و ایران بصورت گسترده فعالیت دارد و ریاست سازمان گرند مستر دومینیک در سال ۲۰۰۰ به عنوان مرد رزمی سال در معرفی گردید . بنیانگذار سبک تانگ سودو در ایران رحیم سهراب زاده بوده دارای نمایندگی رسمی از سازمان ito در ایران میباشد.[۱]

رسمی سبک تانگ سودو در ایران

라힘 소흐라브자데 تنها فدراسیون جهانی و تی مودوکوان تانگ سودو کره جنوبی wmdkgfو سازمان جهانی و بین قاره ای در کشور رحیم سهراب زاده می باشد که پس از حضور در سمینارهای مختلف بین المللی و جهانی در کشورهای مختلف و دریافت دان ۵[نیازمند منبع] از فدراسیون جهانی مودوکوان تانگ سودو کره جنوبی و سازمان جهانی بین قاره ای نمایندگی سبک را برای کشورمان ایران اخذ نمودند، سهراب زاده عضو کمیته فنی و همچنین عضو کمیته دفاع شخصی و یکی از مدرسین برجسته و جویای نام کمیته دفاع شخصی در سازمان جهانی تانگ سودو است ودر اغلب سازمانهای معتبر هنرهای رزمی در کشورهای آسیایی و اروپایی عضویت داشته و در سمینارهای سراسری رشته های مختلف رزمی حضور می یابد، ضمناً ایشان از اساتید قدیمی سبک هاپکیدو کشور بوده و ورزشهای کوک سول وان، کاراته و رزم آوران را نیز تا درجه ی تجربه نموده است و تانگ سودو و یو نظامی را نزد بزرگ دومنیک جیگوبه دارنده دان 9 تانگ سودو و ریاست سازمان بین قاره ای فرا گرفتند،اکنون تانگ سودو (کاراته کره ای ) با مدیریت ایشان در بیشتر استانهای کشور فعال است و توانسته علاقه مندان بسیار زیادی را جذب این رشته بنماید و این بخاطر بار فنی سهراب زاده و علاقه وافر هنرجویان و مربیان این رشته کره ای است.[نیازمند منبع]

تای جی چوان

درخواست حذف این مطلب


یانگ چنگ فو، نسل سوم از اساتید تای چی خاندان یانگ

تای چی چوان یا تای جی چوان (به انگلیسی: tai chi chuan یا tai ji quan) (با معنی لغوی نهایت برتر) یکی از سیستم های نرم و درونیِ هنر رزمی ووشو یا گ فوی چینی می باشد.

این هنر رزمی، یکی از زیباترین و محبوب ترین هنرهای رزمی در چین و کل جهان است و برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می شود.[نیازمند یادکرد] این هنر که با نگرش عمیق فلسفی شکل گرفته با کمک ایجاد چرخش انرژی در انسان و تخلیه انرژی درونی یعنی انرژی «چی» یا انرژی بایو الکترومغناطیس درون بدن انسان، یکی از قدرتمند ترین سبکهای رزمی در جهان می باشد. در این هنر عضلات نقش زیادی ایفا نمی کنند ویک تای چی کار سعی در رها کل بدن دارد تا این انرژی بتواند در بدن جاری شود و در موقع مناسب بتوان از آن برای دفاع یاحمله استفاده کرد. تای چی چوان روش مشت زنی یا هنر رزمی است که بر اساس مفاهیم فلسفی آن سعی در به تعادل رساندن همه چیز دارد که در حقیقت نماد یین و یانگ محصول این فرایند است. «تای چی» در فلسفه تائو به معنای فرایندی است که «ووچی» را به «یین و یانگ» تبدیل می کند و تای چی چوان هنر رزمی است که بر اساس این مفهوم عمیق و فلسفی بنا شده است. اساتید تائو صدها سال پیش با معرفی تای چی در حقیقت هنر رزمی را معرفی نمودند که هماهنگ با ریتم های طبیعت و قوانین حاکم بر طبیعت باشد تا در سطوح بالا نیز منتهی به ادراک طبیعت گردد. تای چی ابتدا بدن را متعادل می سازد، سپس انرژی درونی انسان، ذهن، تنفس عواطف، طبیعت و روح را متعادل می سازد.

هنر رزمی تای چی چوان بر اساس ۱۳ الگوی اصلی شکل گرفته که این ۱۳ الگو عناصر شکل دهنده طبیعت و عناصر اولیه جهان هستند که اساتید کهن این رشته با مطالعه عمیق روی خواص این عناصر کاربردی رزمی یافتند که با طبیعت هماهنگ باشد.

از این ۱۳ الگو، ۸ الگو مربوط به ۸ نوع جین، یا هشت نوع ضربه و دفاع مختلف با تخلیه انرژی درونی می باشد که از تئوری هشت سه خطی ئی چینگ الهام گرفته شده است و ۵ الگوی دیگر آن مربوط به ۵ نوع حرکت استراتژیک در تای چی می باشد که از تئوری ۵ عنصر الهام گرفته شده است. به همین دلیل می گویند تای چی باعت هماهنگی انسان با طبیعت می شود که در فلسفه وجودی انسان نیز این امر قرار دارد. اما امروزه به دلیل خواص بسیار زیاد این رشته و تاثیراتی که در تنظیم میدان انرژی و به دنبال آن تقویت جسم و روح دارد به عنوان هنر سلامت زیستن در سطح جهان مطرح است. تای چی به عنوان هنری زیبا با تاکید بر جنبه هنریِ آن در تمام سنین و شرایط تمرین می شود و امروزه کاربرد رزمی آن استفاده کمتری دارد.

تای چی چوان دارای ۵ سبک رزمی می باشند که عبارتند از: یانگ؛ چن؛ وو؛ سون؛ وو-هاو
در مورد بخش رزمی تای چی، قابل ذکر است که این هنر بخش های رزمی مختلفی دارد که عبارتند از:

- دوی لین: به مبارزات نمایشی دو یا چند نفره می گویند که به صورت قرار دادی و از پیش تعیین شده اجرا می شود و نفرات فقط تکنیک های رزمی دفاع و حمله را روی یکدیگر نمایش می دهند.

- چین نا: به این روش به اصطلاح دفاع شخصی نیز گفته می شود که با استفاده از تکینیک های رزمی هر سبکی طراحی می شود که شامل تکنیک های قفل مفصل و شناخت نقاط حساس بدن می باشد. این نوع مبارزه به دلیل خطر ناک بودن اجرای آن در مراکز آموزشی صرفاً به صورت تمرینی کار می شود.

-تویی شو: تویی شو در لغت به معنای فشردن و هل دادن دست ها می باشد، بخش مبارزات حسی و درونی تای چی است که مبتنی بر استفاده از انرژی چی می باشد، در این مبارزات حریفان دائماً در حال شناخت یکدیگر هستند به همین دلیل به آن هنر شناخت حریف هم می گویند که این هنر موجب تجربیاتی در شناخت می شود که در تمام زندگی قابل استفاده است. این نوع مبارزه با استفاده از حس و انرژی درونی صورت می گیرد و مانند شنیدن و پاسخ دادن، دو مبارزه دائماً در حال تمرکز بر نیروی درونی یکدیگرندو زمانی که یکی از حریفان اعمال نیرو می کند. طرف مقابل به اصطلاح در حال شنیدن و هدایت نیروی حریف است و زمانی که نیروی حریف اعمال شد طرف دیگر به پاسخ دادن و یا اعمال نیرو می پردازد. تا جائیکه یکی از حریفان از موقعیت استفاده کرده و تعادل نفر مقابل را برهم بزند. این نوع مبارزه به دلیل این که افراد به صورت حسی در حال سنجش نیروی یکدیگرند، شم مبارزاتی را بالا برده و باعث تقویت نیروی درونی می شود. برخی معتقدند، تویی شو ریشه و منشا پیدایش ورزش جودو می باشد.

تویی شو کاملاً تحت قوانین بین المللی انجام می پذیرد و بدون خطر و آسیب دیدگی است و در حال حاضر مسابقات تویی شو در سطوح مختلف برگزار می شود که موسسه ورزشی ووشو و مطالعات انرژی درونی ایران به صورت فعال در این مسابقات شرکت می کند؛ اولین مدالهای جهانی تویی شو در تاریخ ورزش ایران نیز متعلق به حامد کاتوزی مدیر این موسسه می باشد. تمرینات تویی شو نیز مانند دیگر سبکهای رزمی فرمهایی دارد که به صورت دو نفره اجرا می شود و کمک به ایجاد مهارت در شناخت حریف و حفظ مرکز ثقل خود می کند و حریفان چرخش انرژی و تبادل آن را نیز تجربه می کنند.

این ورزش در رده ورزشهای رزمی نرم و درونی قرار دارد و باعث می شود تا عضلات بدن با انجام تمرینات نرم و ساده، انعطاف پذیر و قوی شوند. تمرینات و نرمشهای تای جی چوان با حرکات کند، آرام، و معمولاً به صورت گروهی هنگام صبح انجام می شوند. متخصصین این ورزش معتقدند که تمرینات تای جی به صورت دسته جمعی، اثر بهتری نسبت به تمرینات فردی آن دارد. این ورزش چینی در خود کشور چین از طرفداران زیادی برخوردار است. در ایران علاقه مندان به این رشته در سه بعد قهرمانی، همگانی و درمانی به فعالیت می پردازند. ورزشکاران تای جی چوان در دو قالب سنتی و مدرن(مسابقاتی) فعالیت می کنند. هم اکنون شیوه سنتی و اصیل چن تای جی و یانگ تای جی در ای تهران،اصفهان، سردشت و بندر بوشهر و مشهد بصورت متمرکز آموزش داده می شود. بنیانگذار تای چی در ایران حسین داوودی پناه ملقب به داداشی می باشد.[۱]


فواید تای چی

تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که تای چی قادر است تا بیماریهای شدید، مزمن و حتی ژنتیکی را درمان کند. به طور مثال با تمرین تاجی می توان امراض قلبی را درمان و یا از بروز آنها جلوگیری کرد. همچنین این ورزش می تواند استرس را از بین برد. تمرینات تنفسی این ورزش همچنین می تواند به سالم ماندن ریه و بهبود جریان گردش خون در بدن نیز کمک کند. آهستگی و نرمی در تمرینات تای چی باعث می شود تا تمرکز فکری بالا رود که این مساله خود به کنترل دستگاه عصبی فرد در شرایط بحرانی و فشارهای عصبی بسیار کمک می کند. از فواید عمده تای چی می توان به تقویت عضلات بدن، انعطاف پذیری و نرم شدن ماهیچه ها و زردپی ها، تمرکز و آرامش فکری، تقویت روحی و عصبی و آموزش دفاع شخصی اشاره کرد.[۲]

سبک های تای چی

در تای جی پنج سبک اصلی وجود دارد که از میان آنها برخی سبک های مدرن نیز بوجود آمده اند: - سبک چن (به انگلیسی: chen) - سبک یانگ (به انگلیسی: yang) - سبک وو یا وو هاو (به انگلیسی: wu hao) - سبک وو یا وو چوان یو (به انگلیسی: wu) - سبک سون (به انگلیسی: sun)

سبک های مدرن دیگری نیز در این ورزش وجود دارند. برای مثال سبک دورگه(به انگلیسی: hybird) و جوانه ها(به انگلیسی: offshoots) از مهم ترین این سبک های مدرن هستند. سبک چن توسط چن وان تینگ نسل نهم از خاندان چن در روستای چن جیاگو از توابع شهرستان جیائوتزو در استان هنان، چین بنیان نهاده شد. چن وان تینگ یک ژنرال بازنشسته از دوران امپراتوری مینگ بود که طی سالهای ۱۶۰۰ الی ۱۶۸۰ میلادی می زیسته است. طبق یکی از روایت ها، سبک چن از تای چی چوان منشا سبک های دیگر می باشد و سایر سبک ها (به جز سبک وودانگ) از آن منشعب شده اند. این شیوه بخاطر حرکات قدرتی و انفجاری ضمن اجرای حرکات نرم، آرام و موزون تای جی چوان معروف می باشد.

یکی از ۴ بزرگ و وارث خاندان چن در روستای چن جیاگو چن ژنگلی می باشد که ایشان جزو ۱۰ بزرگ ووشو در جهان و همچنین رئیس فدراسیون خاندان چن می باشد. ایشان در کشورهای مختلف جهان جنریشن (شاگرد ویژه برای آموزش و ترویج چن تای جی) دارند؛ که جنریشن ایشان در منطقه خاورمیانه آقای عباس حمزوی (داور و مربی رسمی فدراسیون چین، دان ۴ رشته تخصصی چن تای جی از فدراسیون جهانی ووشو) می باشند.

سبک استاندارد فدراسیون جهانی ووشو[۳]

تای چی سبک استاندارد نخستین بار در سال ۱۹۵۶ با معرفی فرم ۲۴ حرکتی استاندارد به دنیای تای چی معرفی شد. کمیتهٔ ملی ورزش چین، که زیر نظر ت چین اداره می شود، از چندین سال قبل از این تاریخ در تدارک ایجاد شاخه ای از تای چی بود که پتانسیل تبدیل شدن به ورزشی همگانی را دارا بوده و در ارتقاء سلامتی عموم جامعه نقش داشته باشد. در حرکتی بزرگتر نیز انجمن ووشوی چین به دنبال معرفی ووشوی خود به دنیا و جایگاه سازی آن به عنوان ورزش رزمی بومی چین در کنار کاراته ژاپن و تکواندوی کره بود که جایگاه بین المللی بالایی داشتند و مقبولیت زیادی در کشورهای غربی پیدا کرده بودند. با این هدف کمیتهٔ ملی ورزش چین لی تیان جی (به انگلیسی: li tianji) را در راس هیاتی از اساتید تای چی مسئول این پروژه نمود. پس از چندین سال تلاش سرانجام نتیجه آن در قالب فرم استاندارد ۲۴ حرکتی تای چی چوان و فرم استاندارد ۳۲ حرکتی شمشیر جییِن عرضه شد. این فرم ها تحت عنوان تای چی استانداردِ ساده شده (به انگلیسی: standard simplified taijiquan) نامیده شدند. اساس این فرم و حرکات استفاده شده در آن از فرم تای چی خاندان یانگ برگرفته شده است، هر چند که هیچ یک از اساتید خاندان یانگ در آن زمان برای م دعوت به همکاری نشدند.

در نتیجه خمیرمایه حرکات این فرم و ترکیب و توالی قرار گرفتن آنها مطابق دانش، تجربه و صلاح دید هیئت تحت نظر لی تیان جی تغییر یافته و شکل گرفت. این شاخه از تای چی روز به روز با حمایت انجمن ووشوی چین و بعدها فدراسیون جهانی ووشو، به سرعت گسترش پیدا کرده است. فرمهای استاندارد پس از لی تیان جی، توسط برادرزادهٔ او لی دُویین (li deyin)، تا به امروز گسترش زیادی پیدا کرده است. فرمهای استاندارد ۸ حرکتی، ۱۶ حرکتی، ۲۴ حرکتی، ۳۲ حرکتی و ۴۲ حرکتی دست (تای چی چوان)، و فرم های ۳۲ حرکتی و ۴۲ حرکتی شمشیر جییِن (تای چی جیین) اهم آنها را تشکیل می دهد. فرم بادبزن استاندارد و نیز فرم مبارزهٔ دونفره دویی لییَن از این دسته هستند. در ایران نیز همانند سایر کشورها، شاخه تای چی استاندارد گسترش زیادی پیدا کرده است و تعداد زیادی از تای چی کاران در کشور از آن بهره می برند. شایان ذکر است که به دلیل شباهت سبک استاندارد به تای چی سبک یانگ، بعضاً و نیز به جهت سهولت برقراری ارتباط بیشتر مخاطبان خود با این سبک، از آن با نام سبک یانگ یاد می شود که تعبیر دقیقی نیست. در ادامه در شرح آنچه به راستی تای چی سبک یانگ می باشد و حاصل فعالیت ها و دانش اساتید خاندان یانگ در طول سالهای متمادی است، مطالبی آورده شده است.

سبک سنتی خاندان یانگ[۴]

تای چی چوآن سبک یانگ یکی از نگین های ارزشمند سرزمین چین در دنیای هنرهای رزمی می باشد. از دوران بنیان گذار تای چی چوآن سبک یانگ، یانگ لوچان، فرزندانش یانگ بان هو و یانگ جیان هو، نوه هایش یانگ شاو هو و یانگ چنگ فو، نتیجه های او یانگ جنگ مینگ، یانگ جنگ جی، یانگ جنگ دو و یانگ جنگ گو، همگی با کمک یکدیگر تلاشی یکپارچه در راستای تحقق، توسعه، تکامل و گسترش تای چی چوآن داشته اند. تای چی چوآن سبک یانگ با طراحی دقیق در ساختار، زیبا، رها، آهسته و جاری است و در عین حال جنبه های رزمی این هنر حفظ شده است. همچنین روشی برای ارتقای سلامتی و درمان بیماری می باشد.

تای چی خاندان یانگ توسط یانگ لوچان در اوا قرن هجدهم بوجود آمد. خاندان یانگ به همراه چهار خاندان دیگر، خاندان چِن، خاندان وو (از نسل وو یوشیانگ)، خاندان سون و خاندان وو (از نسل وو چوآن یو)، پنج خاندان تای چی سنتی را تشکیل می دهند که میراث خود را از زمانهای دور نسل به نسل تا به امروز حفظ کرده اند و در راستای بسط، گسترش و آموزش آن کوشیده اند. تمامی این خاندانهای نامبرده شده، آموزهای خود را توسط نسل های حال حاضر خود به علاقه مندان و هنرجویان تای چی چوآن منتقل می کنند. نسل های حال حاضر خاندان یانگ، یانگ جنگ دو (نسل چهارم) و یانگ جون (نسل ششم) می باشند. بزرگان و اعضای تمامی این پنج خاندان با یکدیگر روابط بسیار عمیق و دوستانه دارند و یکدیگر را در راستای گسترش تای چی سنتی در سراسر جهان یاری می دهند.

شباهت های سبک تای چی استاندارد به تای چی سنتی خاندان یانگ، به دلیل اینکه اساس سبک تای چی استاندارد از تای چی خاندان یانگ گرفته شده است، واضح و روشن است. با این حال تفاوتهای آشکاری در صورت و معنا با یکدیگر دارند که این دو سبک تای چی را از یکدیگر متمایز می نماید. آگاهی نسبت به وجوه اشتراک و وجوه تمایز این دو سبک، تای چی کاران را در رسیدن هرچه دقیق تر و سریع تر به اه خود یاری می کند، چرا که هر کدام تای چی کاران را به منزلی متفاوت از دیگری رهنمون است. شایان ذکر است که برشمردن تفاوتهای میان سبکها به معنای نفی یک سبک نیست. تمامی سبکهای تای چی اعضای یک خانوادهٔ بزرگ هستند که از ریشه ای ی ان برآمده و در عین حال هر یک مسیر منحصربه فرد خود را طی کرده و به دنبال هدفی برگرفته از منظر پدید آورندگانشان سیر می کنند.

تاریخچه تای چی

روایت اول: طبق اسناد موجود گفته می شود «چانگ سان فنگ» (zhang san feng) در سال ۱۱۰۱ پس از میلاد، اولین شخصی بوده که تای چی چوان را ابداً کرده، همچنین گفته می شود که در زمان سلسله لیانگ (۵۰۲ – ۵۵۷ پس از میلاد) تکنیکها و فرمهایی شبیه به تای چی چوان وجود داشته است که توسط «هان گونگ یو»، «چنگ لینگ شی» و " چنگ بی " تدریس می شد. بعدها در سلسله تانگ (۶۱۸ – ۹۰۷ پس از میلاد) «شو شوان اوینگ»، «لی دائو زی» و «یین لی پنگ " تکنیکهای رزمی مشابهی را تدریس می د که این تکنیکها بدین نامها بودند: تمرینات ۳۷ وضعیت – تکنیکهای فرا آسمانی – هفت آسمان کوچک (این تکنیک بیش از ۱۷ وضعیت داشته است). صحت این روایات مورد بحث است و در واقع به طور قطع مشخص نیست که تای چی چوان را چه ی و در چه زمانی خلق کرده است؛ تنها بدان علت که تاریخ ثبت شده بیشتری از "چانگ سانگ فنگ» موجود است، اغلب خلق تای چی چوان را به او نسبت می دهند.

طبق اسناد تاریخی موجود تاریخ مینگ، «چانگ سان فنگ " راهبی تائوئیست از کوههای وودانگ بوده است، البته بر این اسناد نیز شک و شبهاتی وارد است زیرا بر این اساس چانگ سان فنگ در آن زمان می بایست بیش از ۵۰۰ سال سن داشته باشد (که البته ممکن است باور این مسئله در عصر حاضر دشوار باشد، اما درتاریخ فرهنگ چین و تائو افراد بسیاری با عمرهای طولانی وجود داشته اند)، در هرصورت نقل شده چانگ سان فنگ با دیدن مبارزه یک مار و یک درنا یکباره متوجه تکنیک هایی می شود که باعث می شود تای چی چوان را خلق کند. بعد از او "وانگ زونگ " در استان شانشی، "چن تونگ ژو» در استان ون، «ژانگ سونگ شی» درهای یان، «یه جی می» در سی مینگ، «وانگ زونگ یو» در شان یو، و «چیانگ فا» در هوبی، تای چی را ادامه دادند. تکنیکهای تای چی چوان تا ۱۴ نسل منتقل شد و تکنیکهای تای چی به شمالی و جنوبی و قدیمی و جدید تقسیم شد که سبک جدید تای چی را «چن یو بن» و سبک قدیم را "چن چانگ شینگ " ادامه دادند.

«چن چانگ شینگ " تای چی را به پسرش "گنگ یون» و همچنین خانواده اش «چن» آموخت، او همچنین تای چی چوان را به افرادی بیرون از خانواده چون «یانگ لوچان» و «لی بو کویی " یاد داد که هر دو از استان هوبی بودند. این فرم را فرم ۱۳ حرکتی قدیم می گفتند. بعدها "یانگ لوچان» تای چی را به دو پسرش «یانگ بان هو» و «یانگ جیان هو» یاد داد؛ و «یانگ جیان هو» نیز به دو پسرش «یانگ شائو هو " و " یانگ چنگ فو» یاد داد، به این سبک از تای چی چوان که در خاندان «یانگ» پرورش و گسترش پیدا کرد را سبک «یانگ» می گویند. همچنین فردی به نام «وو چوان یو» تای چی را از «یانگ بان هو» یاد گرفت و سبک «وو» را پایه گذاری کرد. «چن یو بن» نیز سبک جدید خود را به «چن چینگ پینگ» که خالق سبک "ژاو باو " تای چی چوان است یاد داد.

«وو یو شیانگ " سبک قدیم تای چی را از "یانگ لوچان» و سبک جدید را از " چن چینگ پینگ " یاد گرفت و سبک "وو هاو " را ابداع کرد. به دلیل نقش بسیار موثر هاو وی جن در گسترش این سبک و به دلیل ایجاد تمایز با دیگر سبک وو (سبک وو چوان یو)، نام او، هاو، را به انتهای نام این سبک اضافه د و به سبک وو-هاو مشهور شد. «سون لو تانگ " پس از فراگیری سبک "هاو» سبک «سون» را به وجود آورد. تمام این سبکهای ذکر شده در چین و آسیای جنوبی محبوب بودند اما «سبک یانگ» از بقیه آنها محبوب تر بود.

روایت دوم: طبق روایت خاندان چن، ایشان معتقدند تای چی چوان، در روستای چن جیاگو، توسط چن وان تینگ(۱۶۰۰-۱۶۸۰ پس از میلاد) معرفی شده است. نقل شده فرم اولیه ای که چن وان تینگ ابداً نمود، شامل ۵ ست (ست اول:۱۳ حرکتی و چهار ست دیگر) فرمهای معمول چن بود به اضافه یک فرم ۱۰۸ حرکتی مشت بلند و یک ست از پائو چویی canon fist، که در مجموع ۷ ست را شامل می شد. فرمهای سبک چن به دو بخش اصلی لائو جیا (فرم های قالب قدیم) و شین جیا (فرمهای قالب جدید) تقسیم می شوند. قالب شین جیا (قالب جدید)، توسط چن فاکه (۱۸۸۷-۱۹۵۷) ساخته شد و پیش از وی صرفاً لائوجیا (قالب قدیم) کار می شده است.

فرم های لائو جیا نیز خود به دو بخش ای لو (راه اول) و آر لو (راه دوم) تقسیم می شوند. بخش ئی لو (راه اول) شامل، فرمهای آرامتر و دورنی تر تای چی است و بخش آر لو (راه دوم) در حقیقت همان سبک پائو چویی (canon fist) است که شامل حرکات سرعتی و قدرتی می باشد. فرمهای شین جیا (قالب جدید) بیشتر شامل حرکات تای چی به همراه تکنیهای تخلیه انرژی بیشتر، ترکیبات پیچیده تر و بیچش های بیشتر و حرکات چین نا می باشد که در مجموع برکاربرد رزمی تای چی تأکید بیشتری دارد. اما فرمهای لائوجیا، ئی لو بسیار آرامتر هستند و بر چرخش انرژی تأکید بیشتری داشته و در مجموع فرمهای آهسته تری هستند.

در عصر حاضر ما چهار بسیار برجسته از خاندان چن وجود دارند که میراث دار این خاندان می باشند، این اساتید عبارتند از: چن ژنگ لی chen zheng lei، چن ژیائو وانگ chen xhiao wang، وانگ ژیان wang xian، ژو تین چای zhou tianchai. که به این اساتید «چهار ببر خاندان چن» یا «چهارمبارزِ مرید بودا» در خاندان چن می گویند. سپس ی به نام یانگ لوچان، از خاندان چن، تای چی را آموزش دیده و با مطالعه رساله های کهن تای چی، سبک یانگ تای چی را معرفی نمودند، سایر سبکهای تای چی نیز از شاگردان ایشان بوده و یا از شاگردان ایشان آموزش دیده بودند.

تای چی در ایران

تای چی از رشته های رزمی پرطرفدار در ایران به شمار می ورد و زیر نظر فدراسیون ووشو ایران که از موفق ترین فدراسیون های رزمی کشور است، فعالیت می کند. شهریور ماه ۱۳۹۲ با اعلام خبر انتصاب خانم هدیه تهرانی یکی از ستاره های مشهور سینمای ایران به عنوان نایب رئیس بانوان کمیته تای چی چوان، نام این سبک را بیشتر بر سر زبانها انداخت. اگرچه این انتصاب با واکنش های متفاوتی روبرو شد.

نین جوتسو

درخواست حذف این مطلب

نین جوتسو (به ژاپنی: 忍術 ) یک هنر رزمی ژاپنی است که در لغت به معنای حرکت پنهانی است و در آن استراتژی ها و تاکتیک های جنگ های نامتعارف و چریکی و روش های جاسوسی و پنهان کاری آموزش داده می شود.

از برجسته ترین خصوصیات نین جوتسو این است که بدن و جسم را پایگاه فکر و شه می داند و کالبد آدمی را آموزش می دهد تا با آن روح را بسازد. اصول اصلی و اجرای تکنیک ها نیاز به سرعت، تعادل، تمرکز، قدرت و تنظیم زمان تنفس و کنترل آن دارد و بدون آن فاقد ارزش است.


پیشینه

روایت های مختلفی در مورد منشاء و چگونگی تکامل نینجستو و پیدایش نینجاها مطرح شده است. در افسانه های ژاپنی آمده که نینجاها از نسل هیولایی هستند که نیمی انسان و نیمی کلاغ بود. بر اساس بیشتر منابع تاریخی نینجاها به تدریج خود را به عنوان نیروی مخالف همتایان طبقه بالاتر خود یعنی سامورایی ها در ژاپن فئودال مطرح د و تکامل این هنر رزمی بین قرن ششم تا نهم میلادی در ژاپن اتفاق افتاد.[۱]

اثر کلاسیک نظامی چینی یعنی «سان تزو» که توسط سان وو استراتژیست معروف سده پنجم پیش از میلاد به رشته تحریر درآمده از منابع اصلی نینجاها برای تکامل هنر رزمی بود. این کتاب در قرن ششم میلادی وارد ژاپن شد و به طور دقیق توسط دربار سلطنتی و خانواده های متخاصم مورد بررسی قرار گرفت. بودیسم نیز تقریباً در همان زمان وارد ژاپن شد، پیشینیان نینجاها به دلیل گرایش به بودیسم، یاغی نامیده می شدند. درآن هنگام درگیری های شدیدی میان هواداران بودیسم و پیروان مذهب ملی ژاپنی ها یعنی آئین شینتو جریان داشت و این گروه های یاغی که بعدها به یامابوشی معروف شدند، برای حمایت از خود تمرین هنرهای رزمی و استراتژی های نظامی را با ترس روانی و قدرت های اسرار آمیز ترکیب د.

در اوا قرن نهم زوال امپراطوری تانگ در چین آغاز شد. تانگ در سال ۹۰۷ میلادی کاملا سقوط کرد و چین برای پنجاه سال در هرج و مرج فرو رفت. در این دوران تعدادی از فرماندهان نظامی چینی به ژاپن آمدند و تاکتیک ها و نظریات جدید جنگی را با خود به این جزیره آوردند. در دهه ۱۰۲۰ میلادی هم راهبان بو چینی وارد ژاپن شدند و دانش پزشکی و نظریات جنگی خود را هم که بسیاری از آن ها از هند ریشه گرفته و در تبت و نقاط مختلف چین تکامل یافته بود به ژاپن آوردند و روش های خود را به راهبان جنگجوی ژاپنی و اولین طایفه های نینجا آموختند.[۲]

دایسوکه توگاکوره و کاین دوشی نخستین نینجاهای بودند که برای اولین بار قواعدی را برای این هنر رزمی تدوین کرده و اولین مکتب نینجوتسو را پایه گذاری د. دایسوکه یک سامورایی ش ت خورده بود که املاک و عنوان سامورایی خود را از دست داده بود، او بر خلاف دیگر سامورایی ها به جای اینکه در این موقعیت خودکشی کند در کوه های جنوب غربی جزیره هنشو آواره شد و در آنجا کاین دوشی یک راهب جنگجوی چینی را ملاقات کرد. این دو تصمیم گرفتند تا سبک جدیدی برای نبردهای چریکی به نام نینجوتسو را پایه گذاری کنند. جانشینان دایسوکه نیز نخستین نینجا ریو یا مدرسه نینجوتسو را با نام توگاکوره ریو تاسیس د.[۳]

نینجوتسو به این ترتیب رقیبی برای مکتب بوشیدو سامورایی ها شد. سامورایی ها وفاداری و شرافت را بر هر چیز مقدم می داشتند و بوشیدو سیستم رزمی آن ها بسیار اصیل و منسجم بود اما روش های جنگی آن ها همیشه کارآمد نبود. برتری نینجاها درست در همین مسئله بود. نینجاها انجام یت به هر شکل ممکن را بر هر چیز مقدم می داشتند. حمله ناگهانی، مسموم ، فریب و جاسوسی از نظر سامورایی ها ناجوانمردانه بود اما از روش های اصلی رزمی نینجاها محسوب می شد.[۴]

پس از آن نینجاها در گروه های کوچک با در پیش گرفتن روشهای کاملاً سری جنگی تا قرن نوزدهم خود را به عنوان نیرویی بسیار با نفوذ در کشور ژاپن مطرح د.

بزرگ ترین نینجاها در سوم نوامبر ۱۵۸۱ میلادی اتفاق افتاد. در آن روز اُدا نوبونگا قدرتمندترین نینجا ی ۴۰ هزار نفره را در برابر حدود ۴ هزار نینجا که کنترل ای ایگا را در اختیار داشتند، ی کرد. نبردی که تنها تعداد انگشت شماری از نینجاهای ایگا از آن جان سالم به در بردند. از آن به بعد نینجاها توانستند با سازمان منسجمی که ایجاد کرده بودند، قدرت پلیسی مطلق را در ادو (توکیو امروزی) و دیگر ای ژاپن در دست داشته باشند.

۱۸ مهارت نینجا

چند نمونه از سلاح های مورد استفاده نینجاها

نینجاها بایستی ۱۸ مهارت مختلف را ب کنند که در طومارهای «توگاکوره ریو» نخستین مدرسه نینجوتسو فهرست شده است؛

  1. سئی شین تکی کیویو – seishin teki kyoyo – فرهنگ یا پالایش روحی – 教養
  2. تای جوتسو – tai jutsu – مبارزه بدون سلاح - 体術
  3. نینجاتو – ninjato – مبارزه با شمشیر - 忍者剣
  4. بوجوتسو - bo jutsu – مبارزه با چوب – 棒術
  5. شورایکن جوتسو – shouriken jutsu – هنر استفاده از ستاره نینجا - 手裏剣
  6. سو جوتسو – so jutsu – مبارزه با نیزه - 槍術
  7. ناگی ناتا جوتسو – nagi nata jutsu – مبارزه با تبرزین - 長刀術 یا 薙刀術
  8. اری کاما جوتسو – kusarigama jutsu – داس و زنجیر - 鎖鎌
  9. کایاکو جوتسو – kayaku jutsu – هنر آتش و انفجار - 火薬術
  10. هن سو جوتسو – henso jutsu – هنر تغییر چهره و جعل هویت - 変装術
  11. شینوبی ایری – shinubi iri – ورود مخفیانه به اماکن
  12. با جوتسو – ba jutsu – هنر سوارکاری
  13. سوئی رن جوتسو – sui ren jutsu – تمرینات در آب - 水練
  14. بوری یاکو – boryaku – تاکتیک و استراتژی - 謀略
  15. چوهو – choho – جاسوسی و ب اطلاع - 諜報
  16. این تون جوتسو – inton jutsu – هنر فرار و مخفی شدن -
  17. تن من- ten mon – شناخت وضعیت آب و هوا - 天門
  18. چی مون – chi mon – جغرافیا و جهت شناسی - 地門

نینجوتسو در ایران

ورزش نینجوتسو برای نخستین بار توسط اکبر فرجی از اساتید رشته رزمی گ فوتوآ وارد ایران شد. نخستین مرکز آموزش نینجوتسو (بوجین کان دوجو نین جوتسو) زمستان ۱۳۶۹ در شهر کرج گشایش یافت. در آغاز کار به سبب ناشناخته بودن در میان ورزشکاران و ورزش دوستان، مشکلات فراوانی در پیشرفت آن وجود داشت.از جمله اینکه ، در اوایل فدراسیون گ فو ایران بدلیل رنگ سیاه یونیفرم، قصد داشت که کنترل نینجوتسو ایران را به عهده بگیرند، که بالا ه با تلاشهای، آقایان اکبر فرجی و حمید شمعدانی، که از پیش وتان این ورزش در ایران و زیر نظر آقای فرجی تعلیم نینجوتسو دیده بود، نینجوتسو در ایران برای اولین بار، و زیر نظر فدراسیون کاراته، به ثبت رسید. و همچنین به جهت ابزار و سلاحهای متعددی که در امر آموزش استفاده می شد برای بسیاری ذهنیت غریبی به وجود آورده بود. اما در سال های اخیر، این ورزش شاهد رشد چشمگیری در محبوبیت مردمی بوده است.

شیدوشی کای کلاس های فوق العاده ای است که مناسب با شرایط و بصورت نامنظم تشکیل می شوند و در آنها جدا از موارد عمومی آموزشهای اختصاصی نیزداده می شود راهی به این کلاس ها دشوار است و هدف آن بالا بردن مهارتهای علمی و تئوری هنرجویان است.

لقب ها در نینجوتسو

هنرجوی مبتدی آغازگر شوشین شاه shoshinsha

هنرجوی رسمی (سازمان یافته) اوچی دی شی uchi deshi

هنرجوی بالای دوسال کارکرده کوهای kohai

هنرجوی ارشدبالای 4سال کارکرده سن پای senpai

کمک مربی ومربی ( مشکی دان 2) سن سی sensei

معلم جوان (دان 3تا4) شی دوشی هو ho shidoshi

مربی باتجربه دان 5 الی 7 شی دوشی shidoshi

ارشدمربیان دان 7الی 9 شیهان

لقب بالاترین مسئول سبک درجهان(پدر) سوک soke

بنیانگذار و پایگذار روشی نوین کانچو

اصول کلیدی نینجا

نیرنگ و شبیخون دو امر بسیار مهم برای نینجاهاست.نینجاها سعی می کنند تا دشمن را طوری فریب دهند که قادر به محاسبات و تصمیم گیری ها دچار اشتباه می کند.نینجا ها همیشه سعی می کنند که از تقدم و برتری دشمن جلوگیری کنند. نینجا ها در زمانی که دشمن آماده نیست حمله می کنند و دشمن را تحت تا ثیر قرار می دهند به صورتی که او را به ضعف می کشانند.بیشتر نینجا ها ترجیح می دهند تنها کار کنند اما در شرایطی به صورت گروهی کار می کنند ، ترفند هایی که اعمال خارق العاده او بر اساس آن شکل می گیرد سه دسته هستند:

1.نفوذ

2.نامرئی شدن

3.گریختن

سامبو

درخواست حذف این مطلب
یک فن قفل مفصل پا

سامبو (به روسی: са́мбо) یک ورزش رزمی روسی است. سامبو یک رشتهٔ نسبتاً جدید رزمی محسوب می شود که در دههٔ ۱۹۲۰ در سرخ شوروی به منظور تقویت توانایی مبارزهٔ تن به تن سربازان، پایه گذاری شد. این رشته بر فنون گلاویزی و پرت تأکید دارد و تلفیقی از مؤثرترین تکنیک های چندین رشتهٔ دیگر از جمله جودو ژاپنی، کشتی آزاد و فرنگی و سبک های محلی کشتی آسیای میانه و قفقاز است.

ویکتور اسپیریدونوف و واسیلی اوشچپکوف پایه گذاران سامبو هستند. آنها دو سبک متفاوت را پایه گذاری کرده بودند که در نهایت با یکدیگر ادغام شده و سامبو نام گرفتند که نام اختصاری یک واژه روسی به معنی «مبارزهٔ بدون سلاح» است. اوشچپکوف در سال ۱۹۳۷ در جریان تصفیه دوران استالین متهم به جاسوسی برای ژاپنی ها شده و به زندان افتاد و در زندان از دنیا رفت. او بیشتر عمر خود را در ژاپن گذرانده و جودو را زیر نظر جیگارو کانو بنیان گذار رشتهٔ جودو آموخته بود. اما سبک اسپیردیونوف در مقایسه با سبک اوشچپکوف نرم تر و ملایم تر بود و تأکید کمتری بر قدرت بدنی داشت و این خود تا حدی به دلیل جراحات عمیقی بود که اسپیریدونوف در جریان جنگ جهانی اول برداشته بود. آناتولی خارلامپیف که از شاگردان اوشچپکوف بود معمولاً بنیان گذار سامبو نامیده می شود. این رشته در سال ۱۹۳۸ به عنوان یک ورزش رسمی مورد تأیید کمیسیون ورزشی اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفت.

مسابقات

فدراسیون بین المللی سامبو آماتور سه نوع مختلف مسابقه سامبو را به رسمیت شناخته است:

  • سامبو ورزشی: این مسابقه به مسابقات جودو یا کشتی آزاد شباهت دارد با تفاوت هایی در قوانین و مقررات و لباس ورزشکاران. برای مثال برخلاف مسابقات حودو فنون قفل مفصل پا در سامبو آزاد اما فنون خفه کننده ممنوع است. در این مسابقات تأکید بر فنون پرت ، کار در خاک و تسلیم حریف است و در مقایسه با جودو محدودیت های کمتری در مورد انواع گرفتن ها و چنگ زدن ها وجود دارد.
  • سامبو جنگی: این نوع سامبو برای استفادهٔ نیروهای نظامی طراحی شده است و به مسابقات هنرهای رزمی ترکیبی شباهت دارد. در سامبو جنگی انواع ضربات و فنون گلاویزی اجرا می شود. در این شیوه مبارزه ضربات مشت، لگد، آرنج، زانو، کله و ضربه به کشاله ران آزاد است. پیراهن ورزشکاران همان پیراهن سامبو ورزشی است اما مبارزان دستکش پوشیده و گاهی محافظ سر و ساق بند هم دارد. اولین دوره مسابقات قهرمانی سامبو جنگی در سال ۲۰۰۱ برگزار شد.
  • سامبو آزاد: سبک یی مسابقه سامبو که اتجادیه سامبو در سال ۲۰۰۴ قوانین آن را تدوین کرده است. در قوانین این رشته برخلاف سامبو ورزشی گرفتن گلو، پیچاندن گردن، فنون قفل پای چرخشی و دیگر فنون مطیع کننده آزاد است اما ضربات دست و پا ممنوع است. اتحادیه سامبو برای تشویق ورزشکاران جودو و جوجیتسو به شرکت در مسابقات سامبو این قوانین را وضع کرده است.

سومو

درخواست حذف این مطلب



asashoryu fight jan08.jpg

سومو (به ژاپنی: 相撲) یک سبک کشتی ژاپنی است که در آن وزن، اندازه و قدرت در درجه اول اهمیت قرار دارد. اگرچه سرعت و ناگهانی بودن یورش نیز مفید است. هدف شرکت کنندگان این است که حریف خود را از رینگ (به قطر ۴ متر و ۶۰ سانتی متر) بیرون انداخته یا او را وادار کنند تا یکی از اعضای بدن خود را بر زمین گذارد.


کَبَدی

درخواست حذف این مطلب
کبدی

کَبَدی یا زو یک بازی و ورزش است که در ایران و هند وپا تان رواج دارد. سال ۱۳۸۱ برای نخستین بار مسابقات قهرمانی این بازی برای مردان در سطح آسیا برگزار شد.

ریشه ی نام

واژه ی "کبدی" در انگلیسی از زبان هندی گرفته شده است. واژه ی هندی کبدی هم دگرگون شده ی گزاره ی "کی بودی؟" است که از زبان پارسی گرفته شده است.

ورزش

مهاجمان دوتیم در حالی که به طور مرتب کلمه «کبدی کبدی» را تکرار می کنند با انجام حرکات حمله و دفاع و جابه جایی سعی می کنند با لمس یا گرفتن یار تیم مقابل بتوانند به بالاترین امتیاز دست یابند. تعویض در این بازی محدودیت ندارد. در صورت تساوی دو تیم در وقت قانونی، پنج حمله از سوی دو تیم انجام می شود و اگر باز هم مساوی شدند، حمله یک به یک پیگیری می شود.

در طول بازی باید کلمه کبدی با صدای بلند و واضح از سوی بازیکن مهاجم تکرار شود. بطوری که قطع کلمه (کبدی کبدی) یا نفس گیری در بازی به معنی قطع محسوب می شود و مهاجم باید تا زمان برگشت به زمین خود آن را بگوید. نحوه ب امتیاز هم بدین صورت است که اگر مهاجم با حریف یا حریف با مهاجم تماس پیدا کند و مهاجم به زمین خود برگردد، امتیاز ب می شود. ولی اگر حریفان مهاجم رانگه دارند و در زمین خود متوقف کنند و اجازه رسیدن مهاجم به زمین خودش را ندهند مهاجم یک امتیاز از دست می دهد.

بازی کبدی دارای خطوطی در زمین و قوانینی خاص است که در طول بازی باید رعایت شود. تیم ها به نوبت " مهاجم" را در طول خط مانع نیمه زمین ارسال نموده و تیمی که بیشترین امتیاز را در پایان بازی بدست آورده باشد برنده اعلام می شود. لازمه این ورزش واکنش سریع، ظرفیت ایده آل مربوط به جهاز تنقسی، هماهنگی عضلات و قابلیت بازت بازیکنان می باشد.[۱]

ورزش کبدی اص اً یک رشته هندی الاصل می باشد ودر بازی های المپیک سال ۱۹۳۶ به عنوان یک رشته نمایشی در المپیک برلین به نمایش درآمد. همچنین رشته کبدی در بازیهای آسیایی چین ۱۹۹۰ گنجانده شد واز همان زمان به عنوان یکی از رشته های رسمی بازیهای آسیایی در برنامه بازی ها وجود داشته است.

ایران

این بازی در گیلان شیرین دودو و در اسان، گلستان و مازندران و گلپایگان زو و در خوزستان بازی اش تی تی ودر سیستان کبدی نامیده می شود.

تشکیلات این رشته ورزشی از سال ۱۳۷۵ با عنوان انجمن کبدی (فدراسیون ورزشهای همگانی) شروع به فعالیت نمود و برای اولین بار در سال ۱۳۸۱ در مسابقات قهرمانی آسیا-مردان-شرکت و به مقام سوم این دوره از مسابقات نائل آمدودرسال ۸۲ موفق به ب مقام اول آسیا در رده جوانان وبزرگسالان ودرسال ۸۳ با ب نایب قهرمانی جهان مدالهای پرارزشی رابه ارمغان آوردوباتوجه به ضرورت وصلاحدید مسئولان محترم سازمان تربیت بدنی در تاریخ ۸/۴/۸۴ باتشکیل مجمع عمومی تحت عنوان فدراسیون کبدی ایران عملاً شروع به فعالیت نمود.

در سال ۱۳۸۹ تیم ملی ایران در بازیهای المپیک آسیایی نیز مقام دوم آسیا را ب نمود. در سال ۱۳۹۳ تیمهای ملی مردان و ن کبدی ایران در مسابقات آسیایی اینچئون کره جنوبی به مدال نقره و مقام دوم رسیدند. در هر دو رده هندوستان مدال طلا ب نمود.

ورزش کبدی در آسیا

کبدی از مسابقات آسیایی سال ۱۹۸۲ به صورت نمایشی وپس از آن جزء مسابقات رسمی بازیهای آسیایی قرار گرفت.

ورزش کبدی همچنین درهند و پا تان نیز طرفداران زیادی دارد.

قوانین و مقررات ورزش کبدی

  1. هر تیم شامل ۱۲ بازیکن (۷نفربازیکن اصلی و ۵ نفربازیکن ذخیره) می باشد.

کبدی سالنی ۷ بازیکن (۵ بازیکن اصلی و ۲ ذخیره) کبدی ساحلی ۶ نفره (۴ بازیکن اصلی و ۲ ذخیره)

  1. تعویض دربازی درمواقع تایم اوت پزشکی (وقت استراحت) مجاز می باشد و محدودیت تعویض وجود ندارد و در زمانی می توان تعویض را انجام داد تایم اوت تیمتان باشد
  2. وقت بازی ۲ وقت ۲۰ دقیقه می باشد ودرصورت تساوی دوتیم د ایان وقت قانونی پنج حمله از سوی دو تیم واگر باز هم مساوی شدند حمله یک به یک پیگیری می شود. تا تیم برنده مشخص گردد.
  3. وقت استراحت بین دو نیمه، ۵ دقیقه می باشد.

بازی زو

بازی زو همان ورزش کبدی است که از زمان های قدیم در ایران وجود داشته ولی بیشتر به صورت بازی ک ن بود تا ورزش رسمی روش بازی به این صورت است که افراد به ۲ گروه تقسیم می شوند. به ترتیب در هر ۲ گروه انتخاب شده و با گفتن کلمه زوووووووو می روند و یکی از افراد گروه مقابل را می گیرد. گفتن کلمه زو باید به صورت مداوم صورت بگیرد. از آنجایی که گفتن این کلمه هم در ح دم و هم در ح بازدم امکان پذیر است، تیم مقابل باید دقت کند که فرد زو کننده از ح بازدم به ح دم وارد نشود که البته این تغییر ح با تغییر تُن صدا همراه است که بازیکنان باتجربه به سادگی آن را متوجه می شوند.

ابتدا افراد به دو گروه هفت نفره تقسیم می شوند و یک گروه گرگ و دیگری بره می شود. آن گاه یکی از گرگ ها می گوید زووو و به یکی از بره ها دست می زند اگر بره ها گرگ را تا زمانی که صدای زویش بند بیاید بتوانند نگه دارند آن گرگ یکی از بره ها می شود.


وینگ چون

درخواست حذف این مطلب


وینگ چون (به چینی: 永春) که معنای تحت اللفظی آن «مناجات بهاری» یا «بهار جاودانه» است)، یکی از محبوبترین سبک های هنرهای رزمی چینی است. مطابق روایت هایی که درباره ریشه اصلی این سبک نقل می شود، یکی از راهبه های معبد شائولین به نام نگ مویی نقشی کلیدی در طراحی این سبک و آموزش آن به زنی جوان به نام وینگ چون (به معنی بهار زیبا) داشته است و به همین جهت به هنر نگ مویی نیز معروف است.[۱]

معرفی

مهم ترین هدف وینگ چون واقع گرایی در سیستم دفاع شخصی می باشد. وینگ چون به جای تاکید بر تکنیکهای مبارزه بر روی اصول انرژی و مبارزه تکیه می کند.

ایده اصلی این است که، تحت فشار و استرس مبارزه، غیر ممکن است که از طریق بینایی جهت دقیق و سرعت یک حمله را تشخیص داده و تصمیمی هوشمندانه با استفاده از روشی موثر در مفابل حمله حریف گرفت. این تصمیم باید در زمانی کوتاه و قبل از فرود آمدن حمله حریف گرفته شود. ترجیحاًَ شخص باید بلافاصله حمله ای را مستقیماً و محتاطانه طراحی کند. این واکنش های غیرارادی است که تعیین می کند در صورتیکه حمله حریف در ادامه خطرساز شود، واکنش چگونه باشد. چی سائو یا «دستان چسبان» به هنرجو یاد می دهد که چگونه به طور غیر ارادی در برابر سرعت، نیرو و جهت یک حمله بر مبنای حس لامسه (حسی که مغز بسیار سریع تر از حس بینایی آن را پردازش می کند) واکنش نشان دهد.

شاخه ها

یکی از شاخه های وینگ چون گ فو که توسط لئونگ تینگ گسترش داده شده به جای آوانویسی مرسوم wing chun از آوانویسی wing tsun (که همان وینگ چون خوانده می شود) به منظور متمایزسازی این شاخه از دیگر شاخه ها استفاده می کند.

اصول مبارزه

اصول هشت گانه وینگ چون سنگ بنای یک سیستم دفاع شخصی تهاجمی را تشکیل می دهد که به فرد اجازه تطبیق با اندازه، قدرت و سبک مبارزه ای حریف را می دهد. اصول انرژی

۱-برو جلو: فوراً به منظور تماس با اندام حریف به جلو پیشروی کن (به منظور بکار افتادن رفل هایی که در چی سائو آموزش دیده می شود) یا حتی فرای آن برای اول ضربه زدن به حریف. این انفعال غیرمنتظره ابت حریف را اغلب متعجب می کند و مبارزه را به فاصله نزدیک تبدیل می کند جاییکه ع العمل های حسی بر ع العمل های بینایی حکمفرمایی می کند و صد البته جاییکه وینگ چون کار حرفه ای احتمالاً در آن منطقه بر حریفش برتری دارد.

۲-به حریفت بچسب: اگر در ابتدا نتوانستی به حریفت ضربه ای واردکنی و او را از کار بیندازی. به جای تماس برقرار با بدن حریف (غیر از سر و گلو) سعی کن به او بچسبی. غالباً اواین عضوی که با آن تماس پیدا می کنید دست حریف می باشد حالا که با دست حریف تماس پیدا کرده اید او چگونه می تواند بدون اطلاع شما حمله ای را با دستش اجرا کند؟

۳-در برابر نیروی بزرگ تر تسلیم شو: از آنجا که هیچ نمی تواند مطمئن باشد که از هر حریفی که در پیش رو دارد قوی تر است، شخصی باید به شیوه ای آموزش ببیند که حتی در برابر حریف قوی تر پیروز باشد. چی سائو مانند یک معلم حرفه ای یاد می دهد که چگونه در برابر حمله حریف واکنش های لازم را نشان دهید. وقتی که حقیقتاً حمله حریف از شما قدرتمندتر است، آموخته های شما در چی سائو به بدن شما می گوید که از مسیر حمله حریف کنار بروید و زاویه دیگری را برای حمله پیدا کنید.

۴- حریفت را تعقیب کن: متعاقب اصل اول در صورتیکه حریف عقب نشینی کرد، واکنش فوری یک وینگ چون کار ادامه به حرکت رو به جلویش است، نه اینکه به حریفش اجازه دهد تا خودش را پیدا کرده و فرصتی هر چند اندک برای تجدید نظر در استراتژی حمله اش پید کند. بسیاری از سبک ها که تکیه بر سرنخ های بصری دارند ترجیح می دهند که یک گام به عقب بگذارند، اندکی صبر کنند و حمله های بعدی را طرح ریزی کنند که معمولاً می توان به این نکته در مبارزات ورزشی و تورنُمنتی پی برد.

اصول انرژی

۱- از نیروهای خودی رها شو: کاملاً ضروری است که فرد به منظور حرکت انرژیک و واکنش به موقع در برابر حمله حریف ریل باشد. وقتیکه عصبی هستید، نیروهای خودی مثل یک ترمز عمل می کنند. پس در ابتدا باید از قید نیروهای خودی خلاص شوید تا بتوانید با چالاکی حرکت کنید.

۲-از نیروهای حریفت رها شو: این اصل شبیه به اصل سوم مبارزه است. وقتی حریف می خواهد از قدرتش برای پایان دادن به مبارزه استفاده کند، تقلا برای مقاومت در برابر قدرت حریف واکنش مناسبی نیست بلکه واکنش مناسب، خنثی نیروی حریف با دور نیروی حریف از بدن یا دور بدن از آن می باشد.

۳-از نیروی حریف بر ضد خودش استفاده کن: از نیرویی که حریف به شما تقدیم می کند، بهره بگیرید. اکر حریف شما را به طرف خودش می کشد از آن نیرو به عنوان قسمتی از حمله تان استفاده کنید. یا اگر حریف شما را به سمت چپ هل داد مثل یک در چرخان عمل کنید و از آن نیرو در حمله ای با دست راست استفاده کنید.

۴-نیروهای خودی را اضافه کنید: علاوه بر قرض گرفتن نیروی حریف، می توانید نیروی خودتان را به آن اضافه کنید.

همان قدر که ع العمل ها در یک دفاع شخصی بیانگر پیشرفت هستند، اصول قدرتی نیز باعث پیشرفت هر چه بیشتر هستند به طوریکه یک هنرجوی وینگ چون طی سالیان تمرین همه آنها را مد نظر دارد. اولاً: تمرین فرم و تعداد زیاد مشت برای یادگیری ریل یشن در مبارزه (به منظور ضدحمله بر مبنای حس لامسه) و زدن مشت بدون تنش. ثانیاً ساعت های بیشمار تمرین چی سائو به منظور افزایش توانایی در رها نیروی خودی و قرض گرفتن نیروی حریف و در آ تمرینات قدرتی خاص wt برای افزایش هر چه بیشتر قدرت مشت و ضربات.

بروس لی در حال تمرین چی سائو با سی فو ییپ من

آموزش

متد آموزشی وینگ چون بر مبنای توسعه رفل ها یا همان ع العمل های بدن است. روش های آموزش در قالب های متنوعی دسته بندی می شوند که تعدادی از آنها پس از گذراندن دوره هنرجویی و اخذ درجه ی یاد گرفته می شود.

چی سائو

چی سائو (黐手) یا «دستان چسبان» یک اصل و همچنین تمرینی است که به منظور توسعهٔ رفل های خ ر و یا ع العمل های غیر ارادی در مبارزه استفاده می شود. این شکل منحصربه فرد از تمرین مستقیماً با اصول وینگ چون در ارتباط است و در منطقه ای انجام می شود که مبارز با حریفش در تماس است. با برقراری تماس، بدن مبارزه نسبت به تمامی حرکات حریف حساس می شود. چی سائو در ادامه با تمرینات لات سائو تکمیل می شود.

نحوه اجراء چی سائو


لات سائو

لات سائو یا تمرین «دستان غلتان»، در منطقه ایست که دو هنر جو تماس شان را با یکدیگر حفظ می کنند در حالیکه تکنیک های مختلف را اجرا می کنند. به وسیله این تمرین دو هنرجو تغییرات در مکانیک، فشار و شدت حرکت بدن حریف را احساس می کنند. افزایش میزان حساسیت که توسط این تمرین بدست می آید، یه هنرجو کمک می کند تا به طور غیر ارادی و بدون فکر ، حمله و ضد حمله اش را علیه حریف با دقت، سرعت و تکنیک مناسب اجرا کند. این فرایند می تواند نوعی حافظه ماهیچه ای نامیده شود.

بواسطه لات سائو یک مبارز وینگ چون می تواند چگونگی حرکات حریف را بدون نگرانی از آسیب دیدن خودش و حریفش بررسی کند. به همین علت است که لات سائو یکی از قسمت های کلیدی در آموزش وینگ چون است.

لات سائو تمرینی برای میزان حساسیت به منظور ب واکنش ها ی خاص غیر ارادی در چی سائو است.

اگرچه یک فرد عادی ممکن است به این تمرین مثل یک نوع مبارزه بنگرد، اما یک هنر جوی وینگ چون به هیچ عنوان نگرش مبارزه ای نسبت به این تمرین ندارد، بلکه آن را به عنوان نوعی تمرین هدفمند جهت افزایش واکنش پذیری در مبارزه در نظر می گیرد.

در واقع تکنیک هایی که در لات سائو انجام می شود همان تکنیک هایی می باشد که در چی سائو انجام می شود و تفاوت در ان است که اموزش تکنیک در لات سائو برای هنرجویاتی می باشد که هنوز چی سائو را فرا نگرفته.

فرم های مقدماتی

فرم های مقدماتی وینگ چون در بستهٔ آموزشی دوره شاگردی قرار دارد، کاربرد و تکنیک های بیشتر در فرم های بعدی آموزش داده می شوند. در متد وینگ چون هدف هر دوره، آموزش در حد نیاز هنرجو می باشد، از این حیث که در هر دوره، آموزش بر مبنای آن چیزی است که از قبل هنرجو آموخته است. بدین ترتیب فرد به سرعت درک بیشتری نسبت به داشته های قبلی و جدیدش پیدا می کند. ممکن است هنرجو در ابتدا قسمت های مقدماتی راوقتی که آموزش می بیند، بطور کامل درک نکند (اگرچه با توضیحات مربی با توجه به درجه اش درک محدودی نسبت به آنها پیدا می کند)، به هر حال آموزش های اولیه به عنوان شالودهٔ اصلی در درجات بالاتر محسوب می شود.

سیو نیم تائو

سیو نیم تائو یا «فرم ایده های کوچک» شامل فرم پا به همراه حرکات سنتی دست می باشد. سیو نیم تائو اولین فرم وینگ چون می باشد .این فرم شامل حرکات دست که همگی در ح نشست سائو چانگ (نشست وینگ چون)اجرا می شود می باشد.در این فرم از حرکات پا (جابجایی و لگد)خبری نیست . هنرجو با فراگیری این فرم اولین گام را جهت اشنایی با وینگ چون برداشته.در این مرحله از هنر جو انتظار می رود اصول و قواعد وینگ چون را درک کرده (انعطاف داشته باش تا ش ته نشوی)وتوانایی اجرای دان چی(چی سائو با یک دست)را ب کرده باشد.

چام کیو

 چام کیو دومین فرم وینگ چون میباشد که شامل حرکات دست(دفاع و حمله)وپا(جابجایی ،لگد،چرخش)میباشد. 

هنرجو پس از فراگیری قسمت اول وینگ چون(سیو نیم تائو)امادگی فراگیری چام کیو را بدست می اورد. در این مرحله به هنرجو چی سائو(کار با نیروی حریف به گونه ای که نیاز به قدرت نباشد ) اموزش داده میشود.چی سائو یک تمرین برای ب مهارت در مبارزه برای فاصله نزدیک میباش ی اصول حاکم بر چی سائو برای فواصل دور نیز صادق میباشد. در این مرحله از هنرجو انتظار می رود که با سلاحهای خود اشنا شده و به گونه تمرین کرده باشد که سلاحهایش کاربردی باشد.

فرم های پیشرفته

موک یانگ جونگ، وسیله تمرین مقدماتی و پیشرفته

چی سائو فرم های گوناگونی دارد که قسمتی ار آنها تنها وقتی آموزش داده می شود که فرد به یک مربی باصلاحیت تبدیل شده باشد. در زیر جزئیات بیشتری در مورد فرم های پیشرفته وینگ چون می خوانید:

بیو جی

بیو جی (به معنای «انگشتان پیشرو») کاربرد تکنیک های دست (منظور از دست در اینجا، کف دست می باشد) باز را در بر می گیرد.(در مقابل تکنیک های دست بسته (همان مشت))یه همین خاطر است که این اسم بر آن نهاده شده است.

آدمک چوبی

موک یان جونگ لفظ به لفظ به معنای «ستون چوبی که به عنوان یک آدمک استفاده می شود» می باشد، در واقع جای یک حریف فرضی تمرینی را می گیرد. اگرچه آدمک چوبی را نمی توان به عنوان یک حریف هوشمند در نظر گرفت اما می تواند نیرو و انرژی حریف باشد.

سیستم درجه بندی

یکی از ویژگی های وینگ چون سیستم آموزش سازمان یافته اش می باشد. در حالیکه بسیاری از سبک های رزمی با روش غیر یکنواختی آموزش می دهند، ساختار سیستم مانند دوره های تحصیلی در مدارس است. بگونه ای که هر سطح روی سطح قبلی بنا می شود.

بر خلاف مدل آموزش سنتی -شاگردی که یک شاگرد سالها یا حتی تا ا عمر به دنبال ش بود، متد آموزشی iwta به همه هنرجویان تضمین می دهد که در هر درجه تحصیلات کامل را دریافت کند. یک فرد پر مشغله که در هفته تنها دو بار فرصت ورزش دارد، هرگز ایده های مهمی که همکلاسی های تمام وقت، که ظاهراً همیشه در کلاس هستند (که یک امتیاز ناعادلانه است)، دریافت می کنند را از دست نمی دهد.

درجات شاگردی

دوره آموزش وینگ چون شامل دوازده درجه شاگردی است که دو فرم ابت سیو نیم تائو و چام کیو بعلاوهٔ تمرینات و کاربردهای چی سائو را پوشش می دهد. در کنار ترکیبات مختلف دست در سیو نیم تائو، مجموعه استانداردی از فرم های پا نیز در این دوره یاد گرفته می شود.

درجات شاگردی بر مبنای عناوینی که در هر دوره آموزش داده می شود، به سه بخش تقسیم می شود:

درجات ۱ تا ۴، یادگیری مهارتهای پایه ای در سه فاصله مبارزاتی

  • درجه یک - مبانی اصولی سبک و مهارتهای حرکتی، درگیر شدن در فاصله دور، شروع سیو نیم تائو
  • درجه دوم - مبارزه در فاصله دور به همراه پل زدن ها، کل «سیو نیم تائو»
  • درجه سوم - گذار از فاصله حملاتی دور به فاصله میانی
  • درجه چهارم - گذار از از فاصله حملاتی میانی به فاصله نزدیکو شروع فرم «چام کیو»

درجات ۵ تا ۸،

  • درجه پنجم - حملات در فاصله کوتاه و مبارزه هم زمان با هر دو دست
  • درجه ششم -
  • درجه هفتم -
  • درجه هشتم -

درجات ۹ تا ۱۲، کاربردها

  • درجه نهم - در مقابل تک مهاجم
  • درجه ده - در مقابل دو مهاجم
  • درجه یازدهم - در مقابل تک مهاجم مسلح به سلاح سرد
  • درجه دوازدهم - در مقابل دو مهاجم مسلح به سلاح سرد

در درجه ۹ شاگردی هنرجو نه تنها باید سبک را به خوبی بشناسد (همچنین در درجه ۸) بلکه باید به خوبی از کاربردهای آن استفاده کند. مهارت تنها تفاوت مهم بین این دو درجه است، که بسته به مدرسه ای که هنرجو تحت تعلیم است، درجه ۸ و ۹ می تواند با عنوان کمربند مشکی برابری کند. البته هیچ اجماعی روی این مسئله وجود ندارد چون هیچ مقایسه قراردی وریمی در این بین وجود ندارد.

در بعضی مدارس درجات مختلف با تی های مختلف مشخص می شوند، مثل لباس با رنگ سفید تا درجه پنجم، خا تری برای درجه ۵ تا ۸ و مشکی برای درجه ۹ تا ۱۲.

درجات مربیگری

در ادامه درجات شاگردی ۱۲ درجه ی نیز وجود دارد. در سطوح مربیگری، هنرجو تمرینات را در غالب برنامه های پیشرفته وینگ چون wt آغاز می کند.

  • بیو جی
  • موک یان جونگ (آدمک چوبی)
  • لوک دیم بون کوآن فا («نیزه شش و نیم نقطه ای» یا چوب بلند)
  • بارت چام دائو (قداره برنده هشتی شکل یا شمشیر پروانه ای شکل)

سطوح مربیگری به خودی خود سه بخش تقسیم می شود:

۱- ۱ تا ۴ تکنسینی

۲- ۵ تا ۸ پراکتسینی

۳- ۹ تا ۱۲ فیلسوفی

هر یک از اسم های سه قسمت ایده و کانونی مرکزی در ورای چگونگی مبارزه دارد که در نسبت به همان سطح انتظار می رود. از یک تکنسین انتظار می رود که با تکنیک هایش مبارزه کند. از یک پراکتسین انتظار می رود که یک مبارز تجربی کامل باشد و یک فیلسوف باید عناصر عقلی و معنوی را به خوبی درک کرده باشد.

سازمان های وینگ چون

وینگ چون یک ورزش رزمی چینیست و برای اولین بار توسط ییپ من از چین خارج شد. ییپ من پس از حملهٔ ژاپن به چین، در سال ۱۹۴۹ از شهر خود فوشان به هنگ کنگ سفر کرد و اولین باشگاه وینگ چون رو در آنجا دایر کرد. درواقع اولین و تنها فدراسیون و سازمان وینگ چون متعلق به ییپ من بود. وی این سبک را از ح کلاسیک به شکل امروزی دست بندی کرد.

پس از مرگ ییپ من شاگردهای ایشان از جمله دو فرزندش ییپ چون و ییپ چینگ و برخی از شاگردانش مانند جیم فونگ، لوک ییو، ویلیام چونگ،[۲] لئونگ شنگ، ولو من کم، چیو یان، لی وینگ و ییپ بو چینگ هر کدام یک سازمان یا فدراسیون در کشورهای مختلف جهان تشکیل دادند و ادامه به تدریس وینگ چون به شاگردان جدید د. یکی از معروفترین آنها لئونگ تینگ بود که شاگرد لئونگ شنگ، شاگرد ییپ من، بوده و مؤسس سازمان بین المللی وینگ چون (wt) است. این سازمان به علت داشتن شاگردانی همچو کیت کرنشپشت و امین بزتپ به شهرت زیادی رسید. این سازمان در بیش از ۶۰ کشور دنیا شعبه داشته و طرفداران بسیاری در دنیای غرب دارد. امروزه بیش از ۲۰۰۰ مدرسه وینگ چون تنها در اروپا وجود دارد، که بیشتر آنها در کشور آلمان و همسایگانش می باشد. با بیش از ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ هنرجو در سرتاسر دنیا، این سازمان یکی از بزرگ ترین سازمان های هنرهای رزمی می باشد. سازمان این رشد و ترقی را اساساً مدیون شاگرد ارشد آلمانی لئونگ تینگ، یعنی کیت کرنشپشت می باشد. سازمان اروپایی وینگ چون در قصر لانگنزل در کشور آلمان واقع شده است که بطور تمام وقت و بیش از ۶ ساعت در روز، وینگ چون را به هنرجویان علاقه مند آموزش می دهد.

وینگ چون در ایران

وینگ چون در سال ۱۳۷۲ توسط فیروز قهرمانی وارد ایران شد. از شاگردان ایشان می توان به حسین قربانخانلو و اردشیـر محمـدی نژادو برادران کرمی و علی محبوبی و شیرویه حسن زاده اشاره کرد.[۳] پس از مدتی ارتباط ایشان با سازمان wt در آلمان قطع گردید! و پس از مدتی با تلاش های فراوان سیفو شیرویه حسن زاده دوباره این سازمان وارد ایران شد. در حال حاضر مسئول وینگ چون (wt ewto]] ایران سی فو شیرویه حسن زاده می باشد. ایشان سرمربی اسبق تیم ملی ووشو و داور ممتاز بین المللی هستندiwto. سیفو علی محبوبی نیز از سال ۱۳۷۲ زمانی که وینگ چون برای اولین بار وارد ایران گردید زیر نظر خود آقای قهرمانی کار و فعالیت حرفه ای خود در این رشته را آغاز نمود. ایشان به عنوان اولین شخصی است که پس از گذراندن درجه ۳ شاگردی به صورت همزمان کار تدریس این هنر رزمی را نیز شروع کردواز همان آغاز در باشگاه های زیادی این هنر رزمی را تدریس می نمود.[۴] ایشان اکنون سازمان وینگ چون miw را تأسیس نموده اند.[۵]

جیت کان دو

درخواست حذف این مطلب
نامواره جیت کان دو. نویسه های چینی گرداگرد نماد تایجیتو می گوید: «از هیچ راه به عنوان راه استفاده نکن، هیچ محدودیتی را محدودیت ندان». پیکان ها نمادگر بی پایان کیهان است.

جیت کان دو (به چینی: 截拳道) یکی از ورزش های رزمی سرزمین چین است که توسط بروس لی، گ فوکار و هن یشه معروف سینما پایه گذاری شد.

بیشتر تکنیک های جیت کان دو براساس هنر رزمی وینگ چون گ فو طراحی شده است، چرا که بروس لی تمرینات کلاسیک رزمی خود را در هنگ کنگ زیر نظر ییپ من بزرگ این سبک انجام داده بود.

فنون وینگ چون در جیت کان دو به شکلی تغییر یافته اند که کاربردی تر باشند و استفاده از سلاح های سرد نیز در آن بسیار گسترده تر است. بسیاری از ضربات و حرکات سایر هنرهای رزمی به آن افزوده شده اند، به طوریکه برخی جیت کان دو را اولین رشته و الگوی هنرهای رزمی ترکیبی می دانند.

روش استفاده از سلاح های سرد در جیت کان دو بر پایه هنرهای رزمی آقای دان اینوسانتو است که بروس لی با آموزش آن و پیدا اشکالات اساسی در فنون این آن را به شیوه ای با قابلیت کاربردی تبدیل و برای دفاع و حمله تغییرات اساسی زیادی داده است، اما بروس لی اعتقاد به هنر رزمی با استقاده از ضربات دست و پا داشت که از همین رو در گفته ای از ایشان نقل شده: اگر انسانی با چهار دست و چهار پا به دنیا آمد می توان گفت که ضربات به شکل پیچیده ای قابل تولید است لذا تا زمانی که اینگونه نشده فنون کاربردی و اساسی به همین شکل خواهد بود، و بروس لی این هنر رزمی را با نام جیت کان دو و بدون پیشوند و پسوند نام گذاری کرد.

این رشته گاهی جان فان گ فو نیز نامیده می شود. جان فان حروف اول نام بروس لی در زبان چینی است. به همین جهت در سال ۲۰۰۴ بنیاد بروس لی نام رسمی این هنر رزمی را به جان فان جیت کان دو تغییر داد.


مراحل آموزشی

در طول دوره آموزشی لباس هنرجویان شامل شلوار سورمه ای و تی سفید و شال است که رنگ شال طی این مراحل تغییر می کند.

در جیت کان دو آموزش به سه طریق از جمله مقدماتی، پیشرفته و حرفه ای صورت میگیرد، البته اساتید دیگری آن را به دو بخش درجه ای و هنری تقسیم کرده اند که بخش هنری بسیار سخت و طاقت فرساست و به سالها ممارست و تمرینات سخت نیازمند است. در طول دوره درجه فنی لباس آن ها شامل شلوار سورمه ای و تی سفید است و با هر درجه فنی رنگ شالبند تغییر میکند {زرد ، نارنجی ، آبی ، سبز ، قهواه ای ، سورمه ای ، بنفش ، مشکی ، دان یک و ... .

تفاوت های جیت کان دو و وینگ چون

یکی از تغییرهای اساسی که بروس لی در سیستم چی سائو وینگ چون انجام داد، شکل ایستادن هنگام انجام چی سائو بود. در وینگ چون پاها روبروی هم و به اندازه عرض شانه ها ازهم جدا می باشند، پاشنه ها به طرف بیرون و زانوها به طرف داخل قرار می گیرند. به نظر بروس لی این ایستادن باعث کندی و سنگینی حرکت بدن بود و قسمت زیادی از بدن در معرض ضربه حریف قرار داشت، برای همین در جیت کان دو، چی سائو با پای راست یا چپ جلو ایستاده و پاشنه پای عقب بالا انجام می شود.

دیگر تغییر بروس لی روی فوک سائو بود که برخلاف وینگ چون تکنیک های دست را با پشت دست، ساعد یا بند انگشتان که آن ها را غیرطبیعی و موجب زخمی شدن فرد می دانست، انجام نمی داد و ضربات دست را به سبک بو ورها اجرا می کرد.

ابداع سبک جیت کان دو

پس از سفر بروس لی از هنگ کنگ و عدم دسترسی به ییپ من، او به فکر ایجاد روشی رزمی افتاد. ایده جیت کان دو در سال ۱۹۶۵ در ذهن بروس لی متولد شد.مبارزه با وان جک مان تأثیر بسزایی بر فلسفه مبارزه بروس لی گذاشت. با آن که بروس حریفش را به طرز فجیعی ش ت داد، اما معتقد بود که آن مبارزه بیش تر از حد معمول طول کشیده و او نتوانسته است آنطور که انتظار دارد از تکنیکهای وینگ چون استفاده کند، بعلاوه او دیگر نمی توانست به یادگیری و تکمیل هنر رزمی وینگ چون بپردازد چون فرسخها از ش دور بود.

او به سیستمی احتیاج داشت تا به شکوفایی هرچه بیشتر داشته هایش بپردازد. به همین خاطر با تاکید بر «کاربردی بودن، انعطاف پذیری، سرعت و کارآمدی» به توسعهٔ سیستم جدیدی پرداخت. او شروع به استفاده از روش های آموزشی متفاوتی کرد: بدنسازی برای افزایش قدرت، دویدن برای افزایش استقامت، تمرینات کششی برای انعطاف پذیری و بسیاری از روش های دیگر که او دائماً در حال منطبق با سیستمش بود.

لی بر آنچه که «روش بی روشی» می نامید بسیار تاکید داشت. ایده ای که بیانگر رهایی از روشهای فرمالیته -همان سبکهای سنتی- بود. بروس لی احساس می کرد سیستمی که او «جان فان گ فو» (آموخته های بروس لی از هنرهای رزمی) نامیده است، محدود کننده است و به همین خاطر آن را به آنچه که با نام جیت کان دو توصیفش کرد، تغییر شکل داد. نامی که بعدها از مطرح آن اظهار پشیمانی کرد چون از نام جیت کان دو نیز ویژگی های خاصی برداشت می شد که هر سبکی به نوبه خود ادعا می کند، درحالیکه ایدهٔ هنر رزمی او وج از هر گونه عوامل محدود کننده بود. [۱]

دوچرخه سواری

درخواست حذف این مطلب
military cyclists in pace line.jpg

دوچرخه سواری نام ورزشی است که آن را می توان به صورت تک نفره یا گروهی انجام داد.

به دلیل کشش عضلات پا در این ورزش لازم است که دوچرخه سوار در حین مسابقه از استقامت خوبی برای طی مسافت های نسبتا طولانی برخوردار باشد. دوچرخه سواری می توان از تور دو فرانس نام برد. یکی از ورزش هایی که با جرات می توان گفت بیشترین زیر مجموعه ها را دارد دوچرخه سواری است.

۱:دوچرخه سواری کوهستان

۲:دوچرخه سواری جاده

۳:دوچرخه سواری نمایشی

این ۳ گروه به چند دسته دیگر تقسیم می شوند که هر کدام یک ورزش مجزا است و دوچرخه های مخصوص خودشان را دارند. مثلا در دوچرخه سواری کوهستان دو رشته مرسوم و پر طرفدار کراس کانتری و دانهیل وجود دارد که در ایران از محبوبیت خاصی میان دوچرخه سواران برخوردار است.

در دوچرخه سواری نمایشی دوچرخه سواری بی ام ای و تریال و در کورسی پیست و جاده.

مسابقات دوچرخه سواری کوهستان - آریزونا،

دوچرخه سواری کوهستان (به انگلیسی: mountain biking) از رشته های ورزش دوچرخه سواری است. این ورزش با استفاده از دوچرخه در جاده های کوهستانی و زمین های ناهموار انجام می شود.

این ورزش با رشته هایی همانند کراس کانتری، کراس کانتری ماراتن، دانهیل، فور کراس، پ از خاک، مسابقات تعقیبی برگزار می شود.

دوچرخه سواری کوهستان از اواسط دهه ۱۹۷۰ میلادی به صورت مدرن انجام می شود و از سال ۱۹۹۶ در بازی های المپیک رسماً برگزار شده است.



ورزش های هوایی

درخواست حذف این مطلب
پرش از وسیله پرنده و یا ارتفاع ثابت بوسیله چتر را چتر بازی می گویند.

چتر بازی دارای انواع مختلف است:

  • چتربازی اتوماتیک نوعی از چتربازی می باشد که در چتر آن بصورت اتوماتیک بعد از پرش چتر باز از وسیله پرنده باز شده و چتر باز نقشی در باز چتر ندارد گفتنی است این نوع چتر بازی بیشتر کاربرد نظامی دارد ولی بعلت داشتن اشکالاتی، در اکثر نقاط دنیا این روش چتربازی در حال محو شدن است.
  • چتر بازی سقوط آزاد نوعی از چتر بازی است که شخص چترباز اقدام به باز چتر خود مینماید این روش چتر بازی بعلت داشت کنترل بیشتر بر روی چتر - سرعت بالا - امکان پرش در سرعت بالای باد - امکان سقوط بیشتر برای چتر باز (باز چتر در اختیار چتر باز است) بیشتر مورد توجه است.
    یک خلبان چتربال در حال تیک آف از بالای کوه؛ شوان ، آلمان
    خلبانان چتربال در حال پرواز؛ قزوین، ایران
    خلبان چتربال در حال پرواز؛ قزوین، ایران

    «پرش با چتربال»[۱] یا «چت ری» یا «پرش با پاراگلایدر» نام یک ورزش تفریحی و رقابتی است، که رویای دیرینه بشر را تحقق بخشیده است. بطوریکه خلبان به آرامی از سطح شیب دار کوه به سمت پایین می دود و با ح ی به شکل سر خوردن در آسمان از کوه جدا می شود و خلبان برای شروع پرواز احتیاجی به انجام سقوط آزاد و یا پرش از ص ه ندارد. نشست و برخاست با چتربال به نرمی و آرامی برابر با توان بدنی خلبان برای دویدن است و نکته اینکه هنگام پرواز به هیچ وجه ح ترس از افتادن به انسان دست نخواهد داد و اصلاً قابل مقایسه با بالا رفتن از کوه و یا وحشت نگاه از بالای یک ساختمان بلند نیست.

    چگونگی ورزش چت ری

    به طور معمول برای اینکه بتوان در یک محل بوسیله چتربال پرواز کرد، لازمه آن یک سایت چند صد متری برای شروع پرواز است که برای انتخاب آن فاکتورهای امنیتی و کاربردی بسیاری را باید لحاظ کرد که باعث محدودیت برای انتخاب ارتفاع مورد نظر می شود و ممکن است در یک منطقه وسیع کوهستانی سایت مناسب پرواز یافت نشود و گاهی خلبانان چتربال مجبورند صدها کیلومتر از محل زندگی خود برای استفاده از یک سایت مناسب مسافت طی کنند. محل سایت باید رو به باد و دارای جاده دسترسی به قله باشد، همچنین در صورتی که محل فرود دره ای باشد و یا در مجاورت عارضه ای مانند کوه و یا تپه قرار داشته باشد، باد را از مسیر خود منحرف و یا آشفته می سازد و پرواز را در این شرایط ناممکن و یا بسیار خطرناک می سازد. شکل دیواره و وجود یک فضای باز برای فرود و فضایی مسطح در روی قله با شیب ملایم برای گستردن وسیله پروازی از دیگر ملاک های یک سایت خوب می باشد. ایران به لحاظ اقلیمی با توجه به وجود بادهای مناسب منطقه ای، عوارض طبیعی و دشتهای باز در مجاورت کوه ها، بستری بسیار مناسب برای ورزش های هوایی محسوب می شود. با وجود اینکه یافتن ارتفاعی مناسب برای انجام این ورزش آسان نیست با گسترش ارتباطات وپیدا شکل جهانی این رشته مناطق تست شده وقابل پرواز در سراسر دنیا علامت گذاری شده تاخطر مناطق نا آشنا برای علاقه مندان به پرواز را به حداقل ممکن برساند.

    چتربال (پاراگلایدر) چیست؟

    به سرعت در جهان در حال توسعه می باشد این وسیله پروازی آ ین دستاورد بشر برای پرواز شخصی است چتربال هیچ گونه موتوری ندارد و نشست و برخاست آن توسط پای خلبان انجام می گیرد. این وسیله به جهت اینکه وزن و حجم کوچکی دارد به راحتی قابل حمل می باشد. سازه بال از نوعی پارچه خاص نایلونی و و توسط بندهایی بسیار محکم از جنس کولار ترکیب یافته اند که توسط یک اتصال فولادی بنام کار ن به هارنس که همان صندلی و در بر گیرنده خلبان است متصل می گردد. چتربال هیچ گونه اسکلت داخلی ندارد و تنها اجزائ شکل دهنده آن بندها و پارچه بال است که مانند یک تشک بادی هنگامی که در معرض جریان هوا قرار می گیرد از طریق سلول هایی که برای ورود هوا تعبیه شده اند به پرواز در می آید.

    تاریخچه

    اولین قدم ها در جهت شکل گیری چتربال در دهه ۱۹۶۰ میلادی توسط ناسا صورت گرفت. در آن دوره برای کاهش آسیب سفینه های فضایی به هنگام فرود از چتر استفاده می شد این روش تا قبل از اختراع شاتل ها رواج داشت اما در خلال این مطالعات فعالیت های مثبتی در جهت پیشرفت چترهای اتوماتیک و سقوط آزاد انجام گرفت. تا سال ۱۹۸۵ میلادی وسیله ای بنام چتربال وجود نداشت تا اینکه در حدود سال ۱۹۸۶ میلادی کوهنوردان سوئیسی برای پایین آمدن از کوه از این وسیله استفاده د. البته وسیله ای که آنها از آن استفاده می د بیشتر به چتر سقوط آزاد شباهت داشت و به مرور زمان به شکل امروزی تغییر شکل داد. پایین آمدن از کوه با چتربال انگیزه ای شد برای پیشرفت این ورزش بطوری که امروزه به ورزشی مستقل در نقاط مختلف جهان تبدیل شده است. در این راستا کارخانه هایی برای تولید این وسیله بوجود آمد که در پیشرفت و تکامل چتربال بسیار بسیار مؤثر بودند. با اختراع کایت در دهه ۷۰ میلادی، پرواز جنبه مردمی تری به خود گرفت و انسان خود را به پرندگان نزدیکتر احساس کرد. ولی به دلایلی مانند سختی فراگیری، حمل و نقل و وزن، برای همه آسان نبود. اواسط دهه ۸۰ میلادی و با آمدن چتربال، بسیاری از مشکلات حل شد و پرواز دیگر مختص افراد خاص نبود. چتربال ساده ترین و مردمی ترین شکل پرواز در حال حاضر است. یادگیری آن بسیار ساده و حمل و نقل آن راحت است.

    امنیت در پرواز

    پرواز با چتربال بسیار زیبا و لذت بخش است و یک رقابت شخصی همیشگی است پرواز با آن تلفیقی از حرکات بدن و کنترل مغز است که در یک بازی فوق العاده با هم مخلوط می شوند. یک گروه از پرندگان مشتاق و بی تجربه می توانند عامل بالقوه یک حادثه باشند. اشتباهات، بی توجهی ها و خود را نشان دادن می توانند باعث حادثه شوند. متخصصان مورد اطمینان را انتخاب کنید. دوره هایی را که نیاز دارید حتماً بگذرانید قبل از آنکه خودتان دست به ماجراجویی بزنید.

    مراحل آموزش وسطوح پاراگلایدر

    ۱- بیگینر یا مقدماتی در این دوره هنرجو پرواز را می آموزد. خود می تواند تیکاف، پرواز و فرود را انجام دهد. البته این کار با حضور مربی و کمک مربی انجام پذیر است. کلاس های تئوری حدوداً ۱۰ ساعت می باشد و آزمون تئوری گرفته می شود. کلاس های عملی آشنایی با چتر و وسائل پروازی، کار با چتر در زمین صاف و بعد در شیب آموزشی و در آ در ارتفاع بلند می باشد. ۲- نوایس یا دوره مستقل که در گذشته به آن دوره مبتدی نیز گفته می شد، پس از پایان این دوره خلبان می تواند به تنهایی و بدون حضور مربی یا کمک مربی پرواز کند. مرحله بسیار مهمی از سابقه پروازی یک خلبان به شمار می آید ولی اجازه پرواز در هوای تور بلانسی یا ترمیک را ندارد. برای دریافت این گواهینامه، خلبان باید ریورز، وفوروارد، تیکاف کند، حداقل ۳۰ پرواز مسلط داشته باشد، در آزمون تئوری قبول شده باشد و تحقیق خود را ارائه داده باشد. ۳- دوره اینترمدییت یا دوره متوسطه، خلبان توانایی ارتفاع گرفتن را پیدا می کند. باید بتواند تا بالاترین نقطه یک ترمال بالا برود. مانورهای کم ارتفاع را انجام دهد. پس از پایان این دوره خلبان می تواند جهت تمایل فعالیت خود را به عنوان کمک مربی آغاز کند. ۴- اََدونس یا دوره پیشرفته دوره ای است تخصصی برای خلبان مسابقه ای. در این دوره خلبان یاد می گیرد چگونه از پاراکلایدر خود برای پیمودن مسافت های طولانی تر استفاده کند. خلبان پیشرفته ی است که توانایی پیمودن حداقل ۳۰ کیلومتر را داشته باشد. همچنین باید در آزمون تئوری قبول شده و تحقیق خود را ارائه دهد ۵-دو نفره یا تاندم در این دوره خلبان می تواند مسافر نیز با خود حمل کند، برای شروع داشتن گواهینامه متوسطه ضروریست دوره پرواز دو نفره خلبان در ابتدا فقط مجاز به حمل مسافری است که خلبان باشد و بعد از ی ال او می تواند مسافر غیر خلبان نیز حمل کند.[۲]


    یک کایت سوار، سوار بر کایت

    کایت سواری نام یک ورزش هوایی است که خلبان در آن به ح آویزان زیر بالهای هواگردی بدون موتور بنام کایت قرار می گیرد و در هنگام فرود روی پاهای خود فرود می آید.بدنه هواگرد و بال بیشتر کایت های مدرن از آلیاژ آلومینیوم و کامپوزیت ساخته می شود.خلبان در این هواگرد در جای محکمی بصورت آویزان از بدنه هواگرد قرار گرفته و هواگرد را کنترل می کند. بالهای این هواگرد متحرک هستند و خلبان از این راه کایت را کنترل می کند.اما در برخی کایت های مدرن از سیستم کنترل پرواز هواگرد استفاده می گردد. برخی از جنبه های کایت ها زیر نظر فدراسیون بین المللی هوانوردی و سازمانهای هوافضا است.

    بانجی
    bungie.svg
    نوع سهامی خاص
    زیرمجموعه مایکروسافت
    بنا نهاده ۱۹۹۱
    دفتر مرکزی ایالات متحده بلویو، واشینگتن
    مدیر عامل هارولد ریان
    رئیس هیئت مدیره مارتین اودانل
    محصولات

    سری بازی های میت
    سری بازی های ماراتن
    سری بازی های هیلو:

    خدمات طراحی و ساخت بازی های رایانه ای
    مالک مایکروسافت
    کارکنان ۳۵۰ نفر (۲۰۱۳)
    وب گاه bungie.net

    بانجی، (به انگلیسی: bungie, inc) استودیوی طراحی و ساخت بازی های رایانه ای یی است، که در ماه مه سال ۱۹۹۱، بنیان نهاده شد.

    این استودیو، توسط ال سروپین و جیسون جونز تاسیس شد. شرکت بانجی، در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۰۷ به شرکت مایکروسافت پیوست و زیرمجموعه ای از این شرکت شد.

    marathon series، myth series، oni از سری بازی های طراحی شده توسط این شرکت است. عمده محبوبیت و شهرت این استودیو، مربوط به ساخت سری بازی های پرفروش و مشهور هیلو می باشد.

ورزش های مخاطره آمیز

درخواست حذف این مطلب



به ورزش هائی که برای فرد ورزشکار خطر جانی وجود داشته باشد ورزش های مخاطره آمیز می گویند. از این نوع ورزش ها می توان پرش بانجی و پارکور را نام برد.

ورزشهای extreme که به نام action sports نیزشناخته می شوند، تفریحات و ورزشهایی جدید و هیجان انگیز هستند که معمولا" خطر نیز جزوی از آنها محسوب می شود. این نوع ورزشها معمولا" ترکیبی از سرعت، خطر، ارتفاع، حرکات آکروباتیک و حادثه جویی هستند.

در این ورزشها عموما" خطر نقش بزرگی را بازی می کند اما این داشتن مهارت، سرعت بالا و قابلیت انجام حرکات آکروباتیک شخص ورزشکار است که به پیشواز خطر می رود تا حس حادثه جویی و پیروز شدن بر خطرات را تحریک کند.

انجام این ورزشها بیشتر در میان افراد جوان طرفدار دارد. جایی که جوانان سعی دارند تا انرژی خود را در بی نهایت ترین ح خطر و حادثه ج کنند. یکی دیگر از دلایل انجام این نوع ورزشها، مبارزه با استرس و فشار درونی و روحی انسان است. از زمانی که این ورزشها همه گیر شد، جوانان بسیاری بویژه در کشورهای پیشرفته علاقه مند به انجام این ورزش شدند. اتفاقا" اکثر این جوانان، افرادی شاغل بودند که از پستهای شغلی خوب و مهمی نیز برخوردار بودند.

اما از ورزشهای extreme می توان به "اسکیت برد"، "موج سواری"، "شیرجه آزاد - از روی ص ه"، "اسنو برد" و یا "بانجی جامپینگ - یا همان سقوط با طناب فنری" اشاره کرد.

تقریبا" برای انجام تمامی ورزشهای extreme شخص می بایست دارای شرایط فیزیکی، روحی و سنی خاصی باشد. برای مثال می بایست شخص ورزشکار هیچگونه مشکل قلبی نداشته باشد، شخصی با سن کم یا زیاد نباشد، و همچنین فردی باشد که در شرایط بحرانی قابلیت کنترل جسمی و روحی خود را از دست ندهد.

همچنین برای انجام این ورزشها، می بایست فرد تمریناتی را قبلا" انجام داده باشد تا شرایط فیزیکی خود را نسبت به انجام آن ورزش آماده سازد.

در زیر فهرستی از انواع ورزشهای extreme به چشم می خورند.

skateboarding(اسکیت برد) bmx freestyle(دوچرخه های کوچک bmx) bouldering(گونه ای از ص ه نوردی) buggy rollin buildering(ساختمان نوردی) bungee jumping(بانجی جامپینگ)

elevator surfing(حرکاتی پر خطر در بالایی آسانسور(مثال : پ از بالای یک آسانسور روی دیگری) free-diving(شیرجه آزاد) canyoning

caving(غار نوردی) free running cave diving paraglider(سر خوردن در هوا یا همان چتر بازی)

battle in the bubble.jpg
tumble.jpg
یک تراسور در حال انجام تعادل گربه ای.

پارکور (به فرانسوی: parkour) یا هنر جابجایی (به فرانسوی: l'art du déplacement) یا شهرنوردی یک راه نوین برای تعامل با محیط اطراف فقط با استفاده از توانایی های انسان است. داوید بل، بنیان گذار پارکور در فرانسه می گوید: «جنبهٔ فیزیکی پارکور، غلبه بر تمامی موانع پیش روست، درست مانند این که در شرایط اضطراری گیر کرده باشید. پارکور فقط صرف حرکات نیست، بلکه مجموعه ای هدفمند، و دارای فلسفهٔ خاص خویش است. پس هدف پارکور، رسیدن به مقصد با استفاده از کاراترین، روان ترین و مستقیم ترین مسیر و مناسب ترین حرکات است که می تواند شامل دویدن، پ ، بالا رفتن و خزیدن باشد». «کارایی» یکی از مهم ترین مشخصه های پارکور است، و به این معنی است که لازم نیست حرکات، سریع ترین باشند، بلکه باید مستقیم ترین و با صرف انرژی کمتری انجام شوند و همچنین مانع آسیب دیدگی دراز مدت یا کوتاه مدت شوند.

به انی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می برند «تراسور» گفته می شود.


تاریخچه پارکور

پارکور از زمانی که انسان نیاز به شکار و شکار نشدن داشته، وجود داشته است. انسان ها به طور طبیعی گستره ای قابل توجه از حرکات و حالات ممکن را برای گذشتن از موانع به وجود می آورد. از آن گذشته، ک ن به سهولت و صورت بدیع و با نشاط حرکت می کنند، ولی ما هنگامی که شروع به حرکت آگاهانه می کنیم، آن ویژگی را از دست می دهیم. افراد زیادی در طول تاریخ بر روی حرکت انسان و بهبود آن کار کرده اند (از جمله عیاران کاغذباز).

اما پارکور به معنای خاص آن، توسط ریموند بل (raymond belle) که یک سرباز فرانسوی در جنگ ویتنام بود پایه گذاری شد. او و همراهانش به دنبال به وجود آوردن یک روش کارا و مناسب برای «تعقیب و فرار» بودند. این فعالیت ها، سرانجام توسط فرزندش دیوید بل (david belle) به صورت مدوّن درآمد. داوید بیشتر عمر خود را صرف سامان دهی این ورزش کرد و نام «پارکور» را بر آن نهاد. او و دوستانش، از جمله سباستین فوکان (sebastien foucan) که مشهورترین آن هاست، با آموزش های ریموند بل این ورزش را از ترکیب ورزش های مختلفی مانند ژیمناستیک و با هدف کمک به دیگران در مواقع اضطراری، در حاشیه پاریس به وجود آوردند.

حرکات پایه

واژه توضیح
فارسی انگلیسی
غلتیدن roll غلتیدن به پهلو بصورتی که دست ها به زمین برخورد نکنند.
فرود آمدن landing خم زانو هنگامی که انگشتان پا با زمین برخورد می کنند (هرگز با تمام پا فرود نیاییدوسعی کنید موقعی که فرود میایید یک چرخش به جلوداشته باشید مثل یک ملق این کار باعث می شود درد کمتری را حس کنید)
تعادل balance راه رفتن متعادل روی لبهٔ بالایی یک مانع
تعادل گربه ای cat balance حرکت چها اگونه روی لبهٔ بالایی یک مانع
زیرمیله underbar,jump through پ یا تاب خوردن از بین و زیر موانع برای رد فاصله
ول شدن، جدا شدن dismount,swinging jump پ همراه با چرخش و نوسان از روی موانع
جهش وارونه، جهش ۳۶۰ reverse vault پ از روی مانع با کمک دو دست همراه باچرخش ۳۶۰
پشتک وارو ، چرخش به پشت flip back جذب نیرو از دست و مچ پا و چرخش وارونه در جهت حرکت عقربه های ساعت
چرخش به جلو front جذب نیرو از دست و پرتاب آن به سمت بالا جهت چرخیدن
چرخش به اطراف side پرتاب دست به سمت بالا جهت چرخیدن

قابل توجه است که برای بسیاری از این حرکت ها در فارسی نیز از کلمه انگلیسی آن استفاده می شود هم چنین تمامی این حرکت ها به صورت تنها یک تکنیک خاص نیستند بلکه زیر مجموعه یک تکنیک می باشند که در شرایط متفاوت اجرا می شوند.[۱]

محل تمرین

بر خلاف بسیاری ورزش های دیگر پارکور تاکنون در زمین یا ورزشگاه اختصاصی تمرین نمی شود، البته تلاش هایی در این رابطه صورت گرفته است[۲] تراسورها در محیط های شهری مانند سالن های ورزشی، پارک ها، زمین های بازی و سازه ها و ساختمان های رها شده تمرین می کنند که باعث به وجود آمدن نگرانی هایی مانند به حریم شخصی، آسیب رساندن به اموال عمومی و تمرین در مکان های نامناسب شده است.

وسایل و تجهیزات

پارکور وسیله و تجهیزات خاصی احتیاج ندارد و تراسورها معمولاً لباس های ورزشی یا معمولی سبک و راحت می پوشند. تنها چیزی که توصیه شده است یک کفش ورزشی سبک با چسبندگی زیاد است.

بعضی از تراسورها از مچ بند برای محافظت از مچ هایشان استفاده می کنند. برخی نیز از دستکش های نازک ورزشی برای حفاظت از کف دستهایشان استفاده می کنند که به علت کم چسبندگی و حس باعث موضع منفی بعضی از تراسورها می شود.



سنگ نوردی (به انگلیسی: rock climbing) نوعی ورزش و تفریح که فرد با استفاده از طناب و ابزار مخصوص به بالا رفتن از ص ه های طبیعی یا دیواره های سالنی می پردازد.

رشته های سنگ نوردی

دیواره نوردی(big wall climbing)

صعود چند مرحله ای با ابزارگذاری به بالای دیواره های مرتفع (چندین طول طناب)، که معمولاً به زمانی بیش از یک روز نیاز دارد. دیواره نوردی خود دارای انواع متفاوتی از قبیل صعود و صعود کلاسیک است. این سبک ها از لحاظ نوع حمایت های میانی و میزان اتکای صعودکننده به ابزارها یا توان بدنی خود از هم متمایزند.پارک ملی یوسیمیتی یکی از مشهورترین مکان های دیواره نوردی می باشد.

سنگ نوردی اسپورت (sport climbing)

سنگ نوردی اسپورت صعودهای کوتاه (میانگین ۲۵ متر) با حمایت طناب از زمین، که صعودکننده تنها به توان بدنی خود متکی می باشد.

escalade-ceou.jpg

بولدرینگ(bouldering)

صعود مسیرهای بسیار کوتاه (تا ۱۵ حرکت) ولی بسیار تکنیکی و مهارتی. در بولدرینگ حمایت با طناب انجام نمی شود و در عوض از تشک های مخصوص استفاده می شود.

سنگ نوردی سالنی(indoor climbing)

سنگ نوردی سالنی (که نام رسمی آن صعودهای ورزشی است) در ابتدا تلاشی برای شبیه سازی سنگ نوردی اسپورت در طبیعت بود که به تدریج به رشته ی ورزشی مستقلی تبدیل شد. دیواره های سنگ نوردی سالنی از جنس فایبر گلاس یا چوب هستند. گیره های به وسیله ی پیچ و مهره روی این دیواره ها نصب می شوند.این رشته در حال حاضر تحت نظر فدراسیون جهانی صعود های ورزشی به نام ifsc فعالیت می کند. سه رشته ی اصلی صعودهای ورزشی عبارت اند از:

سرطناب(lead)
سنگ نوردی سالنی(سرطناب)

سرطناب یا "سختی مسیر" عمده ترین رشته ی سنگ نوردی سالنی است. در این رشته فرد مسیری روی دیواره بلند را صعود می کند و در حین صعود، طناب متصل به هارنس (صندلی صعود) را یک به یک در حمایت های میانی (اسلینگ) می اندازد. امتیاز فرد با تعداد گیره هایی که گرفته است مشخص می شود.

سرعت(speed)

در رشته ی سرعت، فرد مسیر سرعت استاندارد تعیین شده توسط فدراسیون جهانی روی دیواره ی ۱۵ متری را با حمایت از بالا به سرعت صعود می کند. رکورد جهانی در قسمت مردان در حال حاضر 5.68 ثانیه است.

بولدرینگ(bouldering)

همانند بولدرینگ طبیعی، فرد مسیر های کوتاه و مهارتی را روی دیواره صعود می کند. حمایت با طناب انجام نمی شود و صعود کننده روی تشک می افتد. در رقابت های بولدرینگ، بر خلاف سرطناب، فرد می تواند بیشتر از یک تلاش روی مسیر داشته باشد. امتیاز فرد با تعداد مسیر های کامل شده و تعداد تلاش های لازم مشخص می شود.

درجه سختی مسیر

درجه سختی مسیر های اسپورت طبیعی و مسیر های بلند سالنی باعدد ۵ (از ۱ تا ۴ مربوط به کوه نوردی است) و بعد از آن عددی بین ۹ تا ۱۵ مشخص می شود.در آ حروف a,b,c,d برای تقسیم بندی هرعدد به کارمی رود. برای مثال: ۵.۱۰c. مسیرهای ۵.۹ برای آموزش به مبتدیان به کار می روند. ۵.۱۰ و ۵.۱۱ کمی پیشرفته ترند و برای مسابقات سطح پایین استفاده می شوند. ۵.۱۲ و ۵.۱۳ مخصوص مسابقات سطح بالاترند و ۵.۱۴ و ۵.۱۵ سخت ترین مسیر های صعود شده هستند.

سنگ نوردی سالنی در ایران

رشته صعود های ورزشی در ایران تحت نظر فدراسیون کوه نوردی و صعود های ورزشی فعالیت می کند. در مرداد ماه سال 1390 برای اولین بار تیم ملی بزرگسالان متشکل از هفت مرد و سه زن به رقابت های جهانی در آرکو، ایتالیا اعزام شد.[۱] دراین مسابقات حمید رضا توزنده جانی رتبهٔ دوازدهم سرعت و داوود رک رتبهٔ بیست و یکم سرطناب را به دست آوردند.[۲][۳]
همچنین مسابقات سنگنوردی قهرمانی آسیا که به میزبانی ایران و در پارک ملت تهران برگزار شد[۴] ، در بخش خانم ها فرناز اسماعیل زاده موفق به ب مدال طلای آسیا[۵] و در بخش آقایان رضا علیپور موفق به ب مدال نقره آسیا در رشته سرعت شدند.[۶]و نیز علی برات زاده با ب دو مدال طلا در در رشته های «بولدرینگ» و «سرطناب» عنوان بهترین شرکت کننده را ب کرد[۷]. تیم ملی ایران نیز با ب ۱۰۲۱ امتیاز قهرمان آسیا شد و تیم های چین و قزاقستان مشترکاً دوم شدند.

غارنوردی آماتور

غارنوردان آماتور انی هستند که به این فن بیشتر از جنبه ورزشی نگاه می کنند. امروزه تعداد این غارنوردان از غارنوردان حرفه ای بیشتر است و اکثر غارهای جدید توسط این افراد کشف می شود. به طور کلی غارنوردی آماتور بیشتر در میان کوهنوردان رایج است. بسیاری از غارنوردان آماتور به خاطر علاقه خاصی که در طی سال ها غارنوردی به این فن پیدا می کنند تبدیل به غارنوردان حرفه ای می شوند و در بعضی از رشته های آن تجربه های زیادی ب می کنند.

از نگاه غارنوردان آماتور غارنوردی ورزش تفریحی نوردیدن و اکتشاف غارهاست.

چالش های مربوطه به نوع و گونه غاری که نوردیده می شود بستگی دارد ولی معمولاً بهره گیری از میخ و طناب و گذر از تنگراه ها، دهلیزها و چالاب ها را شامل می شود. در ایران غارنوردی را یکی از گرایش های کوهنوردی می دانند ولی در برخی کشورها رشته ای جداگانه شمرده می شود. دیگر گرایش های کوهنوردی در ایران از این قرارند: کوه پیمایی (hiking)، سنگ نوردی (rock climbing)، یخ نوردی (ice climbing) و صعودهای ورزشی (sport climbing)

مهم ترین، پرهیجان ترین و سخت نوردترین غار ایران غار پراو در استان کرمانشاهان است. استان کرمانشاه بعلت دارا بودن محیطی مناسب و در برگرفتن شمار بسیار زیادی غار از جمله ژرفترین و طولانی ترین غارهای ایران و داشتن علاقه مندان بسیار از پیشروترین استان های غارنوردی ایران بشمار می آید. بسیار بر این باورند تنی چند از غارشناسان کرمانشاه غاری ژرفتر از پراو را کشف نموده اند اما برای بکر ماندن آن از آشکار نمودن جایگاه آن خودداری می کنند!! از دیکر غارهای ایران که همواره مورد بازدید غارنوردان باشگاه های غارنوردی ایران قرار می گیرند می توان از غارهای یخ مراد –بورنیک – رود افشان و ک ، قاطرچی و کتله خور نام برد. از تجهیزات لازم برای غارنوردی می توان از اینها نام برد: طناب, کار ن (ابزار), شفت, میخ، کوله پشتی، کیسه خواب, رول, یومار، کلاه ایمنی، چراغهای پیشانی با لامپ ال.ای.دی، لباس ضدآب, هشت فرود - لوازم زخم بندی، پانسمان، انواع قرص و کپسول و آمپول جهت موارد گوناگون.

غارنوردی حرفه ای

غارنوردان حرفه ای انی هستند که برای اه خاصی بجز جنبه ورزشی آن پا به اعماق غارها می گذارند. این اه که جنبه علمی دارند به رشته های زیر تقسیم می شود: زمین شناسی، دیرین شناسی، باستان شناسی، انسان شناسی، آب شناسی و زیست شناسی.

پرش بانجی (به انگلیسی: bungee jumping) فعالیتی می باشد که در آن فرد خود را توسط محافظ و طناب فنردار از ارتفاعی بلند به پایین پرتاب می کند.

بانجی در منطقه نورم فرانسه

تاریخچه

این ورزش توسط افرادی در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی در ابتدا انجام می شده است. در همان سالها پس از اینکه تلویزیون در یک برنامه مستند ساختهٔ دیوید فردریک اتنبورو این ورزش و ورزشکارانش را معرفی کرد، بانجی مشتاقان زیادی در دنیا پیدا کرد. این برنامه در جمهوری وانواتو ساخته شده بود و افرادی حادثه جو با بستن طناب به قوزک پایشان به پایین می پ د.

این ورزش به طور مدرن برای اولین بار در آوریل ۱۹۷۹ میلادی در بریستول، انگلستان توسط چهار نفر از اعضای کلوب ورزشهای خطرناک انجام شد و این چهار نفر از روی پل معلق کلیفتون به پایین پ د.

این عملیات دیوید ک نام داشت که بلافاصله بعد از پایان عملیات دستگیر شد. دیوید چندی بعد به رفت و از روی پلهای گلدن گیت و رویال جورج پرید و باعث محبوبیت این ورزش در بین یی ها شد.

تجهیزات

  • طن با قابلیت فنری که ظرفیت فشار و شک ناگهانی را دارد و معمولاً دارای پوشش لاستیکی می باشد.
  • هارنس فول بادی
  • ساق بند و قوزک بند نیز بر روی پا پوشیده می شوند. قوزک بند از تجهیزات اجباری می باشد. طناب کشدار هم به ژاکت و هم به قوزک بند متصل می شود.

پرش بانجی در ایران

باشگاه پرش بانجی توچال در شهریور ماه سال ۱۳۸۶ ب ا شده است و از ابتدای سال ۱۳۸۷ به صورت جدی تر به فعالیت خود ادامه می دهد. این باشگاه شامل یک پیست اسکیت، کافی شاپ و دکلی چهل متری می باشد که پرش ها از روی آن انجام می پذیرد. در روز افتتاح این مجموعه پیمان ابدی از بدلکاران ایرانی اولین پرش را انجام داد.[۱][۲]

فردی در حال پرش، بام تهران، داد ماه ۱۳۸۷

بانجی جامپینگ گنجنامه همدان

این امکانات در ضلع جنوبی مجتمع تفریحی ورزشی گنجنامه همدان قرار دارد و بلندترین سکوی بانجی جامپینگ خاورمیانه با ارتفاع ۴۵ متر است. بانجی جامپینگ گنجنامه تنها سکوی بانجی جامپینگ دوطرفه خاورمیانه با امکان پرش همزمان ۴ نفر است.

کاربرد پالیزه (این لاین) به عنوان یک وسیله نقلیه

رول اسکیت (به انگلیسی: roller skating) یا پالیزه که به صورت متداول تنها به وسیله واژه اسکیت نامیده می شود یکی از ورزشهای تفریحی است، و همچنین می تواند به عنوان یک وسیله نقلیه مورد استفاده قرار گیرد در این ورزش از یک جفت کفش پالیزه استفاده می شود که هرکدام معمولاً دارای چهار چرخ هستند. پالیزه ها در دو شکل اصلی پالیزه کواد و دیگری پالیزه این لاین وجود دارند. طرح پالیزه در سده هجدهم میلادی به وسیله یک مخترع گمنام انگلیسی از روی یخماله (اسکیت روی یخ) که تا پیش از آن متداول بود برای استفاده روی سطوح خشک ابداع شد. گونه های ورزشی که در آنها از پالیزه بهره می برند در زیر نام برده شده اند:

رول اسکیت هنری

رول اسکیت هنری (به انگلیسی: artistic roller skating) یک گونه ورزشی است که دارای انواع متعددی می باشد. در رول اسکیت هنری معمولاً از رول اسکیت کواد استفاده می شود اما در برخی انواع نیز رول اسکیت این لاین کاربرد دارد.

نواع رول اسکیت های هنری عبارتند از:

نمایشی

در این نوع ورزشکاران بر گرد یک دایره و یا بیضی می گردند تا کنترل و تمرکز خود را بر حرکت بااسکیت به تماشاگران نشان دهند.

در این گونه ورزشکاران می توانند به صورت انفردی و یا دو نفره و یا تیمی به انجام حرکات نمایشی خود بپردازند. در این ورزش امتیاز داده شده به ورزشکاران بر اساس گام هایی که بر می دارند و هماهنگی با موسیقی می باشد. این گونه رول اسکیت هنری از اسکیت نمایشی اقتباس شده است.

فری استایل'

یک گونه نمایشی از پالیزهاست که در آن خلاقیت مبنای کار ورزشکاران است. حرکات آنها می تواند شامل پرش ، چرخش و حرکات طراحی شده بر اساس موسیقی و ریتم باشد.

اسکیت هماهنگ

این گونه از ورزش اسکیت شامل انجام حرکات نمایشی ظریف بر روی زمین و یا سطوح مختلف به صورت انفرادی، دو نفره و یا تیمی می باشد که بر اساس ریتم موسیقی انجام می شود. تفاوت این گونه استفاده از سطوح مختلف برای انجام حرکات نمایشی است.

اسکیت سرعت این لاین

رقابت های اسکیت سرعت این لاین در پیست

اسکیت سرعت این لاین (به انگلیسی: inline speed skating) ورزش رقابتی است که ورزشکاران به وسیله کفش اسکیت این لاین به رقابت می پردازند. مسابقات و رقابت های این ورزش در انواع پیست ( سالن - فضای داخلی )و جاده ( فضای بیرون )قابل انجام است و برگزار می شود.

windsurf.600pix.jpg

بادسواری یا بادموج سواری[۱] (به انگلیسی: windsurfing یا sailboarding) ورزشی است مرکب از موج سواری و بادبانی رانی که با استفاده از تخته بادبان انجام می شود. در این ورزش از تخته مخصوصی که دارای طولی به اندازه ۲ تا ۴ متر است استفاده می شود و ورزشکار به واسطه نیروی باد بر بادبانی که بر روی این تخته سوار شده به حرکت درمی آید. بادسواری برخلاف موج سواری نیاری به موج های بلند ندارد.

تجهیزات نصب شده بر روی بورد و دکل به راحتی قابل چرخش می باشند و به ورزشکار این امکان را می دهند تا در هنگام حرکت دارای عمل بالایی باشد. محدوده بادبان از حدود ۳ مترمربع تا ۱۲ مترمربع با توجه به شرایط گوناگون و نیز مهارت ورزشکاران متفاوت است.


یک خلبان چتربال در حال تیک آف از بالای کوه؛

ورزش های قدرتی

درخواست حذف این مطلب
(تغییرمسیر از ورزش باستانی)
ورزش زورخانه ای
لوگوی یونسکو میراث فرهنگی و معنوی بشر
antoin sevruguin zoorkhaneh2.jpg
جزئیات
اطلاعات یونسکو
کد ۰۰۳۷۸
تاریخ ثبت ۲۰۱۰
معیار r.1 , r.2 , r.3 , r.4 , r.5

ورزش زورخانه ای یا ورزش باستانی ویا ورزش پهلوانی نام مجموعه حرکات ورزشی با اسباب و بی اسباب و آداب و رسوم مربوط به آن هاست که در محدوده تاریخی و فرهنگی ایران از گذشته های دور رواج داشته است.

ورزش های زورخانه ای نام دیگر ورزش های باستانی ایرانیان است. جایی که در آن به ورزش باستانی می پردازند زورخانه نام دارد هم چنین در زورخانه علاوه بر ورزش زورخانه ای کشتی پهلونی نیز گرفته می شود.

پروندۀ ثبت جهانی آیین های پهلوانی و زورخانه ای به کوشش فدراسیون ورزش پهلوانی و زورخانه ای ایران با همکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری آماده گردید. آیین های پهلوانی و زورخانه ای در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۹ برابر با ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰ در فهرست میراث معنوی یونسکو از سوی ایران [۱] به ثبت جهانی رسید. [۲]

دانشنامه بروک هاوس آلمانی، با استناد به تحقیقات ورزش آلمان واقع در شهر کلن، ورزش زورخانه ای را در کتاب اصلی و جلد ویژه ورزش، قدیمی ترین ورزش بدن سازی جهان معرفی میکند.

پهلوان سیدعلی، پهلوان اول پایتخت.
دهه ۱۳۱۰ خورشیدی
میل گرفتن، زورخانه چخماق یزد
جهان پهلوان تختی
شنو رفتن، زورخانه چیذر تهران

پیشینه

ورزش و انجام حرکات پهلوانی جزو فعالیت های اصلی روزمره ایرانیان در دوران باستان بوده است. جامعۀ آن زمان ارزش خاصی برای ورزشکارانی قایل می شد که برای قدرت بدنی و شجاعت روحی که در اختیار داشتند، شکر گزار بوده اند.

بر پایهٔ تاریخ، زورخانه در حدود هفتصد سال پیش (قرن ۷ خورشیدی) به وسیلهٔ محمود معروف به پوریای ولی که ظاهراً از مردم خوارزم بوده و گویا در سال ۷۷۲ ه. ق. درگذشته به صورت امروزی بازسازمان دهی شده است. با این حال بر پایهٔ رفتار و منش تاریخی و اسطوره های ایران زورخانه می تواند دست کم در ایران تاریخی بسیار کهن تری داشته باشد؛ چرا که مردم ایران که از ابتدای تاریخ خود به پهلوانی و کشتی گیری و آمادگی جسمانی نیاز مبرم داشته اند تا به دستور زرتشت پیغمبر باستانی اش خود را برای یاری اهورا مزدا در چالش با اهریمن نیرومند سازند. به همین روست که همواره ضعف و زبونی را نکوهش شمرده اند. در شاهنامه فردوسی بخش ویژه ای را به پهلوانی اختصاص داده شده است. در اوستا، نامۀ مینوی آیین زرتشت در زمینۀ پهلوانی چنین آمده است:

پهلوانی مردانه را می ستاییم که به مردان گشایش دهد که به هوش گشایش دهد که تندتر از تند و دلیرتر از دلیر است که به سان بهره ای ایزدی به مرد رسد و مردان را در گرفتاری رهایی بخشد.

جایگاه زورخانه پس از در زنده ملی ایران و ستیز با بیگانگان و نیز رستاخیز زبان پارسی و فرهنگ و آیین افتادگی و برادری که از عهد باستان در ایران رواج داشته است، اهمیت ویژه دارد.

در دانشنامه بروک هاوس چنین آمده: در مقطع زمانی خاصی در بیش از ۱۲۰۰ سال پیش که صلح نسبی بر ایران حکمفرما بود، جنگجویان ایرانی افزار نبرد از جمله گرز، کمان و سپر را جهت آماده سازی بدن برای آینده، تبدیل به افزار ورزشی نموده به ورزش با آنان پرداختند.

آداب ورزش زورخانه ای

ورزش زورخانه ای آداب و سنتی خاص دارد. آداب و سننی که با پیروی از پهلوانان و دلاوران افسانه ای دورۀ باستانی و تاسی از پیشوای نخستین شیعیان و جوانمردان، خُلق و خوی مردانگی و مروت و جوانمردی را در ورزش کاران بر می انگیزد یا نیرو می بخشد. این خصایل نیکو در قالب شعرها و داستانهایی به صورت آهنگین و به همراهی «ضرب زورخانه» که مهم ترین ساز این نوع موسیقی است، برای برانگیختن ورزشکاران در هنگام ورزش از سوی «مرشد» خوانده می شود. ورزش کاران هماهنگ با موسیقی و نوای مرشد، جست و خیر می کنند و حرکات زیبای گروهی یا فردی به نمایش می گذارند.

ورزش باستانی در بین ورزشکاران به احترام و ادب معروف است و با اصول زیادی همراه است. به طور مثال تمامی حرکات با اجازه از سادات و پیش وتان زورخانه که به رخصت گرفتن معروف هست انجام می شود. شعار ورزش باستانی پرورش روح و جسم است به طوری که شیعیان معتقدند که زورخانه مسجد دوم شیعیان است. ولی در نسل جدید ورزشکاران این آداب و رسوم کم کم از بین رفته است و کمتر مذهب در این ورزش دیده می شود. یکی دیگر از اصلی ترین آداب زورخانه این است که ورزشکاران باید مواردی را از قبیل(فروتنی و از خود گذشتگی-مروت-مردانگی-سفره داری-پاکیزگی-کمک به فقرا و تنگدستان و دیگر صفات شامل پهلوانی)را رعایت کند.

جایگاه رزم در ورزش

انی بر این گمان هسنند که مردان زورخانه در دوران باستان، آیین رزم هم می آموختند و می گویند ابزار و ورزش باستانی شباهت شگرفی به جنگ افزار روزگاران قدیم داشته است. با گرز و میل چوبی زورخانه، سپر و تخته بسیار سنگین مشهور به سنگ و کمان و کباده زورخانه که با آن عضله می پرورانند. در هر حال فنون رزم و ورزش، دیر زمانی است که هر یک به راه خود رفته اند حتی چرخ زدن هم آیین رزم خودش را دارد به طوری که جوانی که بر بزرگ تر خود کنده می کشد و از او خواستار است که نخست من می چرخم فلسفه آیین رزمی اش این است که می خواهد بگوید بگذار نخست من شهید بشوم؛ من خواستار جنگ در میدان هستم.

گلریزان

یکی از رسم های شیرین و معروف زورخانه گلریزان است که در جشن ها و اعیاد و میلادهای چهارده معصوم و در برخی موارد برای قدردانی از زحمات پیش وتان گرفته می شود و در آ دو جوان دو طرف لنگی را گرفته و دور می خورند و مردم پول در آن لنگ می اندازند.

حرکات گوناگون در ورزش زورخانه ای

اصلی ترین حرکات در ورزش های زورخانه ای عبارت اند از:

  • شنو رفتن و نرمش (شنوی سر نوازی، شنوی شلاقی یک،دو،سه و شنوی شلاقی)، (پای چپ و راست، کمان کشی، زنی، خم گیری، کمر، گردن، نشست و برخاست).
  • میل گرفتن (شنوی سنگین، شنوی شلاقی).
  • پا زدن (پای جنگلی، پای ، پای شاطری، شاطری یک،دو،سه، پای یا فتاح، پای تبریزی شلاقی، تبریزی شلاقی یک،دو،سه، پای تبریزی لا فتی.

سایر حرکات در ورزش زورخانه ای: سنگ گرفتن: دو تخته بزرگ معمولاً هشتاد کیلویی هستند که به نشانه سپر جنگی هستند و ورزشکار خو ده و بمانند پرس با آنها ورزش می کنند. چرخ زدن: ورزشکار دو تا دستان خود را کاملاً باز کرده و علاوه بر جرخیدن بر دور خود یک دایره ی بزرگ به جهت عقربه های ساعت هم تشکیل می دهد. زمان چرخ معمولاً بین یک دقیقه تا سه دقیقه است. میل بازی: ورزشکار دو تا میل به وزن یک تا دو کیلو را بلند کرده و آن ها را با حرکات نمایشی به هوا پرتاب کرده و دوباره آن را می گیرد. شیرینکاری بین پا: ورزشکاران سبک و ترکه ای در حین ورزش پا به وسط میدان آمده و حرکات نمایشی را انجام می دهند.

رتبه ها در ورزش زورخانه ای

ورزش زورخانه ای هم مانند برخی از ورزش ها مثل کاراته و گ فو ورزشکاران بر اساس رتبه ای که دریافت می کنند حرکات را به نوبه خود انجام می دهند.

  • رتبه یک: ورزشکار بعد از یک سال ورزش به هنگام چرخ زدن مرشد برای او منکری می فرستد(بر منکر علی لعنت و دیگران می گویند بیشباد)
  • رتبه دو: ورزشکار بعد از سه سال ورزش به هنگام چرخ زدن مرشد برای او صلوات می فرستد.
  • رتبه سه: ورزشکار بعد از شش سال ورزش و داشتن حداقل هجده سال سن به هنگام بالا و پایین آمدن از گودمرشدبرای او صلوات می فرستد.
  • رتبه چهارم: ورزشکار بعد از دوازده سال ورزش و داشتن حداقل بیست و دو سال سن به هنگام آمدن و رفتن از درب زورخانه مرشد برای او صلوات می فرستد.
  • رتبه پنجم: ورزشکار بعد از پانزده سال ورزش و داشتن حداقل بیست و پنج سال سن به هنگام بالا و پایین آمدن از گود مرشد برای او ضرب می نوازد.
  • رتبه ششم: ورزشکار بعد از هجده سال ورزش و داشتن حداقل بیست و هشت سال سن به هنگام آمدن و رفتن از درب زورخانه مرشد برای او ضرب می نوزاد.
  • رتبه هفتم: ورزشکار بعد از بیست و چهار سال ورزش وداشتن حداقل سی و دو سال سن به هنگام چرخ زدن مرشد برای او زنگ می زند.
  • رتبه هشتم: ورزشکار بعد از سی دو سال ورزش و داشتن حداقل چهل و دو سال سن به هنگام بالا و پایین آمدن از گود مرشد برای او زنگ می زند.
  • رتبه نهم: ورزشکار بعد از چهل و پنج سال ورزش و داشتن حداقل شصت و پنج سال سن به هنگام آمدن و رفتن از درب زورخانه مرشد برای او زنگ می زند که به این ورزشکاران زنگی می گویند که تعدادشان در کشور بسیار کم است.

سید بودن و داشتن مقام در مسابقات به ب رتبه قبل از زمان موعود تاثیر دارد. ورزشکار بعد از ب رتبه جدیدی امتیازات رتبه قبل نیز برای وی به احتساب می آیند. چند تن از ورزشکاران زنگی جنوب ایران: محمد علی حمایتی،حسین بریری،علی محمدآزمند،احمد کیمیایی، شکرالله سیف، مهدی هوشمند، حاج علی شاه، آغشته و در مرکز کشور: برادران شمس کلاهی و در غرب کشور:محمد علی نامداران و علی حسین خسروی پور.

جایگاه امروزی

اگر چه شاید امروز ورزش باستانی دارای رونق کم تری باشد اما هنوز هم برای انی که در گودهای زورخانه پیر شده اند خاطره انگیز است. امروزه در تهران ۵۰ زورخانه برقرار است؛ از مهم ترین زورخانه های پایتخت ایران ورزشگاه شهید فهمیده می باشد که میزبان مسابقه های کشوری فدراسیون پهلوانی و زورخانه ای ایران است و به ثبت ملی درآمده است. این باشگاه در شمال پارک شهر، خیابان شهید فیاض بخش تهران قرار دارد.

ورزش زورخانه ای امروزی با ورزش چند سال اخیر تفاوت بسیاری از نظر ظاهری و نوع ورزش کرده است.

به طور مثال استفاده از لنگ در ورزش باستانی از سوی فدراسیون این ورزش ممنوع شده است.اما در ایی مانند کرمانشاه و اراک(در زورخانه متقین) هنوز از لنگ استفاده می شود.

امروزه مسابقات ورزش باستانی به صورت تیمی در یکی از شهر های ایران صورت می گیرد که در آن هر تیم شامل ده نفر می باشد(1مرشد-8ورزشکار-1میاندار)که ورزش را با پیچیدگی بسیار زیادی نسبت به ورزش ساده ی زورخانه انجام می دهند.

بازشناسی فرهنگی هنری ورزش زورخانه ای

پوستر نمایشگاه ع زورخانه در خانهٔ فرهنگ ایران - پاریس، فرانسه

بنیاد فردوسی پس از بستن تفاهم نامه همکاری های فرهنگی و اجرایی با فدراسیون پهلوانی و زورخانه ای ایران[۳] توانسته است، فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای را در ایران و جهان به گونه فرهنگی هنری معرفی نماید.

مهم ترین دستاوردهای بازشناسی فرهنگی هنری ورزش زورخانه ای از سوی بنیاد فردوسی عبارت اند از:

  • همکاری در ب ایی سومین جشنوارهٔ شاهنامه خوانی عشایری و آیین های پهلوانی در فرهنگستان هنر
  • همکاری در برگزاری نخستین جشنوارهٔ مرشدان برتر ایران برای تقدیر از مرشدان زورخانه [۴][۵]
  • همکاری در برگزاری گردهمایی هزارۀ شاهنامه در آکادمی علوم اتریش همراه با اجرای طرح ضرب و نقل با حضور تیم ملی ورزش پهلوانی و زورخانه ای ایران - nov.2010 - وین و گراتس، اتریش [۶]
  • همکاری در ب ایی دو دوره، آیین روز ملی فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای در تالار وحدت و ب ایی هفتۀ هنر پهلوانی در خانه هنرمندان ایران [۷] [۸]
  • ب ایی نمایشگاه ع زورخانه میثم موحدفرد و سعید محمودی ا وه، هنرمندان عکاس ایران در خانهٔ فرهنگ ایران – mar. , apr. 2012- پاریس، فرانسه[۹]
  • ب ایی هفتۀ هنر ایران در کره جنوبی با حضور تیم ملی ورزش پهلوانی و زورخانه ای ایران - oct.2012 - به میزبانی مرکز فرهنگی گنگ سئو، گاچان دانشکدۀ باستان شناسی هانیانگ و منطقۀ سئونگ بوک شهر سئول و نهاد فرهنگی آرام نوری شهر ایل سان و د دۀ جهانی ایته وون [۱۰]

به همین منظور بنیاد فردوسی به عنوان برترین سازمان مردم نهاد ایران در زمینۀ ترویج فرهنگ پهلوانی و ورزش زورخانه ای [۱۱] معرفی شده است.



فیل هیث (سمت چپ) در کنار کای گرین (سمت راست)

بدن سازی یا زیبای اندام (به انگلیسی: bodybuilding) ورزشی است که در آن فرد بدن ساز با انجام تمرینتات مختلف قدرتی و استقامتی بر روی عضلات خود، همچنین تغذیه مناسب و البته استراحت کافی به ساخت بدنی حجیم، کات شده و البته متناسب مبادرت می ورزد. همچنین بالا رفتن آمادگی جسمانی (در دو بعد قدرتی و استقامتی عضلات) نیز ماحصل این تمرینات می باشد. واژه پرورش اندام بیشتر به افزایش حجم (البته حجم کات شده یا به اصطلاح عضله خشک) در این ورزش اشاره دارد و واژه تناسب اندام بیشتر بر تقویت عضلات ضعیف در این ورزش اشاره دارد. ورزشکاران دیگر ورزش ها نیز از تمرینات بدن سازی به منظور افزایش قدرت ویا افزایش استقامت عضلانی بهره می برند و بدن سازی به نوعی ورزش مادر محسوب می گردد، به عنوان مثال یک شناگر نیز می تواند به منظور پیشرفت در شنای قورباغه به باشگاه بدن سازی رفته و به تقویت عضلات زیربغل خود بپردازد.[۱]


تاریخچه

تاریخچه بدن سازی در جهان

یوجین ساندو، پدر بدن سازی مدرن
یوجین ساندو (۱۸۸۶ میلادی)

در پایان قرن ۱۹ میلادی جریان فکری تازه ای با رویکردی آرمانی به اساطیر یونانی (که در آن زیبایی، تناسب و پرورش یافتگی عضلات و بدن، عاملی برای ستایش و تمجید انسان قلمداد می شد). پدید آمد. بر اثر نفوذ این جریان فکری جدید، سنت قدیمی بلند سنگ بصورت ورزش مدرن وزنه برداری در آمد و با توجه به روند توسعه اش، جوانب گوناگونی در فرهنگهای مختلف پیدا نمود. یوجین ساندو (eugene sandow) یک فوق ستاره فرهنگ بدنی در اوایل قرن بیستم شخصی بود که شهرت خود را در اروپا بعنوان مرد قدرتمند حرفه ای بدست آورد و پیروزمندانه با دیگر مردان قدرتمند مبارزه می کرد و آنها را علی رغم تمام شیرین کاریهایشان ش ت می داد. او در سالهای ۱۸۹۰ به آمد و توسط فلورنس زیگفلد مورد حمایت قرار گرفت. چیزی که ساندو را از سایرین متمایز می کرد زیبایی، ورزیدگی، قدرت و پرورش یافتگی عضلات و بدن وی بود و بیشتر به خاطر معروفیت ساندو بود که فروش ه ر و دمبل بطور سرسام آوری بالا رفت.

برنار مک فادن

یکی دیگر از انی که تامل و تحقیق در زیبایی، تناسب اندام و پرورش اندام تنها دل مشغولی او شده بود، تاجر و ناشری به نام برنار مک فادن بود همان ی که بعنوان الگوی س رستی تندرستی در همه اعصار در آمده بود. مک فادن تا سنین هفتاد سالگی اش سرمشق تندرستی و تناسب اندام بود.

زیگموند (زیگ) کلین

در سالهای ۱۹۲۰م. مردی ظاهر شد به نام زیگموند کلین (زیگ کلین) که دارای بدنی با فرم عضلانی زیبا، با توازن و تناسب و نیز چربی پائین و تفکیک عضلانی زیادی بود.

جان گریمک

هنور در دهه ۱۹۳۰م. به اینکه قدرت بر اثر تمرینات با وزنه بوجود می آید شک داشتند و وزنه برداران را نیز عملاً ورزشکار نمی دانستند. فرهنگ عوام، پرورش عضلات و بدن با تمرین به وسیله وزنه در باشگاه بجای شرکت در انواع ورزشهای دیگر را نوعی نیرنگ و تقلب می دانست. در سالهایی که وزنه برداری تازه به عنوان یک رشته ورزشی مجزا مستقل شد، شخصی به نام جان گریمک ظهور کرد، وی قهرمان وزنه برداری المپیک شد، جان گریمک برای بسیاری از ورزشکاران رشته پرورش اندام مشتاق الگو بود.

برادران ویدر

در سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ م. جو و بن ویدر شاگردان جورج اِف. ژووِت انستیتو فرهنگی ورزشی تربیت بدنی ژووِت را در فیلادلفیا گسترش بسیاری دادند و به این ترتیب ifbb در حال شکل گیری بود، تا اینکه در سال ۱۹۴۶ م. در شهر مونترال سازمان ifbb با دو عضو (کانادا و ایالات متحده ) توسط بن و جو ویدر تاسیس شد.

استیو ریوز

البته هنوز پرورش اندام ورزشی گمنام باقی مانده بود. هیچ قهرمانی برای عموم مردم شناخته شده نبود تا اینکه استیو ریوز به میدان آمد. ریوز فردِ مناسبی در زمانی مناسب و مکانی مناسب بود. او جذاب و با شخصیت بود و بدنی عالی داشت.

دوره شکوفایی
د تر ج ون
شهریار کمالی روی استیج

ورزشکاران رشته پرورش اندام شروع به یادگیری چیزهایی درباره پتانسیل فیزیکی بدن که حتی دانشمندان پزشکی پیش بینی نمی د، نمودند. هر ساله ورزشکاران رشته پرورش اندام، بیشتر و بیشتر پا به عرصه می گذاشتند. انی نظیر: بیل پرل، چاک سایپز، جک دلینجر، جرج ایفرمن و رگ پارک. تقریباً در سال ۱۹۶۶ م. جوانی به نام آرنولد شوارزنگر با ش ت دادن دنیس تینرینو (آقای در سال ۱۹۶۷ م.) در مسابقات آقای جهان nabba در سال ۱۹۶۷ م. دوران طولانی قهرمانی بین المللی خود را آغاز کرد. در این زمان لاری اسکات دو بارِ پیاپی قهرمان مسابقات نوبنیاد آقای المپیا شد. لاری اسکات، چاک سایپز و دیو درایپر سدهایی بودند که شوارزنگر جوان باید از آنها عبور می کرد. در این زمان دو دنیای مجزا برای پرورش اندام وجود داشت: اروپا و . عنوان های جهانی شوارزنگر در ۱۹۶۷ و ۱۹۶۸ م. وی را بعنوان ورزشکار برتر اروپا معروف کرد. بنابراین بعد از فتح دومین عنوان آقای دنیا در سال ۱۹۶۸ م. وی به سفر کرد. آرنولد شوارزنگر در مسابقه آقای دنیای ifbb در نیویورک مسابقه داد و سپس فوراً برای مسابقه جهانی nabba به لندن رفت و این دو عنوان را در ظرف یک هفته از آن خود نمود. در پایان همین دهه در حدود سال ۱۹۶۶ م. فرانک زینِ زیبا و خوش استیل درسی فراموش نشدنی به آرنولد شوارزنگر جوان و همچنین دنیای پرورش اندام داد. زین با ش ت دادن شوارزنگر در حالی که ۲۷ کیلو گرم از وی سبکتر بود ثابت کرد که غول پیکری ملاک تعیین کننده کاملی در زمینهٔ قهرمانی پرورش اندام نمی باشد. در سال ۱۹۷۰ م. شوارزنگر همه را حذف کرد و فاتح عنوانهای آقای دنیای aau آقای جهان nabba و آقای المپیا (مستر المپیا) ifbb شد. شوارزنگر بین سالهای ۱۹۷۰ و ۱۹۷۵ م. شش عنوان المپیا را فتح کرد که البته نیاز به مقاومت، قدرت و توانایی قابل توجهی داشت. در سال ۱۹۷۲ م. سرجیو اُلیوای سر سخت با شوارزنگر رقابتی انجام داد که هنوز درباره آن صحبت می شود. در۱۹۷۳ م. غول جدیدی پا به عرصه نهاد. لو فریگنوعنوان آقای جهان را ربود و ظهور قطب جدیدی در پرورش اندام را خبر داد. لو آنقدر پیشرفت کرد که سال بعد دوباره آقای جهان شد و سپس وارد رقابتهای آقای المپیا (مستر المپیا) گردید. اگر چه فریگنوی مغرور در نهان شوارزنگر را تحسین می کرد اما این مساله باعث نمی شد که او بیشترین تلاش خود را برای ب عنوان قهرمانی آقای المپیا (مستر المپیا) نکند. آقای المپیا (مستر المپیا) ۱۹۷۵ م. نقطه اوجی در تاریخِ این مسابقهٔ بزرگِ دنیای پرورش اندام بود. فریگنو برگشته بود و برای ب پیروزی مصمم بود. سرج نوبرت هم برگشته و در فرم عالی بود. برای اولین بار شش یا هفت قهرمان کاملاً ترازِ اول برای ب عنوان قهرمانی رقابت می د و شاید به واسطه افتخار فراوان و البته سختی این مبارزات بود که شوارزنگر به پیروزی در آن مباهات بسیاری کرد. سال ۱۹۷۶ م. شاهد یک رویداد واقعاً شوک دهنده در تاریخ پرورش اندام بود. فرانکو کلومبوی کوتاه قد عنوان آقای المپیا (مستر المپیا) ۱۹۷۶ م. را فتح کرد و او اولین مرد کوتاه قدی بود که توانست این افتخار را به نام خود به ثبت رساند. اوا سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ م. شاهد شا ارهای فرانک زین بود. وی با بدن زیبایش پشت سر هم سه عنوان آقای المپیا (مستر المپیا) را ربود. در سال ۱۹۸۰ م. شوارزنگر برای فتح آقای المپیا (مستر المپیا) سیدنی در استرالیا دوران استراحت و رخوت را به پایان رساند. اگر چه وی بسختی می توانست باور کند که پس از خداحافظی وی در ۱۹۷۶ م. رقابت در پرورش اندام به چه حدی رسیده بود، به نحوی که خود وی بعدها اقرار کرد که در رقابت با ورزشکار کوچکی مثل کریس دیکرسون متحمل فشارو سختی بسیاری گردیده بود. البته مثالهایی که حاکی از رشد باور ن ی بودند نیز، در ۱۹۸۰ م. ظاهر شدند، از پاهای تام پلاتزگرفته تا عضلات زیر بغل روی کالندر. سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ م. همچنین شاهد ترقی فدراسیون جهانی بدن سازی و تناسب اندام (ifbb) بعنوان سازمان مقتدر پرورش اندام بود. ifbb تحت ی رئیس اش بن ویدر، متشکل از بیش از ۱۷۰ کشور عضو و ششمین فدراسیون بزرگ ورزش در دنیا بود. در سال ۱۹۸۰ م. در روی سکوی المپیا فرانک زین، کریس دیکرسون، بویر کو، کن والر، مایک منترز، راجر واکر، تام پلاتز، سمیر بن نوت و روی کالندر در بین دیگران خود نمای می د. همچنانکه این دهه به انتها می رسید دیگر مشخص شده بود که فشردگی رقابت در مسابقات دیگر دائمی شده است. فاتحان المپیا ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ م. حریفان با تجربه ای بودند، به عنوان مثال می توان به فرانکو کلمبو و کریس دیکرسون اشاره نمود. البته جوانانی نظیر تام پلاتز، لی هنی، محمد مکاوی، کیزی ویاتور، سمیر بن نوت، برتیل فو ، جانی فولر، لی لابرادا و ریچ گاسپاری بطور در رقابت با آنان بودند. با چنین تعدادی از حریفان رده بالا به نظر می رسید که واقعاً برای هر ی مشکل بود که خود را در آینده کاملاً پیروز بداند. با وجود همه این مشکلات لی هنی توانست ۸ بار پیاپی در بین سالهای ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۱ م. رقبا را کنار زده و عنوان امپراطور مستر المپیا را از آن خود کند. پس از آ ین پیروزی لی هنی در سال ۱۹۹۱ م. عنوان قهرمانی مستر المپیا به مدت ۶ سال پیاپی در دستان قدرتمند یتس باقی ماند. از دیگر بزرگان این دوره می توان به شان ری، پل دیلت، کِوین لِوْرُون، مار رول، فل ویلر، لی پریست، گونتر شیلر کمپ و ناصر الصونباطی اشاره کرد. یتس سبک جدیدی را بر پرورش اندام تحمیل نمود. سبک یتس بر حجم و تفکیک بالا تاکید می ورزید. یتس تا سال ۱۹۹۷ م. یکه تاز میدان بود پس از پیروزی در مستر المپیا ۱۹۹۷ م. یتس با پارگی مجدد عضله بازو روبرو شد و عرصه رقابتها را ترک کرد و عرصه مستر المپیا ۱۹۹۸ م. را برای رونی کلمن خالی گذاشت. رونی کلمن تا سال ۲۰۰۵ م. به قهرمانی ادامه داد و مولفهٔ حجم بسیار زیاد عضلانی را بر رقابتهای مستر المپیا تحمیل نمود. در سال ۲۰۰۶م. جی کاتلر با آمادگی، حجم و تفکیک بی نظیری به مستر المپیا آمده و رونی کلمن بزرگ مغلوب جی کاتلر شد. جی کاتلر که می رفت تا قدرتش را بر مستر المپیا فزونی بخشد دو عنوان قهرمانی مستر المپیای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷ م. را به دست آورد، اما قهرمانی مستر المپیای ۲۰۰

ورزش های نشانه روی

درخواست حذف این مطلب


یک بازیکن بولینگ در حال غلتاندن توپ

بولینگ ورزشی است که بازیکنان در آن برای به دست آوردن امتیاز باید توپ بولینگ را روی سطح صافی بغلتانند تا اشیایی به نام میله را بزنند. این ورزش نخستین بار در مصر باستان انجام می شده است. در ایران حدود ۵۰ سال پیش سالن بولینگ تاسیس گردید که غیر اتوماتیک بود. در حال حاضر تهران، شیراز، کرج، مشهد، قزوین، اصفهان، اهواز، اراک، کیش و رشت دارای سالن بولینگ می باشند. در این ورزش توپ هایی با وزن متفاوت وجود دارد، وزن توپ ها بین ۶ تا ۱۶ پوند می باشد. (هر پوند ۴۵۲ گرم است)

امتیازدهی

در هر بازی هر بازیکن ده فریم را بازی می کند وهر فریم دو ضربه دارد(به جز فریم 10 که در ح ی خاص سه ضربه دارد) و بازیکن سعی می کند که در هر ضربه همه پین ها را با توپ بزند. نحوه قرار گیری پین ها و شماره آنها: از نگاه بالا پین ها به شکل یک مثلث قرار داده می شوند و شماره پین ها مانند شکل زیر است:

10 9 8 7 6 5 4 3 2 1 

ضربه اول و امتیاز strike

دستگاه مکانیکی قرار دهنده پین ها (pinsetter) در ضربه اول هر فریم ده پین را در محل های خود قرار می دهد، اگر بازیکن بتواند در پرتاب اول توپ خود، همه ده پین را بیندازد فریم کامل می شود و امتیاز دو ضربه بعدی با این ضربه که خود 10 امتیاز دارم جمع می شود و در سیستم های امتیاز دهی یا بر روی کاغذ این ضربه با علامت x نشان داده می شودو به این ضربه استراک [۱] گفته می شود. به صورت مثال اگر بازیکن در ضربه اول خود strike کرده و سپس در ضربه اول فریم بعدی 4 پین و در ضربه بعدی 3 پین را بیندازد امتیاز او به شکل زیر می شود:

3 4 x
24
17

ج 1 - مثال امتیاز strike همان طور که در ج بالا مشاهده می کنید امتیاز فریم اول 10+4+3 = 17 است و امتیاز فریم دوم 7 است که حاصل جمع آن با فریم قبلی در این فریم نوشته شده است:17+7=24 و تا آ به همین صورت ادامه پیدا می کند. پس اگر بازیکنی بتواند همه پین ها را در همه ضربات خود (12ضربه) strike کند جمع کل امتیازات او 300 می شود.

ضربه دوم و امتیاز spare

ولی اگر بازیکن نتواند در ضربه اول همه پین ها را بزند، دستگاه پین های موجود را از روی خط بلند می کند و سپس گارد دستگاه پین های افتاده را جمع کرده و سپس دستگاه پین ها را دوباره روی خط قرار می دهد و بازیکن سعی می کند با پرتاب دوم توپ خود پین های موجود را بزند،اگر بتواند در این ضربه همه پین ها را بیندازد، فقط امتیاز ضربه بعدی او با این فریم که خود 10 امتیاز دارد جمع می شود و در سیستم های امتیاز دهی یا بر روی کاغذ این ضربه با علامت / نشان داده می شود و به این ضربه اسپیر [۲] می گویند. به صورت مثال اگر بازیکن در فریم اول خود و در ضربه اول 9 پین و درضربه دوم 1 پین باقیمانده را بزند وspare کند و سپس در ضربه اول فریم بعدی 4 پین و در ضربه بعدی 3 پین را بیندازد امتیاز او به شکل زیر می شود:

3 4 / 9
20
13

ج 2 - مثال امتیاز spare همان طور که در ج بالا مشاهده می کنید امتیاز فریم اول 10+3 = 13 است و امتیاز فریم دوم 7 است که حاصل جمع آن با فریم قبلی در این فریم نوشته شده است:13+7=20 و تا آ به همین صورت ادامه پیدا می کند.

ضربه miss

اگر بازیکن نتواند در ضربه خود هیچ پینی را بیندازد ضربه او ازدست رفته یا miss است که در سیستم های امتیاز دهی یا روی کاغذ این ضربه با علامت – نشان داده می شود.

فریم 10

فریم 10 می تواند 3 ضربه ای باشد به دلیل این که اگر بازیکن در ضربه اول خود strike کند دو ضربه بعدی دیگر نیز وجود داشته باشد که با آن جمع شود و امتیازات محاسبه شود و همچنین اگر بازیکن در ضربه دوم خود spare کند ضربه بعدی وجود داشته باشد که با آن جمع شود پس بازیکن در این فریم فقط در صورتی می تواند سه ضربه داشته باشد که یا در ضربه اول خود strike کند یا در ضربه دوم خود spare کند در غیر این صورت این فریم مانند همه فریم ها دو ضربه بیشتر نخواهد داشت.

ضربه split

اگر بازیکن در ضربه اول خود پین هارا طوری بیندازد که بین پین های باقیمانده فضایی ایجاد بشود که توپ بدون برخورد با آنها از میان آنها بگذرد ح split ایجاد می شود و انداختن همه پین های در ضربه دوم بسیار سخت شده و نیاز به تمرین زیادی دارد. البته انداختن پین ها در ح split هیچ امتیاز یا جایزه ویژه ای ندارد.

حال فرض کنید بازیکن در ضربه اول خود پین های 1،2،3،4،5،8،9 را انداخته است و پین های 6،7و10 باقیمانده اند مانند شکل زیر:

10 7 6 

در این ح بازیکن باید توپ را چنان در روی خط پرتاب کند که به پین 6 برخورد کرده و سپس توپ بعد از تغییر مسیر کوچک به پین 10 بر خورد کند و پین 6 چنان پرتاب شود که به پین 7 برخورد کند که آن را بیندازد و ضربه spare شود.


سیستم های اتوماتیک امتیازدهی

دو نوع کلی از این دستگاه های مکانیکی وجود دارند که یک نوع آن دارای میکرو سوئیچ هستند و امتیازها توسط آن سوئیچ ها محاسبه می شود و به سیستم امتیاز دهی ارسال می گردد مانند دستگاه های شرکت brunswick [۳] ولی در نوع دیگر از این دستگاههای مکانیکی امتیازدهی به کمک دوربین و توسط نرم افزار انجام می شود مانند دستگاه های شرکت amf و via بدین صورت که حدود ۳ ثانیه پس از عبور توپ از جلوی سنسور توپ و بعد از پایین آمدن گارد محافظ، ع ی توسط دوربین گرفته می شود و به کمک تکنیک های پردازش تصویر تعداد پین های ریخته شده شمارش می شود، سپس توسط نرم افزار عملیات محاسبه امتیاز طبق توضیحات بالا صورت می گیرد.

سیستم ایرانی امتیاز دهی بولینگ

تا قبل از سال ۱۳۹۳ تمامی سیستم های امتیاز دهی این ورزش در خارج از کشور تولید و توسط شرکت های خارجی نصب و راه اندازی می شد ولی در این سال با ساخت اولین سیستم ایرانی و نصب و راه اندازی موفقیت آمیز آن در داخل ایران به صورت کامل این دستگاه ها بومی سازی شد و این سیستم ها نه تنها از سیستم های خارجی مشابه کمبودی ندارند بلکه در ای از موارد برتری نیز دارند.

تختهٔ استاندارد دارت

ورزش دارت را باید یکی از شاخه های ورزشها و حتی آمادگی های نظامی دانست که به نوعی آن را یک هنر می دانند: هنر پرتاب دارت.

تاریخچه

تاریخ نویسان تخمین می زنند که احتمالاً نخستین بار این ورزش که در زمان خود نوعی تفریح هم محسوب می شد، در سده های میانه در انگلیس آغاز شده است، چرا که شواهد و اسناد دقیقی از آن در دسترس نیست و به طور تقریبی به سرنخ هایی رسیده اند که نشان می دهد عده ای این ورزش را به دانش آموزان دوره متوسطه آموزش می دادند که بتوانند با قوی تر ساختن عضلههای بازو و ساعد خود نشانه گیری دقیق تری داشته باشند که بعدها حتی در جنگ ها برای پرتاب کمان و نیزه نیز بسیار مفید بود.

اما حقیقت این است که در دوره های جنگ در قرن ۱۸، بطری های خالی مشروبات الکلی و نشانه گیری برای انداختن چوب کبریت از فاصله دور به داخل این بطری ها یکی از جالب ترین و سرگرم کننده ترین تفریحات این سربازها بود که بعدها این فکر به ذهنشان خطور کرد که می توانند به شکل بهتر و سرگرم کننده تری تفریح کنند و حتی از این بازی پول دربیاورند که پس از مدتی بطری ها تبدیل به یک تخته مسطح شد و با تکه چوب های تراشیده شده به قطعات کوچک و نوک تیز بدل گشتند.

صفحه چوبی و مسطح که «بورد» نامیده می شود از تعدادی حلقه های رنگین که به فاصله هایی معین نقاشی شده تشکیل می گردد که هر پرتاب در داخل یکی از حلقه های رنگین امتیاز مخصوص به خود را دارد. از آنجایی که قرن ها پیش هر وسیله سرگرمی و وقت گذرانی از دید قشر مرفه و سطح بالای جوامع دور نمی ماند، دارت و پرتاب دارت نیز به سرعت مورد توجه شاهزادگان و ثروتمندان اروپایی قرار گرفت و در مدت زمان کوتاهی تا حدی در میان آن ها شایع شد که گاهی ساعت ها در شبانه روز را به انجام این بازی اختصاص می دادند و بر سر پرتاب دارت با هم هم می د.

در این میان هنری هشتم یکی از آن دسته شاهانی بود که لذت زیادی از این بازی می برد و حتی به یکی از نجارهای معروف و به نام زمان خود دستور داد تا یک ست کامل از بورد دارت و نیزه های کوچک چوبی را با آرم سلطنتی بسازد تا به معشوقه زیبای خود (آنه بولین) هدیه کند. وی همچنین در میان شاهزادگان خوشگذران انگلیسی مسابقاتی را با جوایزی در خور توجه ترتیب داد.

پرتاب دارت در

اما این ورزش در مثل تمام ورزش های دیگر تاریخچه خاص خود را دارد و مردمان این سرزمین شیوه مخصوص خود را برای انجام هر ورزشی دارند. پرتاب دارت هم مثل سایر رشته های ورزشی توسط مهاجرینی که به این قاره نقل مکان کرده بودند راه یافت. دارت در و در میان مردمان انگلوسا ون تا زمان ملکه ویکتوریا به شیوه ای بسیار تفننی انجام می شد و خب طبیعی ست که در بریتانیا بیش از هر جای دیگری پیشرفت کرد و از آنجایی که تا همین امروز هم به نظر می آید خورشید حکومت سلطنتی در بریتانیا هرگز غروب نمی کند، تمایل شاهزادگان انگلیسی به پرتاب دارت هم در طول این سال ها نسل به نسل منتقل شده است.

اما امروزه دارت از یک بازی تفننی پا را فراتر گذاشته و هم اینک چیزی حدود ۱۹۰۰ قانون در خصوص این ورزش تبیین شده است. اندازه بورد به شکل استانداردی تعیین شده و حتی سایز دارت ها هم ثابت است. تیم های دارت کشورهای اروپایی در لیگ های ورزشی به رقابت می پردازند.

نحوه صحیح پرتاب دارت

برای پرتاب دارت اگر با دست راست پرتاب می کنید پای راست را جلو بگذارید و اگر با دست چپ، پای چب جلو قرار می گیرد. هیچگونه احتیاجی به قدرت یا سرعت ندارید اما در عوض دقت لازم است. در بین بازیکنان حرفه ای هر به طرز دلخواه و هر طوری که راحت تر است دارت را می گیرد، ولی متداول آن را در متن زیر می بینید: ۱- با بند اول انگشت اشاره تعادل دارت را پیدا کنید. ۲- با شکم انگشت شصت دارت را مهار کنید. ۳- با انگشت وسط انگشت های دیگر را پشتیبانی کنید.

قاعده بازی مشترک در تمام بازی ها

۱-هر بازیکن در یک نوبت گردشی با انداختن سه دارت در هر نوبت (راند) بازی می کند. ۲-هر بازیکن یک دارت را در شروع بازی برای مشخص شدن نفر آغاز کننده بازی پرتاب می کند. ۳-امتیازات بدست آمده بر مبنای امتیازی است که برای هر ناحیه در نظر گرفته شده است، نه بر مبنای رنگ آن. ۴-در صورت افتادن دارت از تخته دارت (اگرچه به نمره خورده باشد) امتیازی برای آن پرتاب در نظر گرفته نمی شود.


یک ضربه با کمک رست

اسنوکر یک بازی با چوب است که بروی میز بزرگی که با ماده ای از جنس فلانل[۱] پوشیده شده و داری شش سوراخ است بازی می شود. این سوراخ ها در چهارگوشه میز و دو سوراخ در وسط کنارهٔ میز است قرار دارند. روی میز که سبز رنگ است به یاد دورانی که بازی بر روی چمن انجام میشده است رنگ آمیزی گشته که در آن زمان ضربه ها با عصا زده می شده و بعدها بر روی میزهای کنونی و با چوب های حرفه ای تر بازی انجام گرفته است.

میز اسنوکر

این بازی برروی میزی با اندازه فوت (معادل ۳٫۷ در ۱٫۸ متر) انجام می شود. البته میزهای این بازی در اندازه های مختلفی تولید می شود. معمولاً درازای میز دوبرابر پهنای آن است.[۱]

توپ ها

این بازی شامل ۲۱ توپ است. ۱۵ توپ قرمز رنگ، یک توپ مشکی، یک توپ صورتی، یک توپ آبی، یک توپ قهوه ای، یک توپ سبز و یک توپ زرد.

هرتوپ قرمز یک امتیاز دارد. سایر توپ ها بترتیب: توپ مشکی = ۷، توپ صورتی = ۶، توپ آبی = ۵، توپ قهوه ای = ۴، توپ سبز = ۳ و توپ زرد = ۲ امتیاز است.

در ایران به توپ ها یا گوی های این بازی شار اطلاق می شود.

داور در ابتدای بازی توپ ها را می چیند.

در قوانین نسخهٔ انگلیسی این بازی هر بازیکن بس از زدن هر توپ قرمز مجاز به زدن یک رنگی خواهد بود و حداکثر امتیازی که یک بازیکن قادر به گرفتن آن است ۱۴۷ امتیاز است.

خطاها

خطاها برای توپ های زرد، سبز و قهوه ای چهار واحد، آبی ۵، صورتی ۶ و مشکی ۷ واحد است. این خطاها در صورتی که بازیکن به اشتباه به آنها ضربه بزند (توسط توپ سفید، دست، چوب، رست) و همچنین بروز خطاهای دیگر در هنگام و در طول ضزبه زدن به توپ های اعلام شده است.

اگر توپ سفید هنگام وارد شدن ضربه به هیچ یک از توپ ها برخورد نکند فولد محسوب شده و ۴ امتیاز برای حریف محسوب خواهد شد

تاچ یا لمس

ح ی که توپ سفید با یک توپ دیگر به هم چسبیده باشند تاچ گفته می شود و در تاچ با توپ قرمز بازیکنی که نوبت ضربه اش است می تواند توپ را به هر سمتی که می خواهد بزند چراکه در ابتدا ضربه ای برای او محاسبه خواهد شد.[نیازمند منبع]

برخی از تجهیزات مورد استفاده در بازی

  • گچ: به نوک چوب بیلیارد زده می شود تا تماس مناسبی بین چوب و شار سفید برقرار شود.
  • چوب: از جنس چوب یا فایبرگلاس بوده و از سر آن برای ضربه زدن به شار سفید استفاده می شود.
  • رست: از نظر ظاهری مانند چوب عادی با سر x مانند می باشد و هنگامی استفاده می شود که شار سفید در دسترس نباشد.
  • مثلث: برای چیدن شارهای قرمز در شروع بازی از آن استفاده می شود.
  • رست و چوب بلند: برای زدن شار (توپ) سفید هنگامی که توسط چوب ورست عادی قابل دسترسی نباشد استفاده می شود.
  • ا تنشن: یا همان ته چوب که جدیدا به جای چوب بلند استفاده می شود.


تیله بازی (که در افغانستان گولّه بازی گفته می شود) یا تشیره یک بازی تفریحی با گوی های شیشه ای است که باید با غلتاندن و زدن گوی های شیشه ای (تیله) به هم و حرکت دادنشان آن ها را از محدوده خاصی خارج کرد. این بازی که معمولاً بصورت دو نفره انجام می شود همانند بازی دارای بازی های مختلفی است؛ ولی اصلی ترین بازی آن که مردم بیشتر آن را می شناسند «کل» است. البته این هم نامی است که در نقاط مختلف تفاوت دارد بازی به گونه ای است که برای شروع باید دو چاله کوچک به اندازه ۱۰ سانتی متر قطر و ۵ سانتی متر عمق داشته باد. دو نفر بصورت ایستاده بازی را شروع می کنند و انتخاب فرد آغاز کننده به شکل های مختلف از جمله سنگ-کاغذ-قیچی و یا تعیین قراری از قبل انجام می شود. البته در جاهایی این بازی به صورت چند نفره و یا حتی به صورت تیمی اجرا می شد.

به زبان و گویش لری به آن گٌولو بازی می گویند و قدیم که شیشه ای آن نبود؛ با سنگهای تراشیده شد و گرد به قطرهای حدوداً (ا تا ۲٫۵ سانت) انجام می شد. بعدها که شیشه ای آن در دسترس عموم قرار گرفت به دلیل ارزشی مادی که داشت با ردوبدل شد بصورت تهاتری آن توسط بازیکنان بدین صورت که بازیکن برنده می توانست تیله های مورد استفاده حریف را در بازی به نفع خود تصاحب کند. از بازی ای سرگرم کننده به نوعی تبدیل شد.

این بازی شکل های مختلفی در ایران انجام می گیرد.

۱. صحرایی (به دو روش) ۲. بیخ دیواری ۳. کندن حفره «مات» یا «خان» ۴. کاشتنی

صحرایی

روش اول

در این بازی معمولاً در محیط روباز و خاکی دو نفر بازی را شروع می د و هدف پرتاب تیله به وسیله دست و زدن تیله حریف که روی زمین قرار داشت بود. این بازی تا زمانی که تیله حریف را نزدید ادامه داشت. برنده بازی ی بود که بیشنرین ضربه را به تیله حریف وارد می کرد و با تفاضل تعداد زده ها و خورده ها از حریف تیله جایزه می گرفت.

روش دوم

تیله ای مشخص (گوی هدف) و توافق شده بین بازیکنان مشخص می شد. با قرعه کشی اولین پرتابگر مشخص می شد و گوی هدف را ابتدا پرتاب می کرد به فاصلهای دلخواه که معمولاً بیشتر از ۲ متر بود سپس تیله (دوم) خود را سعی می کرد در نزدیکترین فاصله به آن پرتاب کند. سپس نفرات بعدی در تلاش بودند که تیله خودرا به سمت تیله هدف پرتاب کنند. فقط حق پرتاب یک تیله را داشتند. نفر دوم به بعد می توانستند با زدن تیله حریف در صورتی که نزدیک گوی هدف قرار داشت آنرا زده واز هدف دورکنند؛ و گوی خودرا به گوی هدف نزدیکتر کنند بازی کنی برنده بود که در پایان پرتابها تیله اش نزدیکتر به گوی هدف بود سه ح داشت با مماس و چسبیده به گوی هدف بود در اینصورت از دیگر بازیکنان سه تیله جایزه دریافت می کرد یا با وجب خود اندازه می گرفت اگر یک وجب مماس و یا کمتر از یک وجب با تیله خود و گوی هدف بود دو تیله بعنوان پاداش از دیگر بازیکنان دریافت می نمود و اگر صرفاً نزدیکتر از بقیه بود یک تیله دریافت می نمود. این نسبت ۳ ۲ ۱ توافقی بود؛ و اول بازی شرط می شد. این بازی به دو روش پایان میافت یا برنده تمام تیله های رقیبان را برده بود و یا توافقی بو و بازنده اعلان می کرد دیگر بازی نمی کند.

بیخ دیواری

در این روش نیز معمولاً دو نفر بازیکن داشت و در محیطهای خاکی و یا در خیابانهای کاشی شده و یا آسف شده بازی می شد. همانطور که از اسمش پیداست بایستی در دیوار با فاصله ای حداقل ۲ متری صورت می گرفت و بدین شکل بود که بازیکنان با پرتاب تیله خود به سمت دیوار سعی بر این داشتند تا آن را در نزدیکتریتن فاصله به دیوار قرار بدهند و برنده تمام تیله های روی زمین حریفان را تصاحب می کرد. در این بازی همواره برنده آ ین نفر بود که تیله خود را پرتاب می کرد. لازم است ذکر شود در ابتدا قرعه کشی آ ین نفر را مشخص می کرد. مانند بازی قبل سه وضعیت برای تیله ها وجود داشت یا چسبیده به دیوار بود ۳ امتیاز یا یک وجب و یا کمتر از یک وجب بود ۲ امتیاز و یا نسبت به بقیه بازیکنان نزدیکتر بود ۱ امتیاز.

کندن حفره "مات" یا "خان"

نفر پرتابگر آ اصطلاحاً (قاق) بود.

کاشتنی

این بازی با توافق اولیه " تیری چند؟" بین بازی کنان شروع می شد؛ و در میدان خاکی مستطیلی کشیده با ابعاد توافقی معمولاً با عرض ۱۰ سانت و طول ۳۰ سانت و یک خط برای پرتاب (خط پرتاب) که معمولا ۵ الی ۱۰ متر دورتر از مستطیل بود مشخص می شد. بازیکنان تیله های خودرا داخل مستطیل به تعداد مشخص شده اول بازی (تیری چند؟) کنار هم قرار می دادند و از پشت مستطیل به ترتیب با یک تیله به سمت خط پرتاب می انداختند بازیکنان سعی داشتند برای اینکه نفر اول پرتاب به سمت تیله های کاشته شده باشند نزدیکتر پرتاب کنند اگر از خط رد می شد نفر آ بود ولی جلوتر و یا نزدیکتر به خط پرتاب نفرات بعدی را مشخص می کرد اگر شخص دوم به بعد ی بود که دورتر و عقب تر از نفری که تیله آن از خط پرتاب گذشته باشد آ ین نفر بایستی پرتاب می کرد. شروع پرتاب به تیله های کاشته شده: نفر اول نزدیک به خط شروع کننده بود و نفرات بعد پس از وی بایستی پرتاب خود را شروع می د. هدف زدن تیله های کاشته شده و بیرون راندن آنها از داخل مستطیل است. دو ح داشت یا پرتاب کننده می توانست تیله های کاشته شده را بزند و به بیرون از مستطیل براند که در این صورت او به پرتاب خود از جایی که تیله ای که با آن پرتاب کرده ادامه می داد تا بقیه تیله ها را نیز به بیرون از مستطیل و براند هدف بیرون رفتن حداقل یک عدد تیله از مستطیل است و یا نمی توانست که نفر بعدی بازی خود را بایستی شروع می کرد. این بازی آنقدر ادامه داشت تا تمامی تیله های کاشته شده داخل مستطیل بیرون بروند. برنده حق داشت فقط تیله هایی که به بیرون از مستطیل رفته است را بعنوان جایزه جمع آوری نماید اگر پس از زدن تیله های داخل مستطیل فاصله تیله پرتابشده توسط پرتابگر داخل ویا تا یک وجب کمتر از کادر مستطیلی بود بازیکن بایستی برای پرتاب بعدی خود می ایستاد و با پرتاب (رها ) از نوک بینی خود از بالا و زدن تیله های کاشته شده به بازی ادامه می داد.

هفت سنگ[۱][۲] یک بازی بومی ایرانی است . همان طور که از اسمش پیداست با روی هم گذاشتن هفت تکه سنگ صاف از بزرگ به کوچک بازی شروع می شود. یک گروه محافظ آن و گروهی که توپ کوچک اما محکم هستند، سعی در فروریختن ستون سنگی دارند. وقتی این اتفاق می افتد، محافظان توپ را می یابند و آن را مخفی می کنند و به دنبال برنده ها می دوند. از طرفی گروه مقابل سعی می کند هفت سنگ را دوباره بچیند و برنده بازی بشود.

البته روش های دیگری هم وجود دارد که شبیه به هم هستند. در گذشته برای ساخت توپ از تکه های لاستیک یا پارچه استفاده می د و با نخ آنها را محکم می بستند. بازی هفت سنگ کمی شبیه ورزش بیسبال است.

روش های دیگر

امکانات لازم برای این بازی، هفت عدد سنگ صاف و تخت و یک توپ هفت سنگ (شبیه توپ تنیس) است. بازیکنان در قالب دو تیم پنج یا شش نفره تقسیم می شوند. وقتی که سنگ ها چیده می شوند یکی از گروه ها به عنوان پرتاب کننده بازی را شروع می کند. شروع بازی به این ترتیب است که باید از فاصله نسبتاً دور توپ را به طرف سنگ ها بیندازند. گروهی که توپ را پرتاب می کند باید سعی کند که کمترین مقدار سنگ را بیندازد چون در این صورت راحت تر می تواند بازی را تمام کند. وظیفه گروه دوم هم این است که نگذارد تیم پرتاب کننده سنگ های ریخته شده را دوباره روی هم بچیند و باید با توپ به آنها بزند. هر کدام از بازیکنان تیم مهاجم که توپ به او برخورد کند از جریان بازی کنار می رود. و به این ترتیب اگر هیچ کدام باقی نمانند بازی به نفع تیم م ع و اگر سنگ ها روی هم چیده بشوند بازی به نفع تیم مهاجم تمام می شود.

گلف
tiger woods 2007.jpg
تایگر وودز، قهرمان گلف جهان
بلندپایه ترین سازمان فدراسیون گلف ایالات متحده امریکا
تاریخ پیدایش سده ۱۵
مشخصات
لوازم توپ ، چوب و زمین گلف
سال ورود به المپیک ۱۸۹۸ ، ۱۹۰۰
سطح تماس ندارد
رسته بندی بیرونی

گُلْف یکی از بازیهای فضای آزاد است که در آن بازیکنان بطور فردی یا تیمی به وسیله چوبهای گوناگون ویژه ای توپ کوچکی را درون سوراخی در زمین می اندازند. در آیین نامه بازی گلف این بازی را اینگونه تعریف کرده اند: "گلف پرتاب یک توپ از نقطه آغاز بازی به درون یک سوراخ است که به وسیله یک یا چند ضربه پیاپی و بر طبق قوانین مشخصی صورت گرفته باشد."

خاستگاه بازی گلف

خاستگاه گلف سرزمین اسکاتلند است. این بازی از چندین سده پیش در بریتانیا بازی می شده است. مشهورترین و قدیمی ترین زمین گلف جهان در شهر سنت اندروز در

شطرنج

درخواست حذف این مطلب
شطرنج
chessset.jpg
سال های فعالیت سدهٔ ۶ میلادی ـ تاکنون
سبک(ها) بازی تخته ای
بازی استراتژیک
تعداد بازیکنان ۲
مدت راه اندازی حدود ۱ دقیقه
مدت بازی معمولاً ۱۰ تا ۶۰ دقیقه
گاهی اوقات ۶ ساعت یا بیشتر
احتمال آسیب دیدگی هیچ
مهارت(های) موردنیاز استراتژی، تاکتیک ها

شطرنج یک بازی دونفره است که بر روی صفحهٔ ۸×۸ شطرنج و با استفاده از مهره های شطرنج (شاه، ، رخ، فیل، اسب و سرباز) انجام می گیرد. هر یک از مهره های شطرنج به شکل مخصوصی حرکت می کنند و قادر به زدن مهره های حریف نیز هستند. هدف این بازی شه مات (شاه مات یا مات ِ) حریف است؛ یعنی ایجاد وضعیتی که شاه حریف هیچ راهی برای فرار نداشته باشد. همچنین بازی درصورت تسلیم اختیاریِ یکی از بازیکنان نیز به پایان می رسد؛ این اتفاق معمولاً وقتی می افتد که ش ت اجتناب ناپذیر به نظر برسد. بازی شطرنج همچنین در چندین ح ممکن است با تساوی ختم شود. بازی شطرنج به سه بخشِ شروع بازی یا گشایش، وسط بازی و آ بازی تقسیم می شود که در هر یک از این مراحل، تاکتیک ها و سبک های متفاوتی به کار بسته می شوند. مهره های شطرنج دارای ارزش متفاوتی هستند و برای ثبتِ حرکات، با نمادهای ویژه ای نوشته می شوند. شطرنج دارای تاکتیک هایی ازجمله چنگال و آچمز و دارای ها و حرکات ویژه ای مانند حرکت قلعه، آن پاسان و ترفیع پیاده است.

قدمت این بازی به سدهٔ ششم میلادی در شرق هندوستان بازمی گردد. نوع اولیهٔ شطرنج با نام سانسکریتِ چاتورانگا در امپراتوری گوپتا ابداع شد و در زمان حکومت خسرو انوشیروان ساسانی به ایران معرفی شد. شطرنج در ایران، با کمی تغییر در قوانین بازی، نام چَترَنگ را بر خود گرفت و با فتح قلمرو امپراتوری ساسانیان، توسط عرب ها در سراسر جهان رایج شد و «شطرنج» نام گرفت. ایرانیان و اعراب از قرن نهم میلادی، اروپا و روسیه را با شطرنج آشنا د؛ به همین دلیل در اغلب زبان های اروپایی نام این بازی برگرفته از واژهٔ «شطرنج» یا «شاه» (مهرهٔ اصلی بازی) و نام بیشتر مهره ها هم برگرفته از نام های فارسی و عربی آن هاست. در اروپا، رفته رفته شطرنج دستخوش تغییراتی شد و با تغییر شکل حرکت برخی مهره ها پویایی و سرعت بازی افزایش یافت.

در اوا قرن نوزدهم، رقابت قهرمانی شطرنج جهان بنیادگذاری شد. نخستین قهرمان رسمی شطرنج جهان ویلهلم اشتاینیتس، شطرنج باز یهودی اهل بوهم بود که در سال ۱۸۸۶ با غلبه بر یوهانس سوکرتورت ِانگلیسی این عنوان را به دست آورد. ماگنوس کارلسن ِ نروژی قهرمان فعلی شطرنج جهان است که با غلبه بر ویسوآناتان آناند در سال ۲۰۱۳ صاحب این عنوان شد. در سال ۱۹۲۴، سازمان بین المللی شطرنج جهان (فیده) بنیادگذاری شد و به تدریج مسابقات و عناوین تازه ای به وجود آمدند. رقابت های بین المللی شطرنج در طول جنگ جهانی دوم متوقف شد و پس از جنگ جهانی دوم، فیده مسئولیت برگزاری رقابت قهرمانی شطرنج جهان را بر عهده گرفت. تاکنون ۱۷۰ فدراسیون ملی عضو فیده شده اند و این سازمان را به یکی از بزرگ ترین نهادهای ورزشی جهان تبدیل کرده اند. فیده تلاش فراوانی برای افزودن شطرنج به بازی های المپیک داشته، اما این اتفاق هرگز نیفتاده و به جای آن از سال ۱۹۲۷ المپیاد شطرنج بین تیم های ملی شطرنج کشورهای مختلف دنیا برگزار می شود. فیده همچنین درجه هایی چون فیده، بین المللی و بزرگ را به بهترین شطرنج بازان دنیا اهدا می کند. بزرگ، پس از قهرمان جهان، معتبرترین عنوانی است که یک بازیکن شطرنج می تواند به دست آورَد و گفته می شود که نخستین بار نیکلای دوم، تزار روسیه، در سال ۱۹۱۴ گروهی از بهترین شطرنج بازان دنیا را بزرگ نامید.

شطرنج بازان اهل اتحاد شوروی در دوران پس از جنگ جهانی دوم به قدرت بی رقیب شطرنج جهان تبدیل شدند، به طوری که تا سال ۱۹۷۲ تمامی رقابت های قهرمانی جهان بین شطرنج بازان کشور شوراها برگزار شده بود. در این سال ب فیشر یی (اص اً ایسلندی) که بسیاری او را بهترین شطرنج باز تاریخ می دانند، عنوان قهرمانی را از شوروی خارج ساخت. پس از فیشر نیز این عنوان دوباره به شوروی بازگشت و به ترتیب، آناتولی کا ف، گری کاسپارف و ولادیمیر کرامنیک صاحب این عنوان شدند و تا زمانی که در سال ۲۰۰۷ ویسواناتان آناند ِهندی به مقام قهرمانی رسید، این عنوان در شوروی و روسیه باقی مانده بود.

هم ن و هم مردان امکان ب عنوان قهرمانی شطرنج جهان و دریافت درجات ی را دارند و تورنمنت های شطرنج اغلب بدون محدودیت تی و سنّی برگزار می شوند، اما درجات و عناوین مخصوصی هم برای شطرنج بازان زن در نظر گرفته شده که دریافت آن ها، نسبت به نشان ها مردان، شرایط آسان تری دارد و مسابقهٔ قهرمانی شطرنج ن جهان هم برای تعیین بهترین بانوی شطرنج باز دنیا برگزار می شود. فیده همچنین مسابقات قهرمانی جهان را برای رده های سنّی مختلف و به طور جداگانه برای دختران و پسران برگزار می کند و درجات بزرگی مخصوصی را هم به بهترین طراحان و حل کنندگان مسائل شطرنج اهدا می کند.

شطرنج رابطهٔ با ریاضیات و رایانه دارد. در سال ۱۹۹۷، دیپ بلو، ساختهٔ شرکت آی بی ام، توانست برای نخستین بار گری کاسپارف، قهرمان وقت شطرنج جهان، را ش ت دهد. مسابقات شطرنج گاهی با محدودیت زمانی برگزار می شوند و عنوان شطرنجِ سریع و برق آسا برای مسابقاتی که زمان کوتاهی دارند استفاده می شود. در کنار شطرنج کلاسیک، انواع دیگری از این بازی، مانند شطرنج سیامی و شطرنج ۹۶۰ هم علاقه مندان زیادی دارند.

آغاز بازی


a b c d e f g h
8
chessboard480.svg
a8 black rook
b8 black knight
c8 black bishop
d8 black queen
e8 black king
f8 black bishop
g8 black knight
h8 black rook
a7 black pawn
b7 black pawn
c7 black pawn
d7 black pawn
e7 black pawn
f7 black pawn
g7 black pawn
h7 black pawn
a2 white pawn
b2 white pawn
c2 white pawn
d2 white pawn
e2 white pawn
f2 white pawn
g2 white pawn
h2 white pawn
a1 white rook
b1 white knight
c1 white bishop
d1 white queen
e1 white king
f1 white bishop
g1 white knight
h1 white rook
8
7 7
6 6
5 5
4 4
3 3
2 2
1 1

a b c d e f g h
موقعیت مهره ها در آغاز بازی

نخستین گام برای آغاز بازی شطرنج، چیدن درست مهره ها در صفحهٔ شطرنج است. صفحهٔ شطرنج ۸×۸ است و هر خانه دارای یک عدد و یک حرف است. اعداد از پایین به بالا از ۱ تا ۸ هستند و حروف طبق الفبای انگلیسی از چپ به راست از a تا h هستند.[۱] همیشه رخ ها در آغاز بازی در گوشهٔ زمین قرار می گیرند.[۲] محل قرارگیری اسب ها کنار رخ ها است.[۳] فیل ها نیز کنار اسب ها قرار می گیرند.[۴] پس از قرارگیری این مهره ها کنار یک دیگر، تنها دو خانه در ردیف پایانی باقی می مانند. در یکی از این دو خانه و در خانهٔ هم رنگ خود قرار می گیرد. سفید بر خانهٔ سفید و سیاه بر خانهٔ سیاه قرار می گیرد.[۵] شاه ها نیز که بلندترین مهره های شطرنج هستند و دارای صلیبی بر روی سر خود هستند، در کنار قرار می گیرند. شاه باید در خانهٔ غیر هم رنگ خود قرار گیرد. شاه سفید بر روی خانهٔ سیاه و شاه سیاه بر روی خانهٔ سفید قرار می گیرد.[۶] سربازان نیز که کوتاه ترین و متعددترین مهره ها در شطرنج هستند، جلوی مهره های دیگر قرار می گیرند. هر بازیکن باید ۸ سرباز داشته باشد.[۷]

بازی توسط یک مهرهٔ سفید آغاز می گردد و پس از آن، یک مهرهٔ سیاه حرکت می کند. بازی همین گونه و طبق همین روند ادامه پیدا می کند و بازیکنان به ترتیب مهره های سفید و سیاه (روشن و تیره) خود را حرکت می دهند.[۸]

زمان بازی

ساعت شطرنج دیجیتال به صفحهٔ شطرنج وصل شده و به طور خ ر زمان حرکات را مشخص می کند.

نخستین ساعت مکانیکی شطرنج توسط «توماس برایت ویلسون» (۱۸۴۳–۱۹۱۵) اختراع شد و در مسابقات شطرنج لندن در سال ۱۸۸۳ مورد استفاده قرار گرفت.[۹][۱۰]

یک ساعت شطرنج متشکل از دو ساعت است که با یک دیگر ارتباط دارند و وقتی یکی از آن ها متوقف می شود، دیگری وقت را آغاز می کند. ساعت های امروزی آنالوگ و دیجیتال و دارای ویژگی پرچم هستند.[۱۱][۱۲][۱۳]

پایان بازی

solid white.svg a b c d e f g h solid white.svg
8 a8 black king b8 black king c8 black king d8 black king e8 black king f8 black king g8 black king h8 white bishop 8
7 a7 black king b7 black king c7 black king d7 black king e7 black king f7 black king g7 black king h7 black king 7
6 a6 black king b6 black king c6 black king d6 black king e6 black king f6 black king g6 black king h6 black king 6
5 a5 black king b5 black king c5 black king d5 black king e5 black king f5 black king g5 black king h5 black king 5
4 a4 black king b4 black king c4 black king d4 black king e4 black king f4 black king g4 black bishop h4 black king 4
3 a3 black king b3 black king c3 black king d3 black king e3 black king f3 black king g3 black king h3 black king 3
2 a2 black king b2 black king c2 black king d2 black king e2 black king f2 black king g2 black king h2 black king 2
1 a1 black king b1 black king c1 black king d1 black king

یوگا

درخواست حذف این مطلب
پیکرهٔ شیوا(نام یکی از خدایان هند) که در حال تعمق(مدیتیشن) یوگا است.

یوگا ورزشی جسمی و روانی (فکری) می باشد که در شبه قارهٔ هند و توسط هندوها به وجود آمده است.[نیازمند منبع] ریشه ی دقیق این ورزش که توسط چه شخصی و دقیقآ چگونه بوجود آمده کم ش ناممکن است. چرا که تاریخ شکل گیری یوگا به سالهای بسیار دور برمی گردد.


پیرامون واژه

واژه yoga در اصل از واژهٔ «یوج»(yuj) در زبان سانسکریت که به معنی یکپارچه سازی و یگانگی آمده است. واژهٔ «یوج» با واژگان «یک» و «یگانه» در فارسی خویشاوند است. برخی نیز باور دارند که yoga از واژهٔ پارسی «یوغ» گرفته شده است.آنان(آیایی ها) برای شخم زدن ها را به یوغ (اوستایی: یَوگ، (به هم بستن)، سنسکریت: یوگا) می بستند.

رژیم غذایی در یوگا

رژیم غذایی در سلامت انسان بسیار اهمیت دارد. در یوگا سه نوع رژیم غذایی وجود دارد که عبارتند از: راجاسی، تاماسی و ساتویک

رژیم غذایی راجاسی شامل غذاهای غیر گیاهی و پر انرژی می باشد. رژیم غذایی تاماسی ترکیبی از راجاسی و ساتویک می باشد. به معنی غذاهای غیر گیاهی و گیاهی و البته پر ادویه. این رژیم غذایی افراد را کم حوصله و پرخاشگر می کند. اما رژیم غذایی ساتویک گیاهی ا ست و برای چاشنی آن از کمی ادویه هم استفاده می شود. این رژیم غذایی مورد توصیه یوگی ها می باشد. این رژیم غذایی گوارشی آسان را به ارمغان می آورد. احساس سبکی و تعادل به وجود می آید و تعادل هورمونی بدن در حد مطلوب نگه داشته می شود.

شناسه و تعریف

یوگا از طرفی به معنای «کنترل » آمده است و در آن صورت یوگا را می توان علم کنترل امواج فکر و علم مهار قوای ذهن به منظور تسلطی همه جانبه بر توان بالقوة خود دانست. در این صورت به این دانش «روش» که همانا کنترل قوای تن و فکر است تأکید می شود. با توجه به چنین درکی، یوگا، در کتاب ش لیوپانیشاد (shandilyopanishad)، این گونه تعریف شده است: «یوگا عبارت است از کنترل امواج ذهنی.» از طرف دیگر می توان یوگا را به معنای نظاره و دیدن، در نظر گرفت که در نتیجه یوگا علم نظارة خود و خودشناسی است. بدین ترتیب غایت این دانش آشکار می شود. یعنی واقع شدن در طبیعت اصیل خویش و شکافتن تمامی حجابهای نفسانی. بر همین اساس در با اد گیتا (bhagavad gita) اوج یوگا، رویت ذات درونی از طریق ذهن پاک و خالص شده توصیف شده است، و سرانجام یوگا را به معنی «وصل و یکی شدن» نیز ترجمه کرده اند که در آن صورت غرض از انجام تمرینات یوگا آشکار و هویدا می شود. به این معنا، یوگا عبارت است از عملکرد هماهنگ قوای فردی و اتحاد قوای ذهنی (chitta shakti) با قوای حیاتی تن و حواس (prana shakti) که منجر به تلخیص انرژی، توسعة آگاهی و در نهایت اتحاد با آگاهی متعال خواهد شد. بنابر این تصور، در رودرایا مالاتانترا (rudrayamatantra) گفته شده : «یک یوگی، فقط در اتحاد با آگاهی متعال، به تجربة یوگا نایل می گردد.» بدین ترتیب هر کدام از معانی واژة یوگا، قسمتی از این معرفت عمیق باطنی را آشکار می سازد و اختلاف ذاتی در میان آنها دیده نمی شود.

چیستی

یوگا دارای ابعاد فلسفی و در عین حال کاربردی می باشد. به گفته کارشناسان این ورزش، فلسفه یوگا با روح درونی انسان، گیتی و چگونگی ارتباط و پیوستگی این دو سروکار دارد. تمرینات یوگا می تواند روح انسان را تقویت کند و آن را به آفریننده جهان هستی نزدیکتر کند، تا بدین صورت انسان از لحاظ روحی، درک بیشتری به خود و خدای خود داشته باشد.

یوگا شناختی مستقیم و بی واسطه از ژرفای هستی خویش و هماهنگی با قوانین طبیعت است. این معرفت شهودی در پی سلوکی پی گیر و عشقی صادقانه حاصل می شود. در پی این سلوک، فرد تسلطی همه جانبه بر قوای تن، احساسات و افکار خود پیدا می کند. و در نهایت می تواند خود را از حیطه تغییرات احساسی و نگرانیهای فکری فراتر برده، در عمق قلب خود قرار یابد، جایی که تلاطمات فکری و محیط خارجی قادر نیست تاثیری بر آن داشته باشد. در مورد واژه «یوگاً اختلافاتی دیده می شود، و آن را به معانی :»اتحاد و وصال«، »رؤیت و نظاره«و»کنترل و به زیر یوغ آوردن" به کار برده اند. نه تنها در مورد ریشة واژة یوگا اختلافاتی دیده می شود، بلکه در تعاریف و توضیحات مشروحی که دربارة یوگا در متون گوناگون آمده نیز تفاوتهایی وجود دارد. این در حالی است که متون کهن و مختلف یوگا، تعاریف متنوع یکدیگر را تأیید کرده اند. ولی در واقع هیچ تعریف مشترکی پیرامون این تجربة عمیق ارائه نشده است. ظاهراً در اکثر موارد، زاویة دید اساتیدی که یوگا را تعریف کرده اند با یکدیگر متفاوت بوده است.

یوگا تعریفی از یک گروه محدودی از تمرینات یا ح معینی نیست، بلکه بیشتر اشاره به مجموعه ای از فنون، از ساده تا بسیار پیشرفته، و احوال باطنی مختلف و در واقع یک سیر و سلوک کامل دارد.

روشن بینان و دانایان بسیاری، بویژه در هند، در پس سالها تزکیه نفس و مراقبه های ژرف، حالاتی متفاوت از آگاهی را کشف و تجربه د. مجموعة این حالات و فنون و تعالیمی که برای درک و وصول به این احوال توسط آن مردان دمند طراحی و دریافت شد "یوگاً خوانده می شود.

هر کدام از این دمندان، جنبه هایی خاص از این معرفت گسترده را مورد توجه قرار داده، براساس آن تعریفی ارائة کرده اند. البته این تعاریف از هم بیگانه نیستند. آنها تماماً در حول خودشناسی و بالا بردن توان فردی و توسعة آگاهی متمرکز می باشند. ولی برخی روش این علم و بعضی غرض از اجرای این فنون و گروهی نیز غایت این تعالیم را توصیف و تشریح کرده اند. بنابر این برای درک بهتر از این معرفت گسترده و نه چندان روشن، مطلوبتر آن است که این تع ر مختلف را در کنار هم گذاشته و از همة آنها بهره بریم.

پیشینه

به لحاظ تاریخی می توان سیر تحولات یوگا را در پنج مرحله بررسی کرد:

  1. عصر و (vedic yoga)
  2. دوران پیش از کلاسیک (precl ical yoga)
  3. دوران کلاسیک (cl ical yoga)
  4. دوران بعد از کلاسیک (post cl ical yoga)
  5. دوران مدرن (modern yoga)


دوران و (۴۰۰۰ تا ۲۰۰۰ پ.م.)

هر چند در این دوران مستقیماً از واژة یوگا نشانی نمی ی م، ولی پنداره های قابل استنادی در متون و یافت می شود. منظور از متون و چهار جنگ کهن به نام های زیر است:

  1. ریگ ودا rig veda
  2. ساما ودا sama v.
  3. یاجور ودا vajur v.
  4. آتاروا ودا atharva v.

در واقع کهن ترین متون مکتوب و ادبیات بشری همین کتاب ها هستند. طی تحقیقات باستان شناختی در دو دهة اخیر سرآغاز تمدن در هند از هفت هزار سال پیش از میلاد از ناحیه ای نزدیک به د دة مهرگر (mehrgarh) آغاز شده است و در هزارة سوم پیش از میلاد منجر به ساخته شدن ای بزرگ و مهمی مثل موهنجو دارو(mohenjo daro) هاراپا (ha pa) و دلاویرا(dholavira) شد. این تمدن از شرق گنگ به طرف افغانستان و از ایران به سوی بمبئی توسعه یافت. این تمدن کهن را عموماً به نام تمدن ساراسواتی (sarasvati) می شناسند. طبق نگرشهای و شعور ناب و وجود متعال که خالق هستی از روی عشق و مهر بوده است «وداها» را به نوع بشر آموخت تا چگونگی زیستن در همسویی با قوانین «دارماً حفظ شود. به این معنا»وداها«در قلب خود مفهوم»یوگاً را در بر دارند هر چند که تنها از طریق واژگانی چون "تاپاً (tapah) در این دوران به یو اصطلاحی نزدیک می شویم.


برای درک بهتر و کامل «وداها» «ریشی هاً، ودانگا (vedanga) را بمنظور فهم و استفاده از وداها ارائه د.»آنگاً(anga) به معنای شاخه و بخش است پس ودانگا یعنی اجزاء و شاخه های ودا که شامل موارد زیر می شود.

  • kalpa
  • shiksha
  • vyakarana
  • nirukta
  • jyotisha
  • chandas

از طرفی زمینة دیگری از آموزشهای و به نام اوپاودا (upaveda) نیز به منظور استفادة کاربردی از وداها شکل گرفت که شامل موارد زیر بود.

دوران پیش از کلاسیک (۲۰۰۰ تا ۳۰۰ پ.م.)

متون اوپانیشاد (upanishad) و نهایتاً با اد گیتا (bhagavad gita) از دستاوردهای والای این دوران است. در این دوران به صراحت واژة یوگا و ابعاد عملی یوگا قابل بررسی است. مهمترین پیام این دوران شناسایی آتما (atma) و برهما (brahma) و طریق همسویی بین آن دو از طریق سلوک و معرفت است. از دیگر دستاوردهای مهم این دوران طبقه بندی سه گانة آگاهی بشری و امکان استقرار و یگانگی در آگاهی(chatur avasthanam) یکپارچه است.

دوران کلاسیک (۳۰۰ پ.م. تا ۱۰۰۰ میلادی)

در این دوران خلاصه و زبدة تمام آموزه های یو ی تا آن زمان در متنی به نام یوگا سوترا yoga) sutra) توسط حکیم و یوگی نامدار هند، پاتانجلی، گردآوری و تدوین شد. به همین دلیل این دوران را به نام دورة پاتانجلی یا دورة یو هشت مرحله ای نیز می شناسند. یکی از مهمترین دستاوردهای این دوران طبقه بندی راه عملی یوگا به هشت مرحله است:

۱. یاما (yama)

۲. نیاما (nyama)

۳. آسانا (asana )

۴. پرانایاما (pranayama)

۵. پراتیاهارا (pratyahara)

۶. دارانا (dharana)

۷. دیانا (dhyana)

۸. سامادی (samadhi)


دوران بعد از کلاسیک (۱۰۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی)

در این دوران یوگی ها سعی در ارتباط بیشتر با مردم دارند و در نتیجه آموزه های خود را نیز قابل فهم تر ارائه کرده اند. از مهم ترین متون در این دوران می توان به هاتا یوگا پرادی پیکا(hatha yoga pradipika)، گراند سامهیتا(ghrand samhita)، شیوا سامهیتا(shiva samhita) اشاره کرد. در این عصر تعالیم عملی تر و قابل فهم تر ی مثل «هاتا یوگا» گسترش یافت و به موازات آن گروه ها و سنتهای گوناگون آموزش این روشها مانند سنت نات (nath) نیز مورد توجه قرار گرفتند.

دوران جدید (از ۱۷۵۰ میلادی تا کنون)

در اینجا اشاره به دورة حکومت بریتانیای کبیر بر شبه قاره هند ضروری به نظر می رسد. چرا که انگلیسی ها بویژه کمپانی هند شرقی مایل به توسعهٔ آموزشهای سنتی معلمین و گوروهای هندی نبود. ولی سرانجام در سال ۱۸۹۳ با سخنرانی سوامی ویوکاناندا (sw. vive kananda) و متعاقب آن ورود سوامی یوگاناندا (sw. yogananda) در سال ۱۹۲۰ به ، یوگا وارد مرحلهٔ امروزین خود شد، یعنی گسترش بیش از حد به کمک وسایل ارتباط جمعی، یافتن مبانی علمی برای تمرینات یوگا، استفادة قاعده مند از فنون یوگا براساس نگرشهای علمی و سرانجام عوام زدگی و فراموش پیام و اه اصلی دانش یوگا.

فواید و ویژگی ها

یوگا فواید و ویژگی های گسترده ای دارد. توجه کنید که اگر این ورزش به طور مرتب و از سنین پایین (کودکی) شروع و پی گیری شود، فواید آن چند برابر خواهد شد. از فواید یوگا می توان به نکات زیر اشاره کرد:

  • تقویت در دقت و تمرکز
  • تقویت تفکر و روشن بینی و امیدواری
  • تقویت قدرت تخیل و خلاقیت
  • تقویت اعتماد به نفس و مثبت گرایی
  • تقویت قابلیت هماهنگی ذهنی با فیزیکی بدن (کنترل بهتر بدنی)
  • تقویت اعتقاد (اعتقاد به خالق هستی با برانگیختن قدرت شه و آرامش)

رژیم غذایی در یوگا

رژیم غذایی در سلامت انسان بسیار اهمیت دارد

در یوگا سه نوع رژیم غذایی وجود دارد که عبارتند از :

راجاسی، تاماسی و ساتویک

رژیم غذایی راجاسی شامل غذاهای غیر گیاهی و پر انرژی می باشد

رژیم غذایی تاماسی ترکیبی از راجاسی و ساتویک می باشد

به معنی غذاهای غیر گیاهی و گیاهی و البته پر ادویه

این رژیم غذایی افراد را کم حوصله و پرخاشگر می کند

اما رژیم غذایی ساتویک گیاهی ا ست و برای چاشنی آن از کمی اودیه هم استفاده می شود

این رژیم غذایی مورد توصیه یوگی ها می باشد

این رژیم غذایی گوارشی آسان را به ارمغان می آورد

احساس سبکی و تعادل به وجود می آید و تعادل هورمونی بدن در حد مطلوب نگه داشته می شود [۱]

حرکات و ح ها

تمرینات اصلی (وضعیت های) یوگا که به آنها آسانا نیز گفته می شود، تمرینات کششی بی خطری هستند که به غیر از انعطاف پذیری و تمرکز فکری، خسته گی را از بدن شما دور می کنند.

[نهفتن

آساناها
پدم آسانا (نیلوفری)  · شیرش آسانا (روی سر)  · سروانگ آسانا (شانه ای)  · متسی آسانا (ح ماهی)  · اوشترآسانا (شتری)  · اوتان آسانا (کرنشی)  · پسچیموتان آسانا (کشیده)  · بهوجنگ آسانا (ح مار کبرا)  · دهانورآسانا (کمانی)  · هال آسانا (شخمی)  · وجره آسانا (الماسی)  · شاوآسانا (مُرده)  · چکرآسانا (چرخی)

دیگر ح ها
پرانایامه (مهار تنفس)  · سوریا ناماسکارا (درود خورشید)  · مودرا (دست نشانه)  · کریا ( ها)

جستار وابسته
یوگا  ·

برترین های برزیل

درخواست حذف این مطلب
pelé africa do sul cropped.jpg

ادسون آرانتس دو ناسیمنتو (به پرتغالی: edson arantes do nascimento) ملقّب به پله (pelé) (زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰ در ترس کوراسائویس) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال برزیل است. پله در دوران بازیکنی خود سه جام جهانی را ب کرد و رکوردهای بسیاری را ش ت (از جمله اولین بازیکنی که ۱۰۰۰ گل به ثمر رساند). از القاب دیگر او «او ری» (شاه) و «پرولا نگرا» (مروارید سیاه) بودند. او عموماً به عنوان بزرگ ترین بازیکن تاریخ جهان شناخته می شود.

او ضمن مهارت بازی به عنوان هافبک یا مهاجم، مهارت کامل بازی با هر دو پا را داشت. تمام کننده ای قهار بود، دریبل زنی بی نظیر و ی به یاد ماندنی. او حتی – به عنوان یک فوروارد – تکل زن قهاری نیز بود. سرعت و قدرت شوت او از معروف ترین ویژگی هایش هستند.

او در دوران حرفه ای خود در چهار جام جهانی بازی کرد و موفق به ب ۳ جام جهانی (۱۹۶۲،۱۹۵۸ و ۱۹۷۰) شد. در جام جهانی ۱۹۵۸ سوئد او با ۱۷ سال سن جوانترین بازیکن برزیل بود و موفق شد با گ نی در فینال برزیل را قهرمان جهان کند. در جام جهانی ۱۹۶۲ در دومین بازی برزیل برابر چ لواکی مصدوم شد و نتوانست برزیل را در دیدارهای بعدی همراهی کند. در جام جهانی ۱۹۶۶ نیز مصدومیت باعث شد تا تنها در دو بازی برای برزیل بازی کند و برزیل این بار در همان مرحلهٔ گروهی حذف شد. ولی در جام جهانی ۱۹۷۰ با قدرت بازگشت و با گ نی در فینال برابر ایتالیا علاوه بر ب جام قهرمانی یکی از معدود بازیکنانی شد که در دو فینال جام جهانی گ نی کرده اند. او موفق شد در چهار دوره پیاپی جام جهانی گ نی کند. پله در پایان دوران بازیگری خود ۱۲۸۱ گل به ثمر رساند. او تمام دوران فوتبال خود را در باشگاه برزیلی سانتوس بازی کرد و تنها در سال های آ به رفت تا برای موس بازی کند. بعد از بازنشستگی در ۱۹۷۷ او به عنوان شخصیتی ورزشی فعالیت کرده است و مدتی ورزش برزیل بوده است. و اولین بازیکنی است که از فیفا جایزه افتخاری بهترین بازیکن جهان را دریافت کرده، این اتفاق در سال ۲۰۱۴ میلادی رخ داد که در آن شب کریستیانو رونالدو موفق به ب جایزه بهترین بازیکن جهان در سال ۲۰۱۳ شد و در همین مراسم به صورت افتخاری یک توپ طلا نیز به پله داده شد

ادسون آرانتس دوناسیمنتو ملقب به پله (زادهٔ ۲۳ اکتبر ۱۹۴۰) بازیکن سابق تیم ملی فوتبال برزیل است. پله در دوران بازی گری خود سه جام جهانی را ب کرد و رکوردهای بسیاری را ش ت (از جمله اولین بازیکنی که ۱۰۰۰ گل به ثمر رساند). از القاب دیگر او «او ری» (شاه) و «پرولا نگرا» (مروارید سیاه) بودند. او عموما به عنوان بزرگ ترین بازی کن تاریخ جهان شناخته می شود.

 

او ضمن مهارت بازی به عنوان هافبک یا مهاجم، مهارت کامل بازی با هر دو پا را داشت. تمام کننده ای قهار بود، دریبل زنی بی نظیر و ی به یاد ماندنی. او حتی - به عنوان یک فوروارد - تکل زن قهاری نیز بود. سرعت و قدرت شوت او از معروف ترین ویژگی هایش هستند.

 

او در دوران حرفه ای خود سه جام جهانی را ب کرد و ۱۲۸۱ گل به ثمر رساند. او تمام دوران فوتبال خود را در باشگاه برزیلی سانتوس بازی کرد و تنها سال های آ عمر را به رفت تا برای موس بازی کند. بعد از بازنشستگی در ۱۹۷۷ او به عنوان شخصیتی ورزشی فعالیت کرده است و مدتی وزرش برزیل بوده است.

 

پله یا به عبارتی ادسون ارانتس دونا سیمونته ستاره سابق فوتبال جهان متولد 23 اکتبر 1940 میلادی در três coraç?es (mg), brazil میباشد . پله را بسیاری از کارشناسان خبره فوتبال جهان برترین و بزرگترین فوتبالیست تاریخ جهان می نامند . ی که در 17 سالگی تونست تیم برزیل رو برای اولین بار قهرمان جهان کند . در واقع لقب پله در دنیا "the king of football" سلطان فوتبال و در جایی دیگر هم به "the king pelé" یا سلطان پله معروف میباشد . وی همچنین لقب footballer of the century یا همون برترین فوتبالیست قرن رو هم از سوی فیفا از ان خودش کرده است . وی همچنین عنوان athlete of the century یا همون برترین ورزشکار قرن رو هم از سوی کمیته بین المللی المپیک برای خودش اختصاص داده . پله همچنین یکی از اعضای national soccer hall of fame یا تالار افتخارات فوتبال هم میباشد . وی همچنین تنها فوتبالیستی در جهان میباشد که تونسته در دنیای حرفه ای فوتبال بیش از 1000 گل به ثمر برسونه البته به احتمال فراوان روماریو ستاره دیگری از برزیل هم که الان به مرز 999 گل رسیده بتونه به جمع پله بپیونده . پله در 15 سالگی به تیم santos futebol clube و در 16 الگی وارد تیم ملی برزیل و در 17 سالگی هم با برزیل قهرمان جهان شد . وی با وجود پیشنهادهای بزرگ از سوی تیمهای ثروتمند اروپایی در تیم خود سانتوس باقی ماند و 2 دهه برای این تیم بازی کرد چیزی که الان دیگه بین بازیکنان وجود نداره و یک بازیکن به محض دریافت یک پیشنهاد یه دلار بیشتر تیم خود و طرفدارانی که به عشق او به یوم میرفتند رو ترک میکنه و به یه تیم دیگر میره . در واقع پله به هیچ وجه پول رو به هواداران سانتوس ترجیح نداد و از این نظر هم یه نابغه در جهان هست .

 

پله در نهایت در سال 1975 از دنیای فوتبال خداحافظی کرد البته نه به صورت کامل . از تکنیکهایی که پله در اونها شهرت داشت میشه به دریبل های بدون استپ و پاسهای رویایی و سرعت و شوتهای محکم و ضربات سر استثنایی اون نام برد . پله همچنین برترین گ ن تاریخ فوتبال برزیل هم میباشد . و جالب تر اینکه تنها فوتبالیست در جهان که موفق شده 3 بار قهرمان جهان بشود . پله در نهایت در سال 1977 به صورت کامل از دنیای فوتبال خداحافظی کرد و در حال حاضر هم یکی از سفیران فوتبال در جهان میباشد . پله در خانواده اش به dico شهرت داشت . در واقع شهرت اصلی او pele نبوده بلکه به دلیل اینکه وی به دروازه بان تیم واسکوداگاما که نام وی bilé بوده علاقه خاصی داشته لقب او را هم پله یا pilé می نامند . پدر پله هم فوتبالیست بود اما به دلیل اسیب دیدگی از ناحیه زانو زود از دنیای فوتبال اون هم با تیم atletico mineiro خداحافظی کرد . در سن 15.5 سالگی به تیم جوانان سانتوس و پس از یک سال بازی به تیم بزرگسالان سانتوس پیوست . پله در اولین بازی برای تیمش در برابر کورینتیانس که با برد 7-1 این تیم همراه بود یک گل به ثمر رسوند . در سن 16 سالگی در صدر ج گ نان لیگ برزیل قرار گرفت . فقط بعد از 10 ماه از عقد قرارداد حرفه ای با سانتوس به تیم ملی برزیل دعوت شد . بعد از جام جهانی 1962 با تیم برزیل بسیاری از تیمهای ثروتمند اروپایی خواهان وی شدند اما ت برزیل با اعلام اینکه پله به عنوان گنجینه ملی برزیل میباشد مانع از پیوستن وی به تیمهای اروپایی شد . در 19 نوامبر 1969 پله موفق شد 1000 امین گلش رو به ثمر برساند .

 

در واقع این گل در یوم ماراکانا و در برابر تیم واسکوداگاما و از روی نقطه پن ی به ثمر نشست . در جایی پله اعام کرد که زیباترین گلی که زده در یوم rua javari stadium و در لیگ peonato paulista و در برابر رقیب منطقه ای سائوپائولو یعنی juventus بوده است هر چند تصویر ویدیویی از این گل وجود نداره اما به درخواست پله یک انیمیشن از این صحنه درست شد . البته با ارزشترین گل یا به عبارتی goal worthy of a plaque در برابر فلومیننزه و در یوم ماراکانا و در مارس 1961 رخ داد که این گل رو هم زیباترین گل در تاریخ یوم ماراکانا شناخته اند . یکی از داستانهای جالب در مورد پله به این صورت هست که در سال 1967 دو گروه از نفاق افکنان در نیجریه که با هم جنگ می د 2 روز را اعلام اتش بس میکنند تا بتونن بازی دوستانه پله را در لاگوس مشاهده کنند . در سال 1972 و پس از 17 سال بازی در تیم سانتوس از این تیم خداحافظی کرد و در سال 1974 با تیم امریکایی نیویورک کاسموس برای فصل 1975 قراداد امضا کرد . و در ا ین سال حضورش در این تیم موفق شد این تیم را به مقام قهرمانی لیگ امریکا برساند البته در سال 1977 میلادی . در اول اکتبر 1977 کفشهایش را برای همیشه در برابر خیل عظیمی از مردم در یوم giants stadium اویزان کرد . در این دیدار دوستانه وی یک نیمه در تیم کاسموس و یک نیمه هم در تیم سابقش سانتوس بازی کرد و در پایان دیدار هم پیراهن شماره 10 تیم سانتوس به افتخار وی برای همیشه بازنشسته شد و به پله تعلق گرفت . اولین بازی ملی پله در 7 جولای 1957 برابر ارژانتین و به ش ت 2-1 برزیل منجر شد که در ان بازی پله تنها گل برزیل را به ثمر رساند یعنی 3 ماه قبل از رسیدن به سن 17 سالگی . اولین گلش در جام جهانی هم در برابر و و در جام جهانی 1958 سوئد بود که به عنوان جوانترین بازیکن هم معرفی شده بود .

 

جوانترین بازیکن در تاریخ جامهای جهانی میباشد که موفق شد در برابر تیم فرانسه و در نیمه نهایی جام 58 موفق به زدن 3 گل در یک دیدار یا همان هت تریک شود با سن 17 سال و 239 روز . جوانترین بازیکنی میباشد که موفق شده در فینال جام جهانی حضور داشته است با سن 17 سال 249 روز . در فینال جام 58 هم 2 گل به ثمر رساند که یکی از گلهای وی را جزو برترین گلهای تاریخ جام جهانی به شمار می اورند . تا اینجا رو داشته باشید ... دوستان پله اینقدر افتخارات داره که توی چندین صفحه هم نمیشه کامل به اونها پرداخت و با توجه به اینکه دوستان هم خسته نشوند ادامه مطلب هم در روزهای اینده به سایت اضافی میشه مرسی از اینکه تا اینجای کار همراه ما بودید و به امید دیدار سلام دوباره به همه دوستان در این قسمت به ادامه بررسی زندگی ورزشی پله میپردازیم و قسمت دوم رو اغاز میکنیم که به سال 1962 رسیدیم. در جام جهانی 1962 پله در بازی مقابل چک و اسلواکی وقتی دو بازیکن حریف رو دریبل زد با خطای فاحش م ع حریف روبرو شد و در نهایت جام جهانی رو هم از دست داد . جالبه بدونید ی که جانشین پله در ادامه تورنمنت شد ی نبود بجز گارینشای معروف که اتفاقا هم تونست باعث دومین قهرمانی تیم برزیل در جام جهانی بشه و ستاره مسابقات هم لقب بگیره . در جام جهانی 1966 و در حالی که پله موفق شد برای سومین بار متوالی و در 3 جام جهانی گ نی کنه برای برزیل و در بازی سوم در برابر پرتغال باز هم بر اثر تکلهای متوالی و خشن تیم پرتغال پله باز هم ناچار به ترک جام جهانی شد به طوری که بعد از پایان مسابقات اعلام کرد که دیگر حاضر نیست در جام جهانی بازی کند جامی که در نهایت برزیل در دور اول اون در عین ناباوری حذف شد .

 

در جام جهانی 1970 وقتی پله به تیم دعوت شد ابتدا اون رو رد کرد اما به ناچار دعوت به تیم ملی رو قبول کرد و در تیم برزیل که به گواه بسیاری از کارشناسان فوتبال جهان برترین تیم تاریخ فوتبال جهان هم میبود بازی کرد و اتفاقا با اون تیم هم قهرمان شد تیمی که شامل بازیکنانی چون rivelino, jairzinho, gérson, tostão و clodoaldo بود . پله در جام جهانی 1970 هم موفق به گ نی شد و به عبارتی تنها فوتبالیستی هست که تونسته در 4 جام جهانی گ نی کنه که واقعا خارق العاده است . در فینال جام 70 پله گل ابت بازی رو زد و در 2 گل دیگر هم به عنوان شریک بود که در نهایت با برتری 4-1 برزیل همراه بود به عبارتی برزیل تمام بازیهای خودش رو با برد به پایان رسوند . با این قهرمانی برزیل برای همیشه jules rimet trophy را از ان خودش کرد .

 

ا ین بازی پله برای زردپوشان برزیلی در تاریخ 18 جولای 1971 و در برابر تیم یوگسلاوی و در شهر ریودوژانیرو بود . رکورد وی هم در تیم برزیل برابر با 67 برد و 14 تساوی و 11 باخت و 3 قهرمانی در جام جهانی هست که تا به حال ی به اون دست پیدا نکرده است و یه نکته جالب هم اینکه تیم برزیل در مسابقاتی که پله و گارینشا به طور همزمان در تیم برزیل بازی می د رنگ ش ت را هرگز به خودش ندید . دوستان در قسمت پایانی وسوم به بررسی افتخارات پله اعم از اینکه چند تا بازی انجام داده یا چند تا گل زده خواهیم پرداخت پس تا دیداری دیگر بدرود . سلام به همه دوستان عزیز در این بخش ا کلیه افتخاراتی رو که پله ب کرده را با هم مرور میکنیم پله با تیم سانتوس که تمام فوتبال حرفه ای خود رو با این تیم انجام داد موفق به ب قهرمانی های فروانی شد . 10 قهرمانی در peonato paulista و 3 قهرمانی در torneio rio-são paulo و یکبار قهرمانی در torneio roberto gomes pedrosa (taça de prata) و 5 قهرمانی در taça brasil و 2 قهرمانی در copa libertadores و 2 قهرمانی هم در intercontinental cup و یک قهرمانی هم در south-american recopa از افتخارات او با پیراهن تیم سانتوس می باشد . با تیم نیویورک کاسموس هم یکبار در سال 1977 و در مسابقات nasl قهرمان امریکا شد . اما با پیراهن برزیل 3 بار قهرمان world cup و 2 بار قهرمان roca cup و یکبار هم قهرمان copa o'higgins و یکبار نیز قهرمان copa atlântica شد . سایر رکوردهای شخصی پله هم به قرار زیر میباشد : در سال 1999 به عنوان برترین ورزشکار قرن از سوی کمیته بین المللی المپیک برگزیده شد .

 

در دسامبر 2000 به عنوان برترین فوتبالیست قرن بیستم معرفی شد . در همان سال پله جایزه مادام العمر laureus world sports awards را که در افریقای جنوبی و توسط رییس جموهر ان کشور یعنی نلسون ماندلا اهدا میشد را از ان خود کرد . در سال 2005 هم پله جایزه sports personality of the year lifetime achievement award رو از شبکه مال خود کرد . اما کمی هم به بازیها و گلهای وی بپردازیم: پله در 1363 بازی توانسته 1281 گل به پمر برساند البته این شامل بازیهایی هم میشه که پله با تیمهای سانتوس و نیویورک در تورهای مختلف انجام داده است و اون بازیها هم برای وی حساب شده است حتی بازیهای که برای تیم نیروهای نظامی با پیراهن برزیل انجام داده است . تعداد گلهای به ثمر رسانده پله در مسابقات لیگ برزیل شامل 589 گل در 605 بازی میباشد . پله در جایگاه سوم برترین گ نان ملی جهان با 77 گل در 92 بازی . همچنین وی در جایگاه چهارم و پشت سر رونالدو و گرد مولر و ژوست فونتن در لیست برترین گ نان تاریخ جام های جهانی می باشد با 12 گل . پله در 3 قهرمانی برزیل در جام جهانی سهم داشته اگرچه در فینال 62 به دلیل مصدومیت حاضر نشد . و جزو بازیکنانی میباشد که موفق شده اند در 2 فینال جام جهانی گ نی کنند به همراه پل برایتنر المانی و زین الدین زیدان فرانسوی و واوای برزیلی . او همچنین جزو یکی از 5 بازیکنی هست که موفق شده از روی یک ضربه ازاد ایستگاهی به طور مستقیم گ نی کنه در 2 جام متفاوت به همراه rivelino, teófilo cubillas, bernard genghiniو david beckham . او همچنین جزو دو نفری هست که موفق شده اند در 4 جام جهانی گ نی کنند به همراه اووه زیار المانی البته من در یکی از مطالب بالا به اشتباه فقط ذکر که پله به تنهایی دارای این عنوان هست که الان از همه پوزش میخوام و به نوعی اون رو تکمیل میکنم که هم پله و اووه زیلر در 4 جام متفاوت گ نی کرده اند . بسیاری بر این باور هستند که اگر گلهای زده شده پله که بسیاری از اونها در مسابقات غیر رسمی زده شده است را حساب نکنیم معادلات طور دیگری خواهد بود بطور نمونه اگر بازیهای دوستانه هم برای گرد مولر المانی محاسبه شود وی دارای رکورد 1455 گل در 1204 بازی خواهد شد . یا در جایی دیگر اگر فقط رقابتهای رسمی محاسبه شود اینبار هم پله در جای دوم خواهد بود پشت سر ژوزف بیسکان . به طوری که وقتی از وی در این مورد که ایا تعداد گلهای تو بیشتر هست یا پله به صورت کنایه امیزی گفت : "who'd have believed me if i said i'd scored five times as many goals as pelé?" . اما زندگی پله بعد از فوتبال هم جالبه در سال 1992 پله به عنوان سفیر سازمان ملل برای بوم شناسی و محیط یا درست تر اون ecology and the environment برگزیده شد . در سال 1995 هم به خاطر خدمات برجسته به ورزش جایزه gold medal رو از سوی رییس جمهور برزیل دریافت کرد . همچنین از سوی رییس جمهور برزیل به عنوان ورزش فوق العاده برزیل و همچنین سفیر حسن نیت یونسکو هم انتخاب شد . در ال 2001 هم بدلیل درگیری به خاطر اتهام رشوه گیری از سمت خود کناره گیری کرد . در سال 1997 هم مقام شوالیه گری بریتانیا به صورت افتخاری به پله اهدا شد .

 

پله همچنین چندین زندگی نامه هم نوشته و چندین درباره زندگی وی هست . وی همچنین در سال 1981 و در فرار به سوی پیروزی که با حضور ستاره های فوتبال جهان و بازیگر مشهور هالیوود سیلوستره استالونه ساخته شد هم حضور داشت که در ان نقش زندانی هایی رو انجام دادند که در کمپی از نازیهای المانی زندانی بودند و با برگزاری یک مسابقه فوتبال موفق به فرار شدند . پله همچنین مربی شخصی ستاره حال حاضر جهان یعنی رونالدینهو هم میباشد . وی همچنین در 12 و مجموعه تلویزیونی ایفای نقش کرده است .

 

اما زندگی شخصی پله : پله در کل 2 بار ازدواج کرده است که اولین ان در سال 1966 و با روزماری میباشد که 3 فرزند از ان دارد و در سال 1982 هم از وی طلاق گرفت و دومین بار هم در سال 1994 با اسیریا ازدواج کرد که 2 فرزند هم از وی دارد . پله یک دختر دیگر هم داشت که به نام sandra regina arantes do nascimento بود و در اکتبر 2006 بر اثر بیماری سرطان از دنیا رفت . دوستان این بود زندگی ورزشی پله اسطوره ورزش جهان که علی رغم رنگین پوست بودنش تونست به تمامی این افتخارات برسد و به مروارید سیاه شهرت پیدا کند
رونالدو
ronaldo-14-05-2013.jpg
شناسنامه
نام کامل رونالدو لوییز نازاریو د لیما
زادروز ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ (سن:۳۸ سال)
زادگاه ریو دو ژانیرو،  برزیل
اطلاعات باشگاهی
باشگاه کنونی بازنشسته
پُست مهاجم
باشگاه های حرفه ای
سال ها باشگاه ها بازی (گل)
۱۹۹۳-۱۹۹۴
۱۹۹۴-۱۹۹۶
۱۹۹۶-۱۹۹۷
۱۹۹۷-۲۰۰۲
۲۰۰۲-۲۰۰۷
۲۰۰۷-۲۰۰۸
۲۰۰۹-۲۰۱۱
کر و
پی اس وی آیندهوون
بارسلونا
اینتر میلان
رئال مادرید
آث میلان
کورینتیانس
۴۷ (۴۴)
۵۷ (۵۴)
۴۹ (۴۷)
۹۹ (۵۹)
۱۷۷ (۱۰۴)
۲۰ (۹)
۶۹ (۳۵)
تیم ملی
۱۹۹۴-۲۰۰۶  برزیل ۹۸ (۶۲)

رونالدو (متولد ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۶ در ریو دو ژانیرو) بازیکن سابق فوتبال اهل برزیل می باشد. بسیاری از کارشناسان وی را یکی از بهترین فوتبالیست های تاریخ می دانند.

رونالدو قهرمانی دو جام جهانی ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ همراه با تیم ملی فوتبال برزیل را در کارنامه دارد و سه بار در سال های ۱۹۹۶، ۱۹۹۷ و ۲۰۰۲ جایزه بازیکن سال فوتبال جهان را دریافت کرده است. رونالدو ، زین الدین زیدان و کریستیانو رونالدو تنها بازیکنانی هستند که سه بار این جایزه را از فیفا دریافت کرده اند؛ و پس ازلیونل مسی که چهار بار این جایزه را دریافت کرده است، در جایگاه دوم قرار دارند.

رونالدو اولین بازی ملی خود را در ۱۷ سالگی برای برزیل انجام داده است و در ۱۸ سالگی به مقام برترین بازیکن فوتبال جهان دست یافته است. رونالدو در سال ۲۰۰۷ از سوی مجله فرانس فوتبال به عنوان یکی از ۱۱ بازیکن برتر تاریخ فوتبال انتخاب شد و در لیست فیفا ۱۰۰ (بهترین بازیکنان فوتبال تاریخ به انتخاب پله) نیز جای گرفته است. وی در مجموع ۹۸ بازی ملی برای تیم ملی فوتبال کشورش انجام داده و ۶۲ گل ملی به ثمر رساند و دومین گ ن تاریخ فوتبال برزیل محسوب می شود. وی همچنین ۱۵ گل در جام های جهانی به ثمر رسانده و آقای گل جام جهانی ۲۰۰۲ شده است. وی سالهای زیادی از عمر فوتبالی اش را به خاطر مصدومیت از تاحیه زانو پای چپ از دست داده بود تا اینکه در ۱۴ فوریه ۲۰۱۱ از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

وی با مُدل برزیلی دانیلا چیکارلی ازدواج کرد که بعدها این ازدواج به ج انجامید. وی یکی از مسئولان برگزاری جام جهانی ۲۰۱۴ در کشورش بود.


رونالدو لوئیز نازاریو د لیما در تاریخ 22 سپتامبر سال 1976 در ریودوژانیرو در برزیل به دنیا آمد.

رونالدو فوتبال را در باشگاه تنیس والکوئره که یک تیم فوتسال محلی در منطقه بنتو ریبیرو بود (منطقه ای که در آن متولد شده بود)، آغاز کرد. اول قصد داشت دروازه بان شود، اما به دلیل کم بودن زمان حضورش درتیم، به خط حمله روی آورد. در 13 سالگی به باشگاه فوتسال سوسیا راموس بنتو ریبیرو پیوست. دو سال بعد به تیم سائوکریستووائو رفت و از آنجا بود که در زمین های بزرگ بازی کرد. به دلیل توانایی زیادش در بازی از یک سو پیشنهاد بازی در تیم ملی زیر 17 سال برزیل را دریافت کرد و از سوی دیگر مورد توجه باشگاه کر و از بلو هوریزونته قرار گرفت که در سال 1993 نیز او را به خدمت گرفت.

رونالدو در اولین فصل حضورش در لیگ فوتبال برزیل، 12 گل در 14 بازی به نام خود ثبت کرد. به اینها باید 22 گلی را هم که در لیگ منطقه ای میناس گرایس زد، اضافه کرد.

بعد از این که در سال 1994 اولین بازی ملی خود را انجام داد و در جام جهانی هم شرکت کرد، مورد توجه و علاقه چندین باشگاه اروپایی قرار گرفت. گرچه دو تیم بزرک ایتالیایی، یوونتوس تورین و آ.ث. میلان هم در بین این تیم ها بودند، وی به پیشنهاد روماریو، هم تیمی اش در تیم ملی برزیل، به ازای 5/9 میلیون مارک راهی باشگاه هلندی آیندهوون شد. این مبلغ در آن زمان بالاترین مبلغی بود تا آن موقع به یک بازیکن برزیلی پرداخت شده بود.

رونالدو از سال 1994 تا 1996، 57 بازی رسمی برای آیندهوون انجام داد و 54 گل هم زد. وی در سال 1996 به ازای 30 میلیون مارک به بارسلونا پیوست. گرچه فقط یک فصل در این تیم بود، اما در همین مدت بسیار موفق عمل کرد. وی در فینال جام در جام اروپا تک گل پیروزی بخش بارسا را در مقابل پاری سن ژرمن، م ع عنوان قهرمانی به ثمر رساند و با 34 گل زده، در سال 1997 آقای گل باشگاه های اسپانیا شد. وی در این دوره دوبار نیز در سال های 1996 و 1997 به عنوان مرد سال فوتبال جهان و یک بار در سال 1997 به عنوان مرد سال فوتبال اروپا انتخاب شد، و هر دو بار به عنوان جوان ترین بازیکنی که به این موفقیت دست پیدا می کند.

وی در شروع فصل 1998/1997 به باشگاه ایتالیایی اینتر میلان منتقل شد. نرات ها امیدوار بودند که با استخدام وی سلطه یوونتوس و میلان بر سری a را بشکنند و اولین عنوان قهرمانی پس از سال 1989 را ب کنند. این انتقال 50 میلیون مارک برای اینتر هزینه داشت که در آن زمان رکورد نقل و انتقالات را در دنیا ش ت. در آن فصل اینتر نایب قهرمان سری a و نیز قهرمان جام یوفا شد. رونالدو نیز برخلاف آن که در هر لیگی در همان فصل اول آقای گل می شد، در آن فصل بعد از اولیور بیرهوف آلمانی، دومین گ ن برتر ایتالیا شد.

فصل بعدی برای اینتر میلان فاجعه آمیز بود. آنها در لیگ هشتم شدند و به هیچ یک از جام های اروپایی هم راه نیافتند. رونالدو در این فصل برای اولین بار دچار مصدومیتی جزئی شد و فقط در 19 بازی تیمش حضور پیدا کرد و 14 گل نیز زد. فصل بعدی مصدومیتش پیشرفت کرد. در نوامبر سال 1999 زانوی راستش به شدت آسیب دید و پس از چهار ماه، وقتی به میدان برگشت، در همان بازی اول و در دقیقه ششم به علت پارگی دوباره رباط پای راستش مجبور به ترک زمین شد. پس از 17 ماه استراحت در 20 سپتامبر سال 2001 در جام یوفا در مقابل تیم رومانیایی اف.سی. براشو به میدان بازگشت. با درخشش رونالدو در دور برگشت فصل 2002/2001 (7 گل زده در 10 بازی)، اینتر تا هفته آ لیگ هم شانس قهرمانی داشت. با یک ش ت 2 بر 4 مقابل لاتزیورم در  روز آ ، صدر ج به یوونتوس رسید. در مقابل، در جام جهانی 2002 در ژاپن و کره جنوبی، رونالدو بازگشتی موثر در قهرمانی برزیل داشت .

بعد از آن، رونالدو از اینتر میلان جدا شد و با مبلغ 45 میلیون یورو به رئال مادرید پیوست تا پس از لوئیز فیگو و زین الدین زیدان، سومین فوق ستاره خارجی این تیم باشد. اولین فصل حضور در رئال بسیار موفقیت آمیز بود. او در همان سال با رئال قهرمان جام باشگاه های جهان شد و به علاوه بازهم به عنوان مرد سال اروپا و جهان انتخاب شد. وی از یک سو مطمئن ترین گ ن تیمش بود و از سویی دیگر در این فصل، بیست و نهمین قهرمانی اش در لالیگا را جشن گرفت. در فصل بعدی نیز یک بار دیگر پس از سال 1997 آقای گل باشگاه های اسپانیا شد. اما رئال نه در آن فصل و نه در دو فصل بعدی موفق به ب هیچ عنوانی نشد، چیزی که برای تیم با آن همه ستاره یک فاجعه واقعی بود به خصوص که هم زمان بارسلونا، بزرگ ترین رقیب رئال، هم در لالیگا و هم در لیگ قهرمانان اروپا توانسته بود به مقام قهرمانی برسد.

از فصل 2007/2006 دیگر رونالدو موقعیت خوبی در تیم نداشت. به طوری که در طول 215 روز هیچ گلی نزد و از سوی سرمربی جدید رئال، ف و کاپلو، از ترکیب اصلی نیز کنار گذاشته شد، چراکه به مهاجم تازه وارد تیم، رود فان نیستلروی هلندی اعتماد بیشتری داشت. در کنار همه این ها، مصدومیت های جدید نیز گریبانگیر رونالدو شد. همه این ها سبب شد تا وی در ژانویه سال 2007 به فکر بازگشت به میلان در سری a ایتالیا بیفتد. البته این بار نه به اینتر میلان، بلکه به تیم رقیبش، آ.ث. میلان. انتقالی که باعث بی اعتباری اش نزد هواداران اینتر شد. در میلان دوباره شروع به گ نی کرد، اما در لیگ قهرمانان اروپا حق بازی در میلان را نداشت، چراکه در همان فصل با پیراهن رئال در این مسابقات بازی کرده بود. البته در همان فصل، تیم سابق او، رئال موفق شد قهرمانی در لالیگا را ب کند.

در سال 2007 با چندین مصدومیت مواجه شد ، به طوری که در مجموع یک نیم سال در اختیار تیمش نبود متعاقب آن به تیم فنرباغچه استانبول ترکیه و سپس فلامینگو ریودوژانیرو پیوست. در همین زمان به دلیل انجام یک انتقال خون که برای بهبودی سریع تر پای مصدومش انجام شده بود، به دوپینگ متهم شد. با وجود این، در تاریخ 13 ژانویه سال 2000در بازگشت به میادین فوتبال، در دیدار برابر ناپل دو گل زد و یک گل ساخت تا بازهم هنر فوتبالش را به رخ بکشد.

اما این بازگشت فقط یک ماه به طول انجامید، چراکه در 13 فوریه 2008 در دیدار مقابل لیوورنو رباط زانوی چپش به کلی شده و به شدت دچار مصدومیت شد. پزشکان معالجش پیش بینی می د که تا اوایل ماه نوامبر بهبود یابد. به موازات این جریان، اتهام دوپینگ برعلیه او و باشگاه سابقش علنی شد و گفته شد که وی زمانی که در آیندهوون هلند بازی می کرده است، برای انبساط ماهیچه داروی آنابولیکا به او تجویز شده و همین معالجه سبب بروز این همه آسیب دیدگی شده است.

از همین رو باشگاه میلان قرارداد او را تمدید نکرد، به طوری که وی در اول ژولای سال 2008 بدون باشگاه ماند. وقتی به ریودوژانیرو بازگشت، در دسامبر همان سال قراردادی یک ساله با باشگاه کورینتیانس سائوپائولو امضاء کرد و در همان ابتدا با این تیم قهرمان منطقه سائوپائولو و جام حذفی برزیل شد.

تیم ملی

اولین حضور رونالدو در تیم ملی، در تیم ملی زیر 17 سال برزیل بود. او با این تیم در سال 1993 در کشور کلمبیا قهرمان ی جنوبی شد. اولین بازی او در تیم ملی بزرگسالان در تاریخ 23 مارس 1994 در یک بازی دوستانه مقابل آرژانتین بود. در 4 مه همان سال در دیدار مقابل ایسلند اولین گل ملی اش را زد. در همان سال و تنها در سن 17 سالگی برای حضور در جام جهانی به تیم ملی فراخوانده شد. البته در این جام در ترکیب تیم قرار نگرفت و به این ترتیب سهم کوچکی در قهرمانی برزیل در جام جهانی 1994 داشته است. سال بعد از آن هنوز یک بازیکن ذخیره بود که با تیمش در جام آمبرو در انگلیس شرکت کرد و به همراه این تیم قهرمان آن جام شد و در همان سال در جام کوپا آمه ریکا فقط در یک بازی حضور پیدا کرد. او در سال 1996 اولین موفقیت بین المللی اش را جشن گرفت و توانست در مسابقات المپیک 1996 مدال برنز را بر گردن بیاویزد و خودش نیز پس از زوج خط حمله اش، ببتو و هرنان کرسپوی آرژانتینی ، سومین گ ن برتر این مسابقات شد.

پس از آن، وی بازیکن ثابت تیم ملی شد. در سال 1997 در جام های تورنوا دو فرانس، کوپا آمه ریکا و کنفدراسیون ها شرکت کرد که در دوتای آ ی به همراه تیم ملی برزیل قهرمان شد. در آن زمان رونالدو به همراه روماریو زوج موفقی در خط حمله ساخته بود. اما در سال بعد از آن و زمانی که ماریو زاگالو، سرمربی تیم ملی از روماریو برای حضور در جام جهانی 1998 فرانسه دعوت نکرد، این زوج منحل شد. برزیل در آن جام یکی از شانس های اول قهرمانی بود، اما در فینال در مقابل تیم میزبان ش ت خورد. رونالدو که دوباره در خط حمله در کنار ببتو قرار گرفته بود، در آن جام چهار گل به ثمر رساند. او در دیدار فینال نمایش ضعیفی داشت، و این در حالی بود که وی یک روز قبل از بازی فینال، بر اثر تشنجی که دلیل آن هنوز توضیح داده نشده، به بیمارستان منتقل شد. به دنبال آن، خیلی از بازیکنان و کارشناسان، وضعیت رونالدو را که سبب عدم تمرکز شدید تیم شده بود، دلیل ش ت برزیل در فینال اعلام د. به علاوه شایعات زیادی قوت گرفت مبنی بر این که اصولا رونالدو نباید بازی می کرده است و فقط به دلیل فشار حامی مالی اش در ترکیب قرار گرفته بود. البته بازیکنان و مقامات رسمی تا امروز درباره این موضوع جنجال برانگیز سکوت کرده اند. با این حال، رونالدو از سوی نمایندگان مطبوعات به عنوان ارزشمندترین بازیکن جام انتخاب شده و توپ طلایی را دریافت کرد.

بعد از آن به مدت یک سال از تیم ملی دور بود و سپس در کوپا آمه ریکا در سال 1999 حضور یافت و به همراه ریوالدو، برزیل را به قهرمانی این جام رساند. چند ماه بعد از آن، مصدومیت زانویش طوری شدت گرفت که بازی مقابل هلند در تاریخ 9 اکتبر 1999 آ ین بازی ملی اش تقریبا تا دوسال نیم دیگر شد. در 27 مارس 2002 به تیم ملی بازگشت و با وجود دوری طولانی مدت از این تیم، بلافاصله با تیم ملی راهی جام جهانی 2002 ژاپن - کره جنوبی شد. وی در این جام  نمایشی فوق العاده داشت و با هشت گل زده در هفت بازی، آقای گل جام جهانی شد و در بازی فینال در برابر آلمان، با زدن دو گل، برزیل را به قهرمانی رساند.
وی پس از آن جام از حضور در تورنمنت های بزرگ صرف نظر کرده و از جمله در کوپا آمه ریکا در سال 2004 و جام کنفدراسیون ها در سال های 2003 و 2005 شرکت نکرد. بدین ترتیب آ ین تورنمنت مهم او، جام جهانی 2006 آلمان بود که البته برای برزیل بسیار ناامیدکننده بود. این تیم در دور یک چهارم نهایی با ش ت برابر فرانسه از مسابقات حذف شد. به خصوص رونالدو به دلیل وضعیت جسمانی اش (چاق و کند بودن) به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. با وجود این، وی در چهار بازی سه گل زد و بدین ترتیب به تنهایی رکورددار گ نی در تمام جام های جهانی شد.

موفقیت ها:

به عنوان بازیکن ملی

شرکت در جام جهانی:

1994 (بدون انجام بازی)- قهرمان
1998 (7 بازی، 4 گل)- مقام دوم
2002 (7 بازی، 8 گل) - قهرمان
2006 (4 بازی، 3 گل)

شرکت در کوپا آمه ریکا:

1995 (1 بازی، بدون گل) - مقام دوم

1997 (6 بازی، 5 گل)- قهرمان
1999 (6 بازی، 5 گل) - قهرمان
شرکت در جام کنفدراسیون ها:
1997 (5 بازی، 4 گل) - قهرمان

شرکت در المپیک:

1996 (6 بازی، 5 گل)- مقام سوم

به عنوان بازیکن باشگاهی

قهرمان جام در جام اروپا: 1997
قهرمان جام یوفا: 1998
قهرمان جام باشگاه های جهان:2002 و 2007
قهرمان جام اروپا: 2002، 2007
قهرمان باشگاه های اسپانیا: 2003، 2007
قهرمان جام حذفی اسپانیا: 1997
قهرمان جام اسپانیا: 1996، 2003
قهرمان جام حذفی هلند: 1996
قهرمان جام حذفی برزیل: 1993، 2009
قهرمان منطقه میناس گرایس: 1994
قهرمان منطقه سائوپائولو: 2009

افتخارات شخصی:

مرد سال فوتبال جهان: 1996، 1997، 2002
مرد سال فوتبال اروپا: 1997، 2002
برنده توپ طلا: 1998
عنوان آقای گلی:
1996 در هلند
1999 در کوپا آمه ریکا
1997 و 2004 در اسپانیا
1997 در اروپا
1997 در جهان
2002 در جام جهانی
رکورددار گ نی در جام جهانی فوتبال (15 گل در 19 بازی در سه دوره جام جهانی)

مقدمه ی وبلاگ

درخواست حذف این مطلب
بسم الله الرحمن الرحیم .
 سپاس و ستایش مختص خداوند والاست.خداوندی که بندگانش راباعشق افرید.وباروحش بر ان دمید و زندگی را برای بندگانش بامعناساخت و انسان را جانشین خود بر روی زمین قرار داد.تا همه ی صفات  موجودیتش را نشان بدهد. ستایش بی همتا برای خالقی تواناو رزاقی بی حساب.فرمانروای تمام کائنات وحافظ کل نظام هستی.پوشاننده ی همه ی عیوب.امرزنده ی گناهان وعادل عد گر ها.حاکم حکومتهاو یکتای بی همتا وزیبای زیبایی ها............( لااله اله الله محمدالرسول الله) 
__( تکه کلامی از نویسنده )
من نمی نالم از هوای کوی دوست
.

چون هرچه دارم از دیدار اوست.

کارم کار معشوق است وبس.
حال یارم یار معشوق است وبس.
هر نوایی که می زنم از فراق اوست.

هر ناله ای که می زنم از فراق اوست.
کی کند مرا ن یا که دهد مرا جو .
 من که هستم یا که چه هستم.
 یار خود میگوید تو انی و فلانی
.
دوست دارم ندای دوست را .
 
دوست دارم هوای دوست را.

باگوآ

درخواست حذف این مطلب

باگوآ (به زبان چینی:鎌؛ به پین یین:bāguà؛ به وید جای :pakua) یا پاکوآ، با معنی لغوی «هشت نماد»، عبارت است از هشت سه خطی که در کیهان شناسی تائو برای بیان حقایق با هشت مفهوم مرتبط با هم بکار گرفته می شود. هر کدام از این هشت نماد شامل سه خط است که هر کدام می تواند خط کامل به عنوان یانگ یا خط ش ته به عنوان یین باشد. به خاط ساختارشان در انگلیسی آنها را با نام سه خطی (trigram) می شناسند.

سه خطی ها مربوط به فلسفه تای جی، تای چی چوان و وو ژینگ یا «پنج عنصر» هستند.[۱] رابطه میان این سه خطی ها را به دو گونه نشان می دهند: روش بسیار کهن (先天八卦) که با نام های «بهشت پیشین»[۲] یا باگوآی فوژی (伏羲八卦) هم شناخته می شود و دیگری روش آشکارشده (後天八卦) که با نام های «بهشت پسین»[۲] یا باگوآی شاه ون هم شناخته می شود. سه خطی ها در نجوم، طالع بینی، جغرافی، کالبدشناسی و موارد دیگر هم کاربرد دارد.[۳][۴]

در کتاب باستانی کلاسیک چین، ای چینگ، شامل ۶۴ زوج سه خطی (با نام هگزاگرام شناخته می شوند) و تفسیر آنهاست.

八卦 باگوآ - هشت سه خطی 乾 qián
兌 duì
離 lí
震 zhèn
巽 xùn
坎 kǎn
艮 gèn
坤 kūn
بهشت/آسمان دریاچه/مرداب آتش تندر باد آب کوه زمین 天 tiān 澤(泽) zé 火 huǒ 雷 léi 風(风) fēng 水 shuǐ 山 shān 地 dì ارتباط با اصول دیگر
نمادهای دیگر برگرفته از باگوآ

دو سرچشمه احتمالی برای باگوآ وجود دارد: اول اینکه از فلسفه یین و یانگ سنتی گرفته شده باشد. ارتباط با آن در فو هسی چنین آمده است:

無極生有極、有極是太極、太極生兩儀、即陰陽;兩儀生四象: 即少陰、太陰、少陽、太陽、四象演八卦、八八六十四卦 نامحدود (wuji)، حائل را به وجود می آورد و این مطلق (تایجی) استتایجی دو شکل یین و یانگ را پدید می آورداین دو شکل، چهار پدیده را بوجود می آورند، با نام های یین کوچک، یین بزرگ (تای یین به معنی :ماه هم هست)، یانگ کوچک، یانگ بزرگ (تای یانگ به معنی خورشید هم هست).چهار پدیده بر هشت سه خطی عمل می کنند و هشت در هشت می شود شصت و چهار شش خطی.

توضیح دیگر برای سرچشمه آن مربوط به دودمان پادشاهی شاه ون از ژو است: "هنگام آغاز جهان، آسمان و زمین وجود داشت. آسمان با زمین همبستر شد و همه چیز را در جهان بدنیا آورد. آسما کیان گوآ و زمین گوآ است. شش گوآی دیگر دختران و پسران آن ها هستند."

سه خطی ها به پنج عنصر وو ژینگ که در فنگ شویی و پزشکی سنتی چینی بکار می رود مربوط است. این پنج عنصر عبارتند از: چوب، آتش، زمین، ف و آب. سه خطی های آب (کان) و آتش (لی) مستقیماً مربوط به عناصر آب و آتش هستند. عنصر زمین متناظر سه خطی های زمین ( ) و کوه (گن) است. عنصر چوب متناظر سه خطی های باد (خون) و تندر (ژن) است. عنصر ف متناظر سه خطی های آسمان (کیان) و دریاچه (دویی) است.

آسمان پیشین منسوب به فوشی
چیدمان سه خطی های آسمان پیشین منسوب به فوشی
卦名
نام 自然
طبیعت 季节
فصل 性情
شخصیت 家族
خانواده 方位
جهت 意義
معنی 乾 qián 天 آسمان/بهشت تابستان نوآور 父 پدر 南 جنوب انرژی گسترش پذیر، آسمان. 巽 xùn 風 باد تابستان آرام 長女 بزرگترین دختر 西南 جنوب غربی نفوذ آرام، قابلیت انعطاف. 坎 kǎn 水 آب پاییز گرداب 中男 پسر میانی 西 جنوب غربی خطرناک، رودخانه های تند، ژرف، ماه. 艮 gèn 山 کوه پاییز بی 少男 کوچکترین پسر 西北 شمال غربی س ، نداشتن جابجایی. 坤 kūn 地 زمین زمستان پذیرنده 母 مادر 北 شمال انرژی پذیرا که بازدهی دارد. 震 zhèn 雷 تندر زمستان برانگیختن 長男 بزرگترین پسر 東北 شمال شرقی برانگیختگی، دگرگونی، بخش. 離 lí 火 آتش بهار پیوسته 中女 دختر میانی 東 شرق جابجایی تند، درخشندگی، خورشید. 兌 duì 澤 دریاچه بهار لذت بخش 少女 کوچکترین دختر 東南 جنوب شرقی گوارایی، سندی، ایستایی. آسمان پسین» منسوب وِن وانگ
چیدمان سه خطی های آسمان پسین منسوب به ون وانگ
卦名
name 自然
nature 季节
season 性情
personality 家族
family 方位
direction 意義
meaning 離 li 火آتش تابستان پیوسته 中女 دختر میانی 南 جنوب جابجایی تند، درخشندگی، خورشید. 坤 kun 地 زمین تابستان پذیرا 母 مادر 西南 جنوب غربی انرژی پذیرا که بازدهی دارد. 兌 dui 澤 دریاچه پاییز joyous 少女 کوچکترین دختر 西 غرب گوارایی، سندی، ایستایی. 乾 qian 天 بهشت پاییز نوآور 父 پدر 西北 شمال غربی انرژی گسترش پذیر، آسمان. 坎 kan 水 آب زمستان ژرف 中男 پسر میانی 北 north خطرناک، رودخانه های تند، ژرف، ماه. 艮 gen 山 کوه زمستان still 少男 کوچکترین پسر 東北 شمال شرقی س ، نداشتن جابجایی. 震 zhen 雷 تندر بهار برانگیختن 長男 بزرگترین پسر 東 شرق برانگیختگی، دگرگونی، بخش. 巽 xun 風 باد بهار آرام 長女 بزرگترین دختر 東南 جنوب شرقی نفوذ آرام، قابلیت انعطاف. باگوآ در فنگ شویی
یک لوح رمزی تبتی متعلق به ۱۸۹۵ میلادی که هشت سه خطی باگوآ و نیز ۱۲ حیوان زودیاک چینی را بر پشت یک لاک پشت بزرگ کشیده است. (اشاره به اینکه فو هسی، سه خطی ها را از طرح های روی لاک پشت الهام گرفته است.) بر پشت لاک پشت کوچکی در مرکز مربع لوشو را می بینیم.

باگوآ از ابزارهای اساسی در بیشتر روش های فنگ شویی است. باگوآیی که در فنگ شویی بکار می رود به دو شکل است: باگوآی آسمان پیشین که در مکان خا پاری بکار می رفته و باگوآی آسمان پسین که در مکان زندگی بکار می برده اند.

شیانتیان باگوآ

در آن که با نام فو شی باگوآ یا باگوآی آسمان پیشین نیز شناخته می شود بالاترین جایگاه از آن آسمان و پایین تری جایگاه از آن زمین است. آتش و آب، تندر و باد دو زوج دیگرند که در روبروی یکدیگر قرار می گیرند؛ کوهستان و دریاچه هم در برابر یکدیگرند. جایگاه قرارگیری سه خطی ها در آن به گونه ای است که زوج های متضاد در برابر هم قرار می گیرند که نشان دهنده نیروهای متضاد یین و یانگ و نیز وضعیت آرمانی است که در آن همه چیز در تعادل قرار دارد.

هوتیان باگوآ

در آن که با نام باگوآی شاه ون یا باگوآی آسمان پسین نیز شناخته می شود دنباله سه خطی ها نشان دهنده تغییرات محیطی است. برخلاف باگوآی آسمان پیشین، این یک باگوآی پویاست که انرژی ها و مظاهر هر سه خطی در جریانی به دنبال یکدیگر قرار دارند. این دنباله در قطب نمای لو پن بکار گرفته می شود که با آن جابجایی های چی را در بدن انسان بررسی می کنند.

باگوآی هشت آرزو

در غرب، بیشتر فنگ شویی را با باگوآی هشت بهشت می شناسند. در آن هر سه خطی به یکی از جنبه های زندگی مربوط است. با باگوآی هشت آرزو می توان فنگ شویی را به قدری ساده کرده که بدست هر ی بکار گرفته شود. ان فنگ شویی قدیمی آنرا نیو فنگ شویی می خوانند چون هم ساده است و هم اینکه از فرم های دورنما، تاثیرات زودگذر و دورهای سالیانه در آن صرف نظر شده است. باگوآی هشت آرزو، خود به دو شاخه تقسیم می شود که یکی از قطب نما و جهت های اصلی استفاده کرده و دیگری در اصلی را بکار می بندد.

نقشه باگوآ

نقشه باگوآ ابزاری است که در فنگ شویی های جدید برای تهیه نقشه از اتاق یا مکان بکار می رود که ببینند که بخش های مختلف آن با کدام جنبه از زندگی ارتباط دارد. بخش های مکان را با آن می توان به جنبه های مختلف زندگی یعنی شهرت، رابطه/ازدواج، فرزندان/باروری، سفر، شغل، دانش درونی، خانواده/سلامت/پیشینیان، و ثروت/برکت تقسیم کرد. در این روش، نقشه را بر کف زمین، خانه، اتاق یا میز کار شخص می گذارند تا بتوانند بخش های بدون نیروی چی را پیدا کرده و بخش هایی را که نیاز به بهبود دارند پیدا کنند. به عنوان مثال، شبکه باگوآ را بر نقشه خانه پهن می کنند و با آن می توانند مکان دستشویی، و آشپزخانه را مشخص کنند.

کیک بو ینگ

درخواست حذف این مطلب

kick boxing techniki walki.jpg

کیک بو ینگ ترکیبی از رشته های رزمی موای تای، کاراته و بو است. کیک بو ینگ ورزشی رزمی می باشد که تنها سی سال از تولد آن می گذرد. در کیک بو ینگ ضربات دست، پا، زانو، آرنج و گرفتن همدیگر آزاد می باشد. ولی زدن حریفی که بر روی زمین افتاده ممنوع است. به طورکلی هدف از تمرینات کیک بو ینگ دفاع از خود، به دست آوردن آمادگی جسمانی و هم چنین به عنوان ورزش رزمی می باشد.

تاریخچه

ریشهٔ اصلی کیک بو ینگ به ۲۰۰۰ سال پیش در آسیا بر می گردد. کیک بو ینگ ژاپنی در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی ایجاد و رقابتهای آن از همان دهه شروع شد. بنیان گذاران آن اوسامو ناگوچی و تاتسو یامادا می باشند. کیک بو ینگ یی در دهه ۱۹۷۰ میلادی به وجود آمد. بنیان گذار کیک بو ینگ در غرب جو لوئیس می باشد که پدر کیک بو ینگ نامیده می شود. کیک بو ینگ را می توان ورزش رزمی تلفیقی دانست که درآن از روش های رشته های مختلف رزمی استفاده شده است.

لوکیک (ضربه پایین)
نام گذاری

اصطلاح کیک بو ینگ به وسیله اوسامو ناگوچی ژاپنی برای نام گذاری رشته ای رزمی که از موای تای و کاراته الهام گرفته شده بود استفاده شد. او این رشته را در سال ۱۹۵۸ معرفی کرد. کیک بو ینگ در واقع از دو قسمت (کیک = ضربه پا) و (بو ینگ = مشت زدن) تشکیل شده که تکنیک های اصلی آن هم در مشت و ضربه پا می باشند.

تاتسو یامادا(چپ) و ش چوکی موتوبو (راست)
روش مبارزه

مسابقات در یک زمین مربع شکل ۱۶ تا ۲۰ فوتی که با طناب محصور شده برگزار می گردد. زمان مسابقه معمولاً سه راند سه دقیق ای می باشد. که ورزشکاران بین هر راند یک دقیقه استراحت می کنند. هر مسابقه توسط یک داور و یک پزشک کنترل می شود. و در هر راند سه قاضی به مبارزان امتیاز می دهند.

کیک بو ینگ مانند تمام رشته های رزمی دارای کمربند و دان می باشد. این ورزش داخل رینگ برگزار می شود و گرفتن حریف در مسابقه خطا است و اگر در طول مسابقه بیش از سه خطا داشته باشی بازنده اعلام می شوی. در مسابقه یک داور وسط وجود دارد و سه داور کنار و یک قاضی وجود دارد. در بعضی از مسابقات که سطح آن پایین است زمان مسابقه ۲راند ۲ دقیقه ای است. به افرادی که در مبارزات کیک بو ینگ شرکت می کنند فایتر می گویند.[۱]

ضربات مشت به سر حریف دارای ۱ امتیاز و ضربات پا به سر دارای ۲ امتیاز میباشد. همچنین ضربات پایی که به صورت چرخشی اجرا شوند و به سر حریف اصابت کنند ۳ امتیاز دارند. اجرای ضربات چرخشی معمولاً توانایی زیادی می خواهد و در واقع یک نوع حرکت ریسکی است، به همین دلیل این گونه ضربه ها کمتر اجرا می شود.

هاپکیدو

درخواست حذف این مطلب
hapkido-hangul.svg هاپکیدو hapkido5.jpg
hapkido tournament in korea. نام هاپکیدو شناخته شده به نام hap ki do, hapki-do تاکید گلچین شده و چندتبار کشور مبدا  کره جنوبی پدیدآور چوئی یونگ سول افراد شناخته شده چینیل چانگ,
جی هان جا,
چونگ کی تا,
میونگ کوانگ سیک,
هان بونگ سو,
میونگ جا نام,
جیون هوان پارک,
اوه سلیم,
کیم یون سانگ
جکی جان
وسلی اسنیپس والد هنرهای رزمی کره هنرهای پیشین بیشتر دایتو ریو آیکی جوجوتسو, تکواندو. هنرهای پسین سین مو هاپکیدو,
هانکیدو,
هوا رانگ دو,
هوی جیون مو سول,
هان پول هاپکیدو,
کوک سول ون,
موسول هاپکیدو,
هاپکیدوی رزمی المپیک (شاید در 2016 یا 2022) هاپکیدو هانگول 합기도 هانجا 合氣道 کره ای لاتین اصلاح شده هاپکیدو مک کیون–ریشاور هاپکیدو

هاپکیدو نوعی هنر رزمی کره ای و از انواع دفاع شخصی است و کمتر بر حمله تکیه دارد.[۱] این رشته یکی از تلفیقی ترین سبک های رزمی محسوب می شود. بنیانگذار هاپکیدو رزمی کار کره ای چوئی یونگ سول است. وی یکی از سبک های جوجیتسو به نام دایتو ریو آیکی جوجوتسو را در ژاپن آموخته بود. وی پس از جنگ جهانی دوم به کره جنوبی بازگشته و آموزش هنر رزمی خود را با تلفیق تکنیک های رشته های کره ای تکواندو، ژاپنی جودو (که خود از سبک های منشعب شده از جوجیتسو محسوب می شود)، سبک های چینی شائولین گ فو، و بو غربی آغاز کرد.[۲]

در هاپکیدو از اطلاعات نقاط حساس عصبی، تکنیک های قفل مفصل، انواع فنون گلاویزی و پرت ، ضربات مشت و لگد و سلاح های سنتی از جمله خنجر، شمشیر، طناب، نانچاکو، عصا، و انواع چوب برای غلبه بر حریف استفاده می شود. نام این رشته مشابه آیکیدو است در حالی که شباهت کمی دارند.[۳]بازیگران معروفی مانند جکی چان، آنجلا مائو، کارتر وانگ و دیگران از شاگردان جین پال کیم در هاپکیدو بوده اند. مربی جکی چان در هاپکیدو - جین پال کیم

تعریف

کلمهٔ هاپکیدو به معنی روش (دو) هماهنگی (هاپ) نیروی درونی (کی) است. بر این اساس با استفاده از این فنون می توان از نیروی حریف علیه خودش استفاده کرد. این رشته علاوه بر دفاع شخصی بر انضباط روحی و جسمی برای خودسازی تاکید دارد.[۴]

فلسفه

هاپکیدو بر سه اصل استوار است: اصل آب، اصل دایره و اصل هماهنگی. در اصل آب، شما حرکات خود را به روانی آب انجام می دهید و انرژی را فقط در جهت درست و بهینه استفاده می کنید مانند وش و حرکت آب در رودخانه، اصل دایره به معنی تغییر جهت انرژی به صورت دایره وار است، به طوری که فعالیت شما در طول دفاع یا حمله در یک توپ انرژی نگه داشته می شود و اصل همانگی به معنی تناسب فکر و بدن است.[۵][۶]

اصطلاحات هاپکیدو گ بانگ جاسه - استقرار یون جاسه - ایستاده با حواس جمع (خبردار)کیما جاسه - ح سوار بر اسب رو به جلو (استقرار پنجاه در پنجاه)جون گول جاسه - ح میز رو به جلو (یک پا جلو و دیگری عقب)هوگول جاسه - (استقرار روی پای عقب)بیانگ اون جاسه - استقرار مبارزهجون شین سوبی جاسه - استقرار روی یک پا* پانگول جاسه - پا به عرض شانه باز (استقرار دفاعی) جوک سول (پال چاگی) - ضربات پا
یک ضربهء پای دوطرفه.
آپ چاگی - ضربه رو به جلویوپ چاگی - ضربه با لبهٔ کناری پاتیگو چاگی - پرتاب قوسی ضربهدیکوم چی مت چاگی - ضربهٔ پرت پایی از داخل به خارج با پاشتهٔ پاآپ دا مت چاگی - ضربهٔ مستقیم پایین با داخل پاهاچ چاگی - ضربهٔ مورب رو به پایی با پاشنهٔ پا از بیرون به داخلدیکومچی سونمون چاگی - ضربه به پایین پادیکومچی چا ناریگی - حرکت دوار ضربهٔ پاشنه از بالا به پایین (از بیرون به داخل)دیکومچی چا تولیگی - ضربهٔ پاشنه از بیرون به داخل (پای خم)دیکومچی کانچول چو یگی - ضربهٔ پاشنه از داخل به خارج (پای خم)دیکومچی چا میرو نوتکی - ضربه برامدگی پاشنه به سمت جلوآن تاری چاگی - ضربهٔ گردان پای مستقیم از بیرون به داخلباکات داری چاگی - ضربهٔ گردان پای مستقیم از داخل به خارجموروپ چاگی - ضربه به زانوهادان سونمون چاگی - "برش" ضربه به ساق پاچکتو دا یگی - شلیک گردان پا از خارج به داخلچکتو کانچول چا یگی - زدن با لبهٔ پا از داخل به خارج (پای خم)دیکومچی و چاگی - ضربهٔ چرخان مع با پاشنهٔ پاتیت چاگی - ضربهٔ عقب با چرخش و چاگی - ضربهٔ مع قوسی چرخشیهادان دورا چاگی - ضربهٔ قوسی مع پاییندی چاگی - ضربهٔ قوسی به عقب بنگ کوان سول - فن دفاع سادان مگی - دفاع با ساعد رو به بالا (دفاع با ساعد دست به طرف بالای سر)هادان مگی - دفاع با ساعد رو به پایینجون دان (آن پال) مگی - دفاع با ساعد از خارج به داخلنا جون (پاکات پال) مگی - دفاع با ساعد از داخل به خارج هون شین سول - فنون پرت کوان چیل گی بوب - اهرم دست به بیروننوی گی بوب - پرتاب حرکت از نوک انگشتان از داخل به بیرونونی گی بوب - پرتاب حرکت از دست از خارج به داخلچون پال تو بوب - پرتاب گشتاور به پشت شانهمو کاما بوب - پرتاب فشار روی شانهچیپچا گی بوب - پرتاب دست پیچیده به پشت (قیچی) سلاح
نانچیکو (سانگ جیول گون; 쌍절곤), یکی از سلاح های هاپکیدو.
تانبون - چوبدستی کوچکیان بون - عصاساندزولبون - زنجیر دوتایی (نانچیکو)چیپ هین یی - نی سطح حمله سادان - بالاچونگ دان - میانه [۷]هادان - پایین[۸]

تای جی چوان

درخواست حذف این مطلب


یانگ چنگ فو، نسل سوم از اساتید تای چی خاندان یانگ

تای چی چوان یا تای جی چوان (به انگلیسی: tai chi chuan یا tai ji quan) (با معنی لغوی نهایت برتر) یکی از سیستم های نرم و درونیِ هنر رزمی ووشو یا گ فوی چینی می باشد.

این هنر رزمی، یکی از زیباترین و محبوب ترین هنرهای رزمی در چین و کل جهان است و برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می شود.[نیازمند یادکرد] این هنر که با نگرش عمیق فلسفی شکل گرفته با کمک ایجاد چرخش انرژی در انسان و تخلیه انرژی درونی یعنی انرژی «چی» یا انرژی بایو الکترومغناطیس درون بدن انسان، یکی از قدرتمند ترین سبکهای رزمی در جهان می باشد. در این هنر عضلات نقش زیادی ایفا نمی کنند ویک تای چی کار سعی در رها کل بدن دارد تا این انرژی بتواند در بدن جاری شود و در موقع مناسب بتوان از آن برای دفاع یاحمله استفاده کرد. تای چی چوان روش مشت زنی یا هنر رزمی است که بر اساس مفاهیم فلسفی آن سعی در به تعادل رساندن همه چیز دارد که در حقیقت نماد یین و یانگ محصول این فرایند است. «تای چی» در فلسفه تائو به معنای فرایندی است که «ووچی» را به «یین و یانگ» تبدیل می کند و تای چی چوان هنر رزمی است که بر اساس این مفهوم عمیق و فلسفی بنا شده است. اساتید تائو صدها سال پیش با معرفی تای چی در حقیقت هنر رزمی را معرفی نمودند که هماهنگ با ریتم های طبیعت و قوانین حاکم بر طبیعت باشد تا در سطوح بالا نیز منتهی به ادراک طبیعت گردد. تای چی ابتدا بدن را متعادل می سازد، سپس انرژی درونی انسان، ذهن، تنفس عواطف، طبیعت و روح را متعادل می سازد.

هنر رزمی تای چی چوان بر اساس ۱۳ الگوی اصلی شکل گرفته که این ۱۳ الگو عناصر شکل دهنده طبیعت و عناصر اولیه جهان هستند که اساتید کهن این رشته با مطالعه عمیق روی خواص این عناصر کاربردی رزمی یافتند که با طبیعت هماهنگ باشد.

از این ۱۳ الگو، ۸ الگو مربوط به ۸ نوع جین، یا هشت نوع ضربه و دفاع مختلف با تخلیه انرژی درونی می باشد که از تئوری هشت سه خطی ئی چینگ الهام گرفته شده است و ۵ الگوی دیگر آن مربوط به ۵ نوع حرکت استراتژیک در تای چی می باشد که از تئوری ۵ عنصر الهام گرفته شده است. به همین دلیل می گویند تای چی باعت هماهنگی انسان با طبیعت می شود که در فلسفه وجودی انسان نیز این امر قرار دارد. اما امروزه به دلیل خواص بسیار زیاد این رشته و تاثیراتی که در تنظیم میدان انرژی و به دنبال آن تقویت جسم و روح دارد به عنوان هنر سلامت زیستن در سطح جهان مطرح است. تای چی به عنوان هنری زیبا با تاکید بر جنبه هنریِ آن در تمام سنین و شرایط تمرین می شود و امروزه کاربرد رزمی آن استفاده کمتری دارد.

تای چی چوان دارای ۵ سبک رزمی می باشند که عبارتند از: یانگ؛ چن؛ وو؛ سون؛ وو-هاو
در مورد بخش رزمی تای چی، قابل ذکر است که این هنر بخش های رزمی مختلفی دارد که عبارتند از:

- دوی لین: به مبارزات نمایشی دو یا چند نفره می گویند که به صورت قرار دادی و از پیش تعیین شده اجرا می شود و نفرات فقط تکنیک های رزمی دفاع و حمله را روی یکدیگر نمایش می دهند.

- چین نا: به این روش به اصطلاح دفاع شخصی نیز گفته می شود که با استفاده از تکینیک های رزمی هر سبکی طراحی می شود که شامل تکنیک های قفل مفصل و شناخت نقاط حساس بدن می باشد. این نوع مبارزه به دلیل خطر ناک بودن اجرای آن در مراکز آموزشی صرفاً به صورت تمرینی کار می شود.

-تویی شو: تویی شو در لغت به معنای فشردن و هل دادن دست ها می باشد، بخش مبارزات حسی و درونی تای چی است که مبتنی بر استفاده از انرژی چی می باشد، در این مبارزات حریفان دائماً در حال شناخت یکدیگر هستند به همین دلیل به آن هنر شناخت حریف هم می گویند که این هنر موجب تجربیاتی در شناخت می شود که در تمام زندگی قابل استفاده است. این نوع مبارزه با استفاده از حس و انرژی درونی صورت می گیرد و مانند شنیدن و پاسخ دادن، دو مبارزه دائماً در حال تمرکز بر نیروی درونی یکدیگرندو زمانی که یکی از حریفان اعمال نیرو می کند. طرف مقابل به اصطلاح در حال شنیدن و هدایت نیروی حریف است و زمانی که نیروی حریف اعمال شد طرف دیگر به پاسخ دادن و یا اعمال نیرو می پردازد. تا جائیکه یکی از حریفان از موقعیت استفاده کرده و تعادل نفر مقابل را برهم بزند. این نوع مبارزه به دلیل این که افراد به صورت حسی در حال سنجش نیروی یکدیگرند، شم مبارزاتی را بالا برده و باعث تقویت نیروی درونی می شود. برخی معتقدند، تویی شو ریشه و منشا پیدایش ورزش جودو می باشد.

تویی شو کاملاً تحت قوانین بین المللی انجام می پذیرد و بدون خطر و آسیب دیدگی است و در حال حاضر مسابقات تویی شو در سطوح مختلف برگزار می شود که موسسه ورزشی ووشو و مطالعات انرژی درونی ایران به صورت فعال در این مسابقات شرکت می کند؛ اولین مدالهای جهانی تویی شو در تاریخ ورزش ایران نیز متعلق به حامد کاتوزی مدیر این موسسه می باشد. تمرینات تویی شو نیز مانند دیگر سبکهای رزمی فرمهایی دارد که به صورت دو نفره اجرا می شود و کمک به ایجاد مهارت در شناخت حریف و حفظ مرکز ثقل خود می کند و حریفان چرخش انرژی و تبادل آن را نیز تجربه می کنند.

این ورزش در رده ورزشهای رزمی نرم و درونی قرار دارد و باعث می شود تا عضلات بدن با انجام تمرینات نرم و ساده، انعطاف پذیر و قوی شوند. تمرینات و نرمشهای تای جی چوان با حرکات کند، آرام، و معمولاً به صورت گروهی هنگام صبح انجام می شوند. متخصصین این ورزش معتقدند که تمرینات تای جی به صورت دسته جمعی، اثر بهتری نسبت به تمرینات فردی آن دارد. این ورزش چینی در خود کشور چین از طرفداران زیادی برخوردار است. در ایران علاقه مندان به این رشته در سه بعد قهرمانی، همگانی و درمانی به فعالیت می پردازند. ورزشکاران تای جی چوان در دو قالب سنتی و مدرن(مسابقاتی) فعالیت می کنند. هم اکنون شیوه سنتی و اصیل چن تای جی و یانگ تای جی در ای تهران،اصفهان، سردشت و بندر بوشهر و مشهد بصورت متمرکز آموزش داده می شود. بنیانگذار تای چی در ایران حسین داوودی پناه ملقب به داداشی می باشد.[۱]


فواید تای چی

تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که تای چی قادر است تا بیماریهای شدید، مزمن و حتی ژنتیکی را درمان کند. به طور مثال با تمرین تاجی می توان امراض قلبی را درمان و یا از بروز آنها جلوگیری کرد. همچنین این ورزش می تواند استرس را از بین برد. تمرینات تنفسی این ورزش همچنین می تواند به سالم ماندن ریه و بهبود جریان گردش خون در بدن نیز کمک کند. آهستگی و نرمی در تمرینات تای چی باعث می شود تا تمرکز فکری بالا رود که این مساله خود به کنترل دستگاه عصبی فرد در شرایط بحرانی و فشارهای عصبی بسیار کمک می کند. از فواید عمده تای چی می توان به تقویت عضلات بدن، انعطاف پذیری و نرم شدن ماهیچه ها و زردپی ها، تمرکز و آرامش فکری، تقویت روحی و عصبی و آموزش دفاع شخصی اشاره کرد.[۲]

سبک های تای چی

در تای جی پنج سبک اصلی وجود دارد که از میان آنها برخی سبک های مدرن نیز بوجود آمده اند: - سبک چن (به انگلیسی: chen) - سبک یانگ (به انگلیسی: yang) - سبک وو یا وو هاو (به انگلیسی: wu hao) - سبک وو یا وو چوان یو (به انگلیسی: wu) - سبک سون (به انگلیسی: sun)

سبک های مدرن دیگری نیز در این ورزش وجود دارند. برای مثال سبک دورگه(به انگلیسی: hybird) و جوانه ها(به انگلیسی: offshoots) از مهم ترین این سبک های مدرن هستند. سبک چن توسط چن وان تینگ نسل نهم از خاندان چن در روستای چن جیاگو از توابع شهرستان جیائوتزو در استان هنان، چین بنیان نهاده شد. چن وان تینگ یک ژنرال بازنشسته از دوران امپراتوری مینگ بود که طی سالهای ۱۶۰۰ الی ۱۶۸۰ میلادی می زیسته است. طبق یکی از روایت ها، سبک چن از تای چی چوان منشا سبک های دیگر می باشد و سایر سبک ها (به جز سبک وودانگ) از آن منشعب شده اند. این شیوه بخاطر حرکات قدرتی و انفجاری ضمن اجرای حرکات نرم، آرام و موزون تای جی چوان معروف می باشد.

یکی از ۴ بزرگ و وارث خاندان چن در روستای چن جیاگو چن ژنگلی می باشد که ایشان جزو ۱۰ بزرگ ووشو در جهان و همچنین رئیس فدراسیون خاندان چن می باشد. ایشان در کشورهای مختلف جهان جنریشن (شاگرد ویژه برای آموزش و ترویج چن تای جی) دارند؛ که جنریشن ایشان در منطقه خاورمیانه آقای عباس حمزوی (داور و مربی رسمی فدراسیون چین، دان ۴ رشته تخصصی چن تای جی از فدراسیون جهانی ووشو) می باشند.

سبک استاندارد فدراسیون جهانی ووشو[۳]

تای چی سبک استاندارد نخستین بار در سال ۱۹۵۶ با معرفی فرم ۲۴ حرکتی استاندارد به دنیای تای چی معرفی شد. کمیتهٔ ملی ورزش چین، که زیر نظر ت چین اداره می شود، از چندین سال قبل از این تاریخ در تدارک ایجاد شاخه ای از تای چی بود که پتانسیل تبدیل شدن به ورزشی همگانی را دارا بوده و در ارتقاء سلامتی عموم جامعه نقش داشته باشد. در حرکتی بزرگتر نیز انجمن ووشوی چین به دنبال معرفی ووشوی خود به دنیا و جایگاه سازی آن به عنوان ورزش رزمی بومی چین در کنار کاراته ژاپن و تکواندوی کره بود که جایگاه بین المللی بالایی داشتند و مقبولیت زیادی در کشورهای غربی پیدا کرده بودند. با این هدف کمیتهٔ ملی ورزش چین لی تیان جی (به انگلیسی: li tianji) را در راس هیاتی از اساتید تای چی مسئول این پروژه نمود. پس از چندین سال تلاش سرانجام نتیجه آن در قالب فرم استاندارد ۲۴ حرکتی تای چی چوان و فرم استاندارد ۳۲ حرکتی شمشیر جییِن عرضه شد. این فرم ها تحت عنوان تای چی استانداردِ ساده شده (به انگلیسی: standard simplified taijiquan) نامیده شدند. اساس این فرم و حرکات استفاده شده در آن از فرم تای چی خاندان یانگ برگرفته شده است، هر چند که هیچ یک از اساتید خاندان یانگ در آن زمان برای م دعوت به همکاری نشدند.

در نتیجه خمیرمایه حرکات این فرم و ترکیب و توالی قرار گرفتن آنها مطابق دانش، تجربه و صلاح دید هیئت تحت نظر لی تیان جی تغییر یافته و شکل گرفت. این شاخه از تای چی روز به روز با حمایت انجمن ووشوی چین و بعدها فدراسیون جهانی ووشو، به سرعت گسترش پیدا کرده است. فرمهای استاندارد پس از لی تیان جی، توسط برادرزادهٔ او لی دُویین (li deyin)، تا به امروز گسترش زیادی پیدا کرده است. فرمهای استاندارد ۸ حرکتی، ۱۶ حرکتی، ۲۴ حرکتی، ۳۲ حرکتی و ۴۲ حرکتی دست (تای چی چوان)، و فرم های ۳۲ حرکتی و ۴۲ حرکتی شمشیر جییِن (تای چی جیین) اهم آنها را تشکیل می دهد. فرم بادبزن استاندارد و نیز فرم مبارزهٔ دونفره دویی لییَن از این دسته هستند. در ایران نیز همانند سایر کشورها، شاخه تای چی استاندارد گسترش زیادی پیدا کرده است و تعداد زیادی از تای چی کاران در کشور از آن بهره می برند. شایان ذکر است که به دلیل شباهت سبک استاندارد به تای چی سبک یانگ، بعضاً و نیز به جهت سهولت برقراری ارتباط بیشتر مخاطبان خود با این سبک، از آن با نام سبک یانگ یاد می شود که تعبیر دقیقی نیست. در ادامه در شرح آنچه به راستی تای چی سبک یانگ می باشد و حاصل فعالیت ها و دانش اساتید خاندان یانگ در طول سالهای متمادی است، مطالبی آورده شده است.

سبک سنتی خاندان یانگ[۴]

تای چی چوآن سبک یانگ یکی از نگین های ارزشمند سرزمین چین در دنیای هنرهای رزمی می باشد. از دوران بنیان گذار تای چی چوآن سبک یانگ، یانگ لوچان، فرزندانش یانگ بان هو و یانگ جیان هو، نوه هایش یانگ شاو هو و یانگ چنگ فو، نتیجه های او یانگ جنگ مینگ، یانگ جنگ جی، یانگ جنگ دو و یانگ جنگ گو، همگی با کمک یکدیگر تلاشی یکپارچه در راستای تحقق، توسعه، تکامل و گسترش تای چی چوآن داشته اند. تای چی چوآن سبک یانگ با طراحی دقیق در ساختار، زیبا، رها، آهسته و جاری است و در عین حال جنبه های رزمی این هنر حفظ شده است. همچنین روشی برای ارتقای سلامتی و درمان بیماری می باشد.

تای چی خاندان یانگ توسط یانگ لوچان در اوا قرن هجدهم بوجود آمد. خاندان یانگ به همراه چهار خاندان دیگر، خاندان چِن، خاندان وو (از نسل وو یوشیانگ)، خاندان سون و خاندان وو (از نسل وو چوآن یو)، پنج خاندان تای چی سنتی را تشکیل می دهند که میراث خود را از زمانهای دور نسل به نسل تا به امروز حفظ کرده اند و در راستای بسط، گسترش و آموزش آن کوشیده اند. تمامی این خاندانهای نامبرده شده، آموزهای خود را توسط نسل های حال حاضر خود به علاقه مندان و هنرجویان تای چی چوآن منتقل می کنند. نسل های حال حاضر خاندان یانگ، یانگ جنگ دو (نسل چهارم) و یانگ جون (نسل ششم) می باشند. بزرگان و اعضای تمامی این پنج خاندان با یکدیگر روابط بسیار عمیق و دوستانه دارند و یکدیگر را در راستای گسترش تای چی سنتی در سراسر جهان یاری می دهند.

شباهت های سبک تای چی استاندارد به تای چی سنتی خاندان یانگ، به دلیل اینکه اساس سبک تای چی استاندارد از تای چی خاندان یانگ گرفته شده است، واضح و روشن است. با این حال تفاوتهای آشکاری در صورت و معنا با یکدیگر دارند که این دو سبک تای چی را از یکدیگر متمایز می نماید. آگاهی نسبت به وجوه اشتراک و وجوه تمایز این دو سبک، تای چی کاران را در رسیدن هرچه دقیق تر و سریع تر به اه خود یاری می کند، چرا که هر کدام تای چی کاران را به منزلی متفاوت از دیگری رهنمون است. شایان ذکر است که برشمردن تفاوتهای میان سبکها به معنای نفی یک سبک نیست. تمامی سبکهای تای چی اعضای یک خانوادهٔ بزرگ هستند که از ریشه ای ی ان برآمده و در عین حال هر یک مسیر منحصربه فرد خود را طی کرده و به دنبال هدفی برگرفته از منظر پدید آورندگانشان سیر می کنند.

تاریخچه تای چی

روایت اول: طبق اسناد موجود گفته می شود «چانگ سان فنگ» (zhang san feng) در سال ۱۱۰۱ پس از میلاد، اولین شخصی بوده که تای چی چوان را ابداً کرده، همچنین گفته می شود که در زمان سلسله لیانگ (۵۰۲ – ۵۵۷ پس از میلاد) تکنیکها و فرمهایی شبیه به تای چی چوان وجود داشته است که توسط «هان گونگ یو»، «چنگ لینگ شی» و " چنگ بی " تدریس می شد. بعدها در سلسله تانگ (۶۱۸ – ۹۰۷ پس از میلاد) «شو شوان اوینگ»، «لی دائو زی» و «یین لی پنگ " تکنیکهای رزمی مشابهی را تدریس می د که این تکنیکها بدین نامها بودند: تمرینات ۳۷ وضعیت – تکنیکهای فرا آسمانی – هفت آسمان کوچک (این تکنیک بیش از ۱۷ وضعیت داشته است). صحت این روایات مورد بحث است و در واقع به طور قطع مشخص نیست که تای چی چوان را چه ی و در چه زمانی خلق کرده است؛ تنها بدان علت که تاریخ ثبت شده بیشتری از "چانگ سانگ فنگ» موجود است، اغلب خلق تای چی چوان را به او نسبت می دهند.

طبق اسناد تاریخی موجود تاریخ مینگ، «چانگ سان فنگ " راهبی تائوئیست از کوههای وودانگ بوده است، البته بر این اسناد نیز شک و شبهاتی وارد است زیرا بر این اساس چانگ سان فنگ در آن زمان می بایست بیش از ۵۰۰ سال سن داشته باشد (که البته ممکن است باور این مسئله در عصر حاضر دشوار باشد، اما درتاریخ فرهنگ چین و تائو افراد بسیاری با عمرهای طولانی وجود داشته اند)، در هرصورت نقل شده چانگ سان فنگ با دیدن مبارزه یک مار و یک درنا یکباره متوجه تکنیک هایی می شود که باعث می شود تای چی چوان را خلق کند. بعد از او "وانگ زونگ " در استان شانشی، "چن تونگ ژو» در استان ون، «ژانگ سونگ شی» درهای یان، «یه جی می» در سی مینگ، «وانگ زونگ یو» در شان یو، و «چیانگ فا» در هوبی، تای چی را ادامه دادند. تکنیکهای تای چی چوان تا ۱۴ نسل منتقل شد و تکنیکهای تای چی به شمالی و جنوبی و قدیمی و جدید تقسیم شد که سبک جدید تای چی را «چن یو بن» و سبک قدیم را "چن چانگ شینگ " ادامه دادند.

«چن چانگ شینگ " تای چی را به پسرش "گنگ یون» و همچنین خانواده اش «چن» آموخت، او همچنین تای چی چوان را به افرادی بیرون از خانواده چون «یانگ لوچان» و «لی بو کویی " یاد داد که هر دو از استان هوبی بودند. این فرم را فرم ۱۳ حرکتی قدیم می گفتند. بعدها "یانگ لوچان» تای چی را به دو پسرش «یانگ بان هو» و «یانگ جیان هو» یاد داد؛ و «یانگ جیان هو» نیز به دو پسرش «یانگ شائو هو " و " یانگ چنگ فو» یاد داد، به این سبک از تای چی چوان که در خاندان «یانگ» پرورش و گسترش پیدا کرد را سبک «یانگ» می گویند. همچنین فردی به نام «وو چوان یو» تای چی را از «یانگ بان هو» یاد گرفت و سبک «وو» را پایه گذاری کرد. «چن یو بن» نیز سبک جدید خود را به «چن چینگ پینگ» که خالق سبک "ژاو باو " تای چی چوان است یاد داد.

«وو یو شیانگ " سبک قدیم تای چی را از "یانگ لوچان» و سبک جدید را از " چن چینگ پینگ " یاد گرفت و سبک "وو هاو " را ابداع کرد. به دلیل نقش بسیار موثر هاو وی جن در گسترش این سبک و به دلیل ایجاد تمایز با دیگر سبک وو (سبک وو چوان یو)، نام او، هاو، را به انتهای نام این سبک اضافه د و به سبک وو-هاو مشهور شد. «سون لو تانگ " پس از فراگیری سبک "هاو» سبک «سون» را به وجود آورد. تمام این سبکهای ذکر شده در چین و آسیای جنوبی محبوب بودند اما «سبک یانگ» از بقیه آنها محبوب تر بود.

روایت دوم: طبق روایت خاندان چن، ایشان معتقدند تای چی چوان، در روستای چن جیاگو، توسط چن وان تینگ(۱۶۰۰-۱۶۸۰ پس از میلاد) معرفی شده است. نقل شده فرم اولیه ای که چن وان تینگ ابداً نمود، شامل ۵ ست (ست اول:۱۳ حرکتی و چهار ست دیگر) فرمهای معمول چن بود به اضافه یک فرم ۱۰۸ حرکتی مشت بلند و یک ست از پائو چویی canon fist، که در مجموع ۷ ست را شامل می شد. فرمهای سبک چن به دو بخش اصلی لائو جیا (فرم های قالب قدیم) و شین جیا (فرمهای قالب جدید) تقسیم می شوند. قالب شین جیا (قالب جدید)، توسط چن فاکه (۱۸۸۷-۱۹۵۷) ساخته شد و پیش از وی صرفاً لائوجیا (قالب قدیم) کار می شده است.

فرم های لائو جیا نیز خود به دو بخش ای لو (راه اول) و آر لو (راه دوم) تقسیم می شوند. بخش ئی لو (راه اول) شامل، فرمهای آرامتر و دورنی تر تای چی است و بخش آر لو (راه دوم) در حقیقت همان سبک پائو چویی (canon fist) است که شامل حرکات سرعتی و قدرتی می باشد. فرمهای شین جیا (قالب جدید) بیشتر شامل حرکات تای چی به همراه تکنیهای تخلیه انرژی بیشتر، ترکیبات پیچیده تر و بیچش های بیشتر و حرکات چین نا می باشد که در مجموع برکاربرد رزمی تای چی تأکید بیشتری دارد. اما فرمهای لائوجیا، ئی لو بسیار آرامتر هستند و بر چرخش انرژی تأکید بیشتری داشته و در مجموع فرمهای آهسته تری هستند.

در عصر حاضر ما چهار بسیار برجسته از خاندان چن وجود دارند که میراث دار این خاندان می باشند، این اساتید عبارتند از: چن ژنگ لی chen zheng lei، چن ژیائو وانگ chen xhiao wang، وانگ ژیان wang xian، ژو تین چای zhou tianchai. که به این اساتید «چهار ببر خاندان چن» یا «چهارمبارزِ مرید بودا» در خاندان چن می گویند. سپس ی به نام یانگ لوچان، از خاندان چن، تای چی را آموزش دیده و با مطالعه رساله های کهن تای چی، سبک یانگ تای چی را معرفی نمودند، سایر سبکهای تای چی نیز از شاگردان ایشان بوده و یا از شاگردان ایشان آموزش دیده بودند.

تای چی در ایران

تای چی از رشته های رزمی پرطرفدار در ایران به شمار می ورد و زیر نظر فدراسیون ووشو ایران که از موفق ترین فدراسیون های رزمی کشور است، فعالیت می کند. شهریور ماه ۱۳۹۲ با اعلام خبر انتصاب خانم هدیه تهرانی یکی از ستاره های مشهور سینمای ایران به عنوان نایب رئیس بانوان کمیته تای چی چوان، نام این سبک را بیشتر بر سر زبانها انداخت. اگرچه این انتصاب با واکنش های متفاوتی روبرو شد.

نین جوتسو

درخواست حذف این مطلب

نین جوتسو (به ژاپنی: 忍術 ) یک هنر رزمی ژاپنی است که در لغت به معنای حرکت پنهانی است و در آن استراتژی ها و تاکتیک های جنگ های نامتعارف و چریکی و روش های جاسوسی و پنهان کاری آموزش داده می شود.

از برجسته ترین خصوصیات نین جوتسو این است که بدن و جسم را پایگاه فکر و شه می داند و کالبد آدمی را آموزش می دهد تا با آن روح را بسازد. اصول اصلی و اجرای تکنیک ها نیاز به سرعت، تعادل، تمرکز، قدرت و تنظیم زمان تنفس و کنترل آن دارد و بدون آن فاقد ارزش است.


پیشینه

روایت های مختلفی در مورد منشاء و چگونگی تکامل نینجستو و پیدایش نینجاها مطرح شده است. در افسانه های ژاپنی آمده که نینجاها از نسل هیولایی هستند که نیمی انسان و نیمی کلاغ بود. بر اساس بیشتر منابع تاریخی نینجاها به تدریج خود را به عنوان نیروی مخالف همتایان طبقه بالاتر خود یعنی سامورایی ها در ژاپن فئودال مطرح د و تکامل این هنر رزمی بین قرن ششم تا نهم میلادی در ژاپن اتفاق افتاد.[۱]

اثر کلاسیک نظامی چینی یعنی «سان تزو» که توسط سان وو استراتژیست معروف سده پنجم پیش از میلاد به رشته تحریر درآمده از منابع اصلی نینجاها برای تکامل هنر رزمی بود. این کتاب در قرن ششم میلادی وارد ژاپن شد و به طور دقیق توسط دربار سلطنتی و خانواده های متخاصم مورد بررسی قرار گرفت. بودیسم نیز تقریباً در همان زمان وارد ژاپن شد، پیشینیان نینجاها به دلیل گرایش به بودیسم، یاغی نامیده می شدند. درآن هنگام درگیری های شدیدی میان هواداران بودیسم و پیروان مذهب ملی ژاپنی ها یعنی آئین شینتو جریان داشت و این گروه های یاغی که بعدها به یامابوشی معروف شدند، برای حمایت از خود تمرین هنرهای رزمی و استراتژی های نظامی را با ترس روانی و قدرت های اسرار آمیز ترکیب د.

در اوا قرن نهم زوال امپراطوری تانگ در چین آغاز شد. تانگ در سال ۹۰۷ میلادی کاملا سقوط کرد و چین برای پنجاه سال در هرج و مرج فرو رفت. در این دوران تعدادی از فرماندهان نظامی چینی به ژاپن آمدند و تاکتیک ها و نظریات جدید جنگی را با خود به این جزیره آوردند. در دهه ۱۰۲۰ میلادی هم راهبان بو چینی وارد ژاپن شدند و دانش پزشکی و نظریات جنگی خود را هم که بسیاری از آن ها از هند ریشه گرفته و در تبت و نقاط مختلف چین تکامل یافته بود به ژاپن آوردند و روش های خود را به راهبان جنگجوی ژاپنی و اولین طایفه های نینجا آموختند.[۲]

دایسوکه توگاکوره و کاین دوشی نخستین نینجاهای بودند که برای اولین بار قواعدی را برای این هنر رزمی تدوین کرده و اولین مکتب نینجوتسو را پایه گذاری د. دایسوکه یک سامورایی ش ت خورده بود که املاک و عنوان سامورایی خود را از دست داده بود، او بر خلاف دیگر سامورایی ها به جای اینکه در این موقعیت خودکشی کند در کوه های جنوب غربی جزیره هنشو آواره شد و در آنجا کاین دوشی یک راهب جنگجوی چینی را ملاقات کرد. این دو تصمیم گرفتند تا سبک جدیدی برای نبردهای چریکی به نام نینجوتسو را پایه گذاری کنند. جانشینان دایسوکه نیز نخستین نینجا ریو یا مدرسه نینجوتسو را با نام توگاکوره ریو تاسیس د.[۳]

نینجوتسو به این ترتیب رقیبی برای مکتب بوشیدو سامورایی ها شد. سامورایی ها وفاداری و شرافت را بر هر چیز مقدم می داشتند و بوشیدو سیستم رزمی آن ها بسیار اصیل و منسجم بود اما روش های جنگی آن ها همیشه کارآمد نبود. برتری نینجاها درست در همین مسئله بود. نینجاها انجام یت به هر شکل ممکن را بر هر چیز مقدم می داشتند. حمله ناگهانی، مسموم ، فریب و جاسوسی از نظر سامورایی ها ناجوانمردانه بود اما از روش های اصلی رزمی نینجاها محسوب می شد.[۴]

پس از آن نینجاها در گروه های کوچک با در پیش گرفتن روشهای کاملاً سری جنگی تا قرن نوزدهم خود را به عنوان نیرویی بسیار با نفوذ در کشور ژاپن مطرح د.

بزرگ ترین نینجاها در سوم نوامبر ۱۵۸۱ میلادی اتفاق افتاد. در آن روز اُدا نوبونگا قدرتمندترین نینجا ی ۴۰ هزار نفره را در برابر حدود ۴ هزار نینجا که کنترل ای ایگا را در اختیار داشتند، ی کرد. نبردی که تنها تعداد انگشت شماری از نینجاهای ایگا از آن جان سالم به در بردند. از آن به بعد نینجاها توانستند با سازمان منسجمی که ایجاد کرده بودند، قدرت پلیسی مطلق را در ادو (توکیو امروزی) و دیگر ای ژاپن در دست داشته باشند.

۱۸ مهارت نینجا
چند نمونه از سلاح های مورد استفاده نینجاها

نینجاها بایستی ۱۸ مهارت مختلف را ب کنند که در طومارهای «توگاکوره ریو» نخستین مدرسه نینجوتسو فهرست شده است؛

سئی شین تکی کیویو – seishin teki kyoyo – فرهنگ یا پالایش روحی – 教養تای جوتسو – tai jutsu – مبارزه بدون سلاح - 体術نینجاتو – ninjato – مبارزه با شمشیر - 忍者剣بوجوتسو - bo jutsu – مبارزه با چوب – 棒術شورایکن جوتسو – shouriken jutsu – هنر استفاده از ستاره نینجا - 手裏剣سو جوتسو – so jutsu – مبارزه با نیزه - 槍術ناگی ناتا جوتسو – nagi nata jutsu – مبارزه با تبرزین - 長刀術 یا 薙刀術 اری کاما جوتسو – kusarigama jutsu – داس و زنجیر - 鎖鎌کایاکو جوتسو – kayaku jutsu – هنر آتش و انفجار - 火薬術هن سو جوتسو – henso jutsu – هنر تغییر چهره و جعل هویت - 変装術شینوبی ایری – shinubi iri – ورود مخفیانه به اماکنبا جوتسو – ba jutsu – هنر سوارکاریسوئی رن جوتسو – sui ren jutsu – تمرینات در آب - 水練بوری یاکو – boryaku – تاکتیک و استراتژی - 謀略چوهو – choho – جاسوسی و ب اطلاع - 諜報این تون جوتسو – inton jutsu – هنر فرار و مخفی شدن -تن من- ten mon – شناخت وضعیت آب و هوا - 天門چی مون – chi mon – جغرافیا و جهت شناسی - 地門 نینجوتسو در ایران

ورزش نینجوتسو برای نخستین بار توسط اکبر فرجی از اساتید رشته رزمی گ فوتوآ وارد ایران شد. نخستین مرکز آموزش نینجوتسو (بوجین کان دوجو نین جوتسو) زمستان ۱۳۶۹ در شهر کرج گشایش یافت. در آغاز کار به سبب ناشناخته بودن در میان ورزشکاران و ورزش دوستان، مشکلات فراوانی در پیشرفت آن وجود داشت.از جمله اینکه ، در اوایل فدراسیون گ فو ایران بدلیل رنگ سیاه یونیفرم، قصد داشت که کنترل نینجوتسو ایران را به عهده بگیرند، که بالا ه با تلاشهای، آقایان اکبر فرجی و حمید شمعدانی، که از پیش وتان این ورزش در ایران و زیر نظر آقای فرجی تعلیم نینجوتسو دیده بود، نینجوتسو در ایران برای اولین بار، و زیر نظر فدراسیون کاراته، به ثبت رسید. و همچنین به جهت ابزار و سلاحهای متعددی که در امر آموزش استفاده می شد برای بسیاری ذهنیت غریبی به وجود آورده بود. اما در سال های اخیر، این ورزش شاهد رشد چشمگیری در محبوبیت مردمی بوده است.

شیدوشی کای کلاس های فوق العاده ای است که مناسب با شرایط و بصورت نامنظم تشکیل می شوند و در آنها جدا از موارد عمومی آموزشهای اختصاصی نیزداده می شود راهی به این کلاس ها دشوار است و هدف آن بالا بردن مهارتهای علمی و تئوری هنرجویان است.

لقب ها در نینجوتسو

هنرجوی مبتدی آغازگر شوشین شاه shoshinsha

هنرجوی رسمی (سازمان یافته) اوچی دی شی uchi deshi

هنرجوی بالای دوسال کارکرده کوهای kohai

هنرجوی ارشدبالای 4سال کارکرده سن پای senpai

کمک مربی ومربی ( مشکی دان 2) سن سی sensei

معلم جوان (دان 3تا4) شی دوشی هو ho shidoshi

مربی باتجربه دان 5 الی 7 شی دوشی shidoshi

ارشدمربیان دان 7الی 9 شیهان

لقب بالاترین مسئول سبک درجهان(پدر) سوک soke

بنیانگذار و پایگذار روشی نوین کانچو

اصول کلیدی نینجا

نیرنگ و شبیخون دو امر بسیار مهم برای نینجاهاست.نینجاها سعی می کنند تا دشمن را طوری فریب دهند که قادر به محاسبات و تصمیم گیری ها دچار اشتباه می کند.نینجا ها همیشه سعی می کنند که از تقدم و برتری دشمن جلوگیری کنند. نینجا ها در زمانی که دشمن آماده نیست حمله می کنند و دشمن را تحت تا ثیر قرار می دهند به صورتی که او را به ضعف می کشانند.بیشتر نینجا ها ترجیح می دهند تنها کار کنند اما در شرایطی به صورت گروهی کار می کنند ، ترفند هایی که اعمال خارق العاده او بر اساس آن شکل می گیرد سه دسته هستند:

1.نفوذ

2.نامرئی شدن

3.گریختن








رونالدینیو
ronaldinho.jpg
شناسنامه
نام کامل رونالدو ده آسیس موریرا
زادروز ۲۱ مارس ۱۹۸۰ ‏(۳۴ سال)
زادگاه پورتو الگره، برزیل
قد ۱٫۸۳ متر
اطلاعات باشگاهی